سکوی نفت (به انگلیسی: Oil platform) یک سازه‌ عظیم همراه با امکانات حفر چاه نفت، استخراج نفت و فرآوری آن است. سکوی‌های نفت معمولاً محلی برای ذخیره‌سازی موقت نفت تا زمان انتقال آن به ساحل و پالایش آن در پالایشگاه هستند. سکوهای نفت می‌توانند به صورت ثابت در بستر دریا یا به صورت یک جزیره مصنوعی یا این که به صورت شناور در آب باشند.

سکوی نیمه شناور پی-1 برزیل.

انواعویرایش

سکوی ثابتویرایش

سکوی ثابت[واژه‌نامه ۱] از پایه‌های بتنی یا فولادی یا هر دو ساخته می‌شود و مستقیماً بر روی بستر دریا نصب می‌شود.

سکوی نیمه شناورویرایش

سکوی نیمه شناور[واژه‌نامه ۲] از پایه‌ها و بدنه مناسب طراحی می‌شود تا بر روی سطح آب شناور باقی بمانند.

سکوی پایه کششیویرایش

سازه دریای ویژه‌ای با سیستم لنگر عمودی می‌باشد که برای استخراج نفت و گاز در نواحی فراساحلی به کار می‌رود. این نوع سکو برای عمق‌های ۳۰۰ تا ۱۵۰۰ متر مناسب می‌باشد.

شناور اف‌پی‌اس‌اوویرایش

شناور با کاربری‌های تولید، ذخیره و تخلیه هیدروکربن خام، که در تولید نفت و گاز طبیعی در مناطقی بدون زیر ساختهای کافی (چون غرب آفریقا) یا حوزه‌های نفتی کوچک(در دریای شمال) کاربرد بسیار دارد.

شناور حفاریویرایش

شناور یا کشتی تجاری است، که با هدف حفاری اکتشافی چاه‌های نفت و گاز در آب‌های عمیق، طراحی شده‌است.

دکل جک آپویرایش

گونه‌ای از سکوهای حفاری قابل حمل است. این نوع از سکوها شامل یک بدنه شناور می‌باشند که تجهیزات و دکل حفاری بر روی آن نصب می‌شود و پایه‌های عظیمی که کل وزن بدنه، تجهیزات و دکل حفاری را تحمل می‌کنند..

واژه نامهویرایش

  1. Fixed platforms
  2. Semi-submersible platform

منابعویرایش

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Oil platform». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۱.