علوم اعصاب رفتاری

دانش اعصاب رفتاری یا عصب‌شناسی رفتار یا روانشناسی فیزیولوژیک یا روانشناسی زیستی، به انگلیسی (Behavioral neuroscience) شاخه‌ای از روانشناسی است که با استفاده از پایه‌های دانش زیست‌شناسی و فیزیولوژی به بررسی رفتار انسان‌ها و جانوران می‌پردازد.

در واقع عصب‌شناسی رفتار کاربرد دانش فیزیولوژی (به ویژه عصب‌شناسی) برای بررسی فیزیولوژیکی، ژنتیک، و مکانیسم‌های رشد رفتار انسان‌ها و جانوران (non-human animals) می‌باشد. این رشته دانش از سنت‌های گوناگون فلسفی و دانش در سده هیجدهم و نوزدهم میلادی برخاسته است.[۱]

تاریخچهویرایش

علوم اعصاب رفتاری به عنوان یک رشته ی علمی از تعدادی سنت های فلسفی و علمی در قرون 18 و 19 به وجود آمد. در فسلفه، افرادی مثل رنه دکارت مدل های فیزیکی برای توجیه رفتار حیوانات و انسان ها پیشنهاد دادند. دکارت پیشنهاد کرد که غده ی پینه آل، یک ساختار در خط میانی مغز تعداد زیادی جاندار، نقطه ای برای ارتباط ذهن و بدن است. دکارت همچنین درباره تئوریی توضیح داد که در آن پنوماتیک مایعات بدن میتوانست رفلکس ها و سایر رفتارهای حرکتی را توجیه کند.

این تئوری از جا به جایی تعدادی مجسمه در پاریس الهام گرفته است. تحریک الکتریکی و ضایعات نیز تاثیرات رفتارهای حرکتی انسان ها رو نشان میدهند. آنها میتوانند فعالیت الکتریکی فعالیت ها، هورمون ها، مواد شمیایی و تاثیراتی که مواد مخدر بر سیتسم بدن دارد را ضبط کنند که همه ی اینها برا رفتار های روزمره ی انسان تاثیرگذار است.

فیلسوف های دیگر نیز کمک کرده اند تا روان شناسی را متولد کنند. یکی از اولین کتاب ها در حوزه ی جدید، اصول روان شناسی نوشته ی ویلیام جیمز، استدلال میکند که مطالعه ی علمی روانشناسی باید پیش زمینه ی درک زیست شناسی را داشته باشد.

پیدایش روانشناسی و علوم اعصاب رفتاری به عنوان علوم مشروع را میتوان از زمان پیدایش فیزیولوژی از آناتومی، بخصوص نوروآناتومی به حساب آورد. فیزیولوژیست ها بر روی موجودات زنده آزمایشاتی انجام دادند، عملی که اغلب آناتومیست های قرون 18 و 19 به آن اعتماد نداشتند. فعالیت های تاثیرگذار کلود برنارد، چالرز بل و ویلیام هاروی کمک زیادی کرد تا جامعه ی علمی را متقاعد کند که میتوان اطلاعات قابل اعتمادی را از موجودات زنده به دست آورد.

حتی قبل از قرون 18 و 19 ، علوم اعصاب رفتاری در حال شکل گرفتن 1700 سال قبل از میلاد مسیح بود. سوالی که همواره به وجود میاد این است که چه ارتباطی بین ذهن و بدن وجود داره؟ این بحث به طور رسمی به اسم مسئله ذهن-بدن مشهور است.

برای حل مسئله ی ذهن-بدن دو دیدگاه مهم وجود دارد: یگانه انگاری و دوگانه انگاری. افلاطون و ارسطو دو فیلسوف از چند فلاسفه ای هستند که در این بحث شرکت کردند. افلاطون باور داشت که مغز جایی است که همه ی تفکرات و فرآیندهای ذهنی در آن اتفاق میوفتد. در مقابل، ارسطو به این باور داشت که وظیفه ی مغز آرام کردن احساساتی است که از قلب نشات گرفته اند. مسئله ی ذهن-بدن شروعی بود برای تلاش بر فهمیدن ارتباط بین ذهن و بدن.

بحث دیگری که شکل گرفت درباره ی محلی سازی عملکرد یا تخصص عملکردی در مقابل توان بالقوه بود که نقش مهمی در توسعه علوم اعصاب رفتاری داشت.در نتیجه ی تحقیق درباره ی محلی سازی عملکرد، تعدادی افراد مشهور در روانشناسی به نتایج مختلفی رسیدند. وایلدر پنفیل به همراه راسموسن توانست یک نقشه از غشاء مغزی با استفاده از مطالعه کردن بیماران صرعی تهیه کند. تحقیق درباره ی محلی سازی عملکرد به علوم اعصاب شناسان کمک کرد تا درک بهتری از قسمت هایی از مغز که رفتار رو کنترل میکنند داشته باشند.

عبارت "سایکوبایولوژی" در معنایی مختلفی استفاده شده است که بر اهمیت زیست شناسی تاکیید دارد. بایولوژی اصولی است که تغییرات آلی، عصبی و سلولی در رفتار، انعطاف پذیری در علوم اعصاب و بیماری های بایولوژیکی را در همه ی جنبه ها مطالعه میکند. در ادامه بایولوژی روی رفتار تمرکز دارد و تمام موضوعاتی که به آن مربوط میشود را از دیدگاه علمی آنالیز میکند. در اینجا، روانشناسی به عنوان یک اصول مکمل اما مهم در علوم نوروبایولوژیک کمک میکند.

عبارت "سایکوبایالوژی" برای اولین بار به معنای مدرن آن توسط نایت دانلپ در کتاب طرح کلی روانشناسی استفاده شد. دانلپ همچنین موسس و سردبیر ارشد ژورنال روانشناسی بود.

ارتباط با سایر رشته های روانشناسی و زیست شناسیویرایش

در بسیاری از موارد، از انسان ها به عنوان موش آزمایشگاهی در آرمایش های علوم اعصاب رفتاری استفاده میشود. هرچند که تعداد زیادی از تجربیات در علوم اعصاب رفتاری از مطالعه روی گونه های غیر انسانی انجام میشود که متداول ترین آنها موشها و میمون ها هستند. بنابراین، یک نتیجه ی اساسی در علوم اعصاب رفتاری این است که اجانداران شباهت های زیست شناسی و رفتاری دارند و این شباهت ها به قدری کافی هستند تا درون یابی بین گونه ها رو اجازه بدهند. که این علوم اعصاب رفتاری را با روان شناسی تطبیقی، روان شناسی تکاملی،  زیست شناسی تکاملی و علوم اعصاب در یک دسته قرار میدهد.

علوم اعصاب رفتاری شباهت های الگویی و روش شناختی با عصب روانشناسی دارد که به شدت به مطالعه رفتار انسان ها با اختلال عملکرد در سیستم عصبی وابسته است.

مترادف علوم اعصاب رفتاری میتواند زیست روانشناسی، روان شناسی بیولیژیکی و روانشناسی باشد. روانشناسی فیزیولوژیک یک زیر مجموعه از علوم اعصاب رفتاری است که تعریف محدودتری دارد.

متودهای پژوهشویرایش

مشخصه متمایزکننده ی یک آزمایش علوم اعصاب رفتاری این است که یا متغیر مستقل آزمایش بیولیژیکی است یا چند متغیر وابسته بیولیژیکی هستند. یا به زبان دیگر، سیستم عصبی جانداری که مورد مطالعه است، یا به طور موقت و یا دائم تغییر یافته است، و یا برخی از جنبه های سیستم عصبی اندازه گیری میشوند (که معمولا به یک متغیر رفتاری مربوط است).

غیر فعال کردن یا کاهش عملکرد عصبیویرایش

ضایعه ها - یک روش کلاسیک که در آن ناحیه ی مورد نظر مغز رو به طور طبیعی یا عمدی نابود کرده تا برخی از تغییرات ایجاد شده مثل بهبود یا تنزل عملکرد برخی رفتارها را مشاهده کنیم. ضایعه ها را میتوان با دقت بالایی جایگذاری کرد.

ضایعات جراحی –  بافت عصبی را با برداشتن آن از طریق جراحی از بین میبرند.

ضایعات الکتریکی – بافت عصبی را با استفاده از شوک الکتریکی از بین میبرند.

ضایعات شیمیایی – بافت عصبی را با استفاده از تزریق نوروتوکسین از بین میبرند.

ضایعات موقتی – بافت عصبی به طور موقت با خنک کردن یا استفاده از داروهای بیهوشی مثل تترودوتوکسین از کار می افتد.

تحریک مغناطیسی مغز - تکنیک جدیدی که معمولا در انسان ها استفاده میشود و در آن یک سیم پیچ مغناطیسی که به پوست سر اعمال می شود باعث فعالیت الکتریکی غیر سیستماتیک در سلول های عصبی قشر مجاور می شود که می تواند به صورت آزمایشی به عنوان ضایعه عملکردی تجزیه و تحلیل شود.

تزریق لیگاند مصنوعی - گیرنده ای که فقط توسط یک لیگاند مصنوعی فعال می شود (RASSL) یا گیرنده طراح که به طور انحصاری توسط مواد مخدر مصنوعی فعال می شود ( DREADD)  اجازه کنترل مکانی و زمانی سیگنالینگ پروتئین G در داخل بدن را میدهد. این سیستم ها از گیرنده های همراه پروتئین G  استفاده می کنند (GPCR) تا منحصراً به لیگاندهای مولکول های کوچک مصنوعی مانند کلوزاپین N- اکسید (CNO) پاسخ دهند و نه به لیگاند طبیعی آنها. RASSL یک ابزار شیمیایی مبتنی بر GPCR است. این لیگاندهای مصنوعی پس از فعال شدن می توانند با فعال شدن پروتئین G عملکرد عصبی را کاهش دهند. این می تواند با پتاسیم باعث کاهش فعالیت عصبی شود.

دستکاری های روان درمانی - یک آنتاگونیست گیرنده شیمیایی با تداخل در انتقال عصبی فعالیت عصبی را ایجاد می کند. آنتاگونیست ها می توانند به صورت سیستمی (مانند تزریق داخل وریدی) یا به صورت موضعی (داخل مغزی) در طی یک عمل جراحی در بطن ها یا به ساختارهای خاص مغز منتقل شوند. به عنوان مثال ، نشان داده شده است که  NMDA آنتاگونیست AP5 مانع از شروع تقویت طولانی مدت انتقال سیناپسی تحریکی (در تهویه ترس جوندگان) می شود که یک مکانیسم حیاتی در یادگیری و حافظه است.

مهار اپتوژنتیک - یک پروتئین بازدارنده فعال شده در نور در سلولهای مورد نظر بیان می شود. . مهار قدرتمند عصبی در مقیاس میلی ثانیه با تحریک فرکانس مناسب نور تحویل داده شده از طریق فیبر نوری یا LED های کاشته شده در مورد مهره داران ، یا از طریق روشنایی خارجی برای مهرگان کوچک ، به اندازه کافی شفاف تحریک می شود. پمپ های هالورودوپسین باکتریایی یا پمپ های پروتون دو دسته پروتئین مورد استفاده برای اپتوژنتیک بازدارنده هستند که به ترتیب با افزایش سطح سیتوپلاسمی هالیدها (Cl-) یا کاهش غلظت سیتوپلاسمی پروتون ها ، مهار می شوند.

تقویت عملکرد عصبیویرایش

تحریک الکتریکی- یک روش کلاسیک که در آن فعالیت عصبی با استفاده از یک جریان الکتریکی کوچک (بسیار کوچک که موجب مرگ قابل توجه سلول ها نشود) افزایش می یابد.

دستکاری های روان درمانی- یک آگونیست گیرنده شیمیایی با تقویت یا جایگزینی انتقال دهنده های عصبی درون زا فعالیت عصبی را تسهیل می کند. در طی یک عمل جراحی می توان آگونیست ها را به صورت سیستمی (مانند تزریق داخل وریدی) یا به صورت موضعی (داخل مغزی) تحویل داد.

تزریق لیگاند مصنوعی- به همین ترتیب ، از Gq-DREADD می توان برای تعدیل عملکرد سلول با عصب کشی مناطق مغز مانند هیپوکامپ استفاده کرد. این عصب کشی منجر به تقویت ریتم های γ می شود که باعث افزایش فعالیت حرکتی می شود.

تحریک مغناطیسی مغز- در برخی موارد (به عنوان مثال ، مطالعات قشر حرکتی) ، این روش می تواند به عنوان یک اثر تحریک کننده (و نه یک ضایعه عملکردی) تجزیه و تحلیل شود.

تحریک اپتوژنتیکی- یک پروتئین تحریکی فعال شده در نور در سلولهای منتخب بیان می شود. Channelrhodopsin-2 (ChR2) ، یک کانال کاتیونی فعال شده با نور ، اولین اپسین باکتریایی است که سلولهای عصبی را در پاسخ به نور تحریک می کند ، اگرچه اکنون با بهبود و انتقال خواص جدید ChR2 ، تعدادی از ابزارهای جدید ژنتیکی تحریکی تولید شده اند.

اندازه گیری فعالیت عصبیویرایش

تکنیک های نوری- روشهای نوری برای ثبت فعالیتهای عصبی متکی به روشهایی هستند که در پاسخ به حوادث سلولی مرتبط با پتانسیل های عمل یا انتشار انتقال دهنده عصبی ، خصوصیات نوری سلولهای عصبی را اصلاح می کنند. رنگهای حساس به ولتاژ (VSD) از اولین روشهای تشخیص نوری فعالیت عصبی بودند. VSD ها معمولاً در پاسخ به تغییر ولتاژ در غشای نورون ، خواص فلورسنت خود را تغییر می دهند و باعث می شوند فعالیت الکتریکی زیر آستانه غشا و فوق آستانه (پتانسیل های عمل) قابل تشخیص باشد. پروتئین های فلورسنت حساس به ولتاژ با کد ژنتیکی نیز تولید شده است.

تصویربرداری کلسیم متکی به رنگها یا پروتئین های رمزگذاری شده ژنتیکی است که پس از اتصال به کلسیم که به طور گذرا در طی یک پتانسیل عمل وجود دارد ، فلورسانس می شوند. Synapto-pHluorin  فلورین روشی است که به پروتئین همجوشی متکی است که پروتئین غشای وزیکول سیناپسی و پروتئین فلورسنت حساس به pH را ترکیب می کند. با آزاد شدن وزیکول سیناپسی ، پروتئین کایمریک در معرض pH بالاتر شکاف سیناپسی قرار دارد و باعث تغییر قابل اندازه گیری در فلورسانس می شود.

ضبط تک واحدی- روشی که به موجب آن الکترود به مغز یک حیوان زنده وارد می شود تا فعالیت الکتریکی را که توسط سلول های عصبی مجاور نوک الکترود ایجاد می شود ، تشخیص دهد. به طور معمول این کار با حیوانات آرام شده انجام می شود اما بعضی اوقات روی حیوانات بیدار که در یک رویداد رفتاری انجام می شوند ، انجام می شود ، مانند موش تشنه که درجه خاصی از کاغذ سنباده را که قبلاً با آب جفت شده ، به منظور اندازه گیری الگوهای مربوط به شلیک سلول های عصبی در محل تصمیم گیری ، مخلوط می کند.

ضبط چند الکترود- استفاده از یک دسته از الکترودهای ریز برای ثبت فعالیت همزمان حداکثر صدها نورون.

fMRI - تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی ، روشی است که بیشتر در انسان ها اعمال می شود ، که در آن می توان تغییرات جریان خون مغزی را در دستگاه MRI تشخیص داد و برای نشان دادن فعالیت نسبی مناطق مغز در مقیاس بزرگتر (به ترتیب صدها هزاران نورون).

PET - توموگرافی انتشار پوزترون با استفاده از معاینه پزشکی هسته ای 3-D ذرات موسوم به فوتون را تشخیص می دهد. این ذرات با تزریق رادیو ایزوتوپها مانند فلورین ساطع می شوند. تصویربرداری PET فرآیندهای آسیب شناختی را پیش بینی می کند که تغییرات آناتومیکی را برای تشخیص و توصیف بسیاری از آسیب شناسی ها مهم می داند.

الکتروانسفالوگرافی- یا EEG ؛ و روش مشتق شده از پتانسیل های مربوط به رویداد ، که در آن الکترودهای پوست سر فعالیت متوسط ​​سلول های عصبی در قشر را کنترل می کنند (که مجدداً بیشتر در انسان ها استفاده می شود). در این روش از انواع مختلف الکترودها برای سیستم های ضبط مانند الکترودهای سوزنی و الکترودهای پایه نمکی استفاده می شود. EEG امکان بررسی اختلالات روانی ، اختلالات خواب و فیزیولوژی را فراهم می کند. این می تواند رشد مغز و تعامل شناختی را کنترل کند.

نورواناتومی عملکردی- همتای پیچیده تری از فرنولوژی. بیان برخی از مارکرهای تشریحی برای انعکاس فعالیت عصبی گرفته شده است. به عنوان مثال ، تصور می شود که بیان ژن های اولیه فوری ناشی از فعالیت عصبی شدید است. به همین ترتیب ، تزریق 2-deoxyglucose قبل از برخی از کارهای رفتاری می تواند با محلی سازی آناتومیکی آن ماده شیمیایی دنبال شود. توسط نورونهایی که از نظر الکتریکی فعال هستند جذب می شود.

MEG - مگنتوآنسفالوگرافی عملکرد مغز انسان را از طریق اندازه گیری فعالیت الکترومغناطیسی نشان می دهد. اندازه گیری میدان های مغناطیسی ایجاد شده توسط جریان الکتریکی جریان یافته در سلول های عصبی ، فعالیت مغز مرتبط با عملکردهای مختلف انسان را در زمان واقعی ، با دقت فضایی میلی متر شناسایی می کند. پزشکان می توانند بدون تهاجم داده هایی را برای ارزیابی اختلالات عصبی و برنامه ریزی درمان های جراحی به دست آورند.

تکنیک های ژنتیکیویرایش

نقشه برداری QTL - تأثیر ژن در برخی از رفتارها را می توان با مطالعه سویه های نژادی برخی از گونه ها ، معمولاً موش ها ، از نظر آماری استنباط کرد. توالی اخیر ژنوم بسیاری از گونه ها ، به ویژه موش ها ، این روش را تسهیل کرده است.

زادگیری گزینشی-- جاندار ها ، اغلب موش ها ، ممکن است به طور انتخابی در بین سویه های هم نژاد پرورش یافته و یک سویه مادرزادی نوترکیب ایجاد کنند. این ممکن است برای جداسازی یک بخش آزمایشگاهی جالب از DNA مشتق شده از یک سویه بر روی ژنوم پس زمینه یک سویه دیگر انجام شود تا استنتاج های قوی تری در مورد نقش آن بخش از DNA فراهم شود.

مهندسی ژنتیک- ژنوم نیز ممکن است به طور آزمایشی دستکاری شود. به عنوان مثال ، موش های ناک اوت می توانند مهندسی شوند تا فاقد یک ژن خاص باشند ، یا ممکن است یک ژن در سویه ای بیان شود که به طور معمول چنین کاری را انجام نمی دهد ("تراریخته"). تکنیک های پیشرفته همچنین ممکن است بیان یا سرکوب یک ژن را با تزریق برخی مواد شیمیایی تنظیم کننده امکان پذیر سازند.

سایر روشهای تحقیقویرایش

مدل های محاسباتی-استفاده از رایانه برای تدوین مشکلات دنیای واقعی برای توسعه راه حل ها. اگرچه این روش غالباً در علوم رایانه متمرکز است ، اما شروع به حرکت به سمت سایر زمینه های مطالعه کرده است. به عنوان مثال ، روانشناسی یکی از این زمینه ها است. مدل های محاسباتی به محققان روانشناسی اجازه می دهد تا درک خود را از عملکردها و تحولات سیستم های عصبی افزایش دهند. نمونه هایی از روش ها شامل مدل سازی سلول های عصبی ، شبکه ها و سیستم های مغزی و تجزیه و تحلیل نظری است. روشهای محاسباتی نقشهای متنوعی از جمله آزمایشهای روشن ، آزمایش فرضیه و تولید بینش جدید دارند. این تکنیک ها نقش فزاینده ای در پیشرفت روانشناسی بیولوژیکی دارند.

محدودیت ها و مزایاویرایش

دستکاری های مختلف مزایا و محدودیت هایی دارند. بافت عصبی که به عنوان پیامد اولیه جراحی ، شوک الکتریکی یا نوروتوکسین تخریب شده است ، می تواند نتایج را گیج کند ، به طوری که ضربه فیزیکی تغییراتی در فرآیند های اساسی فیزیولوژی عصبی مورد نظر ایجاد می کند. به عنوان مثال ، هنگام استفاده از یک پروب الکترولیتیک برای ایجاد ضایعه هدفمند در یک منطقه مشخص از مغز موش ، بافت اطراف می تواند تحت تأثیر قرار گیرد: بنابراین ، تغییر در رفتار نشان داده شده توسط گروه آزمایش بعد از جراحی ، تا حدی نتیجه آسیب است به بافت عصبی اطراف ، به جای ضایعه یک منطقه متمایز مغز.

اکثر تکنیک های دستکاری ژنتیکی نیز دائمی در نظر گرفته می شوند. ضایعات موقت را می توان با پیشرفت در دستکاری های ژنتیکی به دست آورد ، به عنوان مثال ، برخی از ژن ها را می توان با رژیم غذایی خاموش و روشن کرد. دستکاری های دارویی همچنین باعث مسدود شدن برخی انتقال دهنده های عصبی به طور موقت می شود زیرا عملکرد بعد از متابولیسم دارو به حالت قبلی خود برمی گردد.

موضوعاتویرایش

به طور کلی ، دانشمندان علوم اعصاب رفتاری موضوعات و مسائل مشابه روانشناسان دانشگاهی را مطالعه می کنند ، اگرچه محدود به نیاز به استفاده از حیوانات غیرانسانی است. در نتیجه ، بیشتر ادبیات علوم اعصاب رفتاری با فرایندها و رفتارهای ذهنی سروکار دارند که در مدل های مختلف حیوانی مشترک هستند مانند:

احساس و ادراک

  رفتار انگیزه ای (گرسنگی ، تشنگی ، رابطه جنسی)

  کنترل حرکت

  یادگیری و حافظه

  ریتم خواب و بیولوژیکی

  هیجانی

با این حال ، با افزایش مهارت فنی و توسعه روشهای غیرتهاجمی دقیق تر که می تواند برای انسان ها اعمال شود ، دانشمندان علوم اعصاب رفتاری شروع به کمک به سایر موضوعات کلاسیک روانشناسی ، فلسفه و زبانشناسی می کنند ، مانند:

زبان

  استدلال و تصمیم گیری

  هوشیاری

علوم اعصاب رفتاری همچنین دارای یک سابقه قوی در کمک به درک اختلالات پزشکی ، از جمله مواردی است که تحت حوزه روانشناسی بالینی و روانشناسی آسیب شناختی بیولوژیکی قرار دارند (همچنین به عنوان روانشناسی غیرطبیعی شناخته می شود). اگرچه مدل های حیوانی برای همه بیماری های روانی وجود ندارد ، این رشته داده های درمانی مهمی را در زمینه انواع شرایط از جمله:

بیماری پارکینسون ، یک اختلال دژنراتیو در سیستم عصبی مرکزی است که اغلب مهارت های حرکتی و گفتاری فرد مبتلا را مختل می کند.

بیماری هانتینگتون ، یک بیماری عصبی ارثی نادر است که بارزترین علائم آن حرکات غیر طبیعی بدن و عدم هماهنگی است. همچنین بر تعدادی از توانایی های ذهنی و برخی از جنبه های شخصیتی تأثیر می گذارد.

بیماری آلزایمر ، یک بیماری تخریب عصبی که در رایج ترین شکل ، در افراد بالای 65 سال دیده می شود و با زوال شناختی پیش رونده همراه با کاهش فعالیت های زندگی روزمره و علائم عصبی روانپزشکی یا تغییرات رفتاری مشخص می شود.

افسردگی بالینی ، یک اختلال روانپزشکی رایج ، که با کاهش مداوم خلق و خو ، از بین رفتن علاقه به فعالیتهای معمول و کاهش توانایی در لذت بردن مشخص می شود.

اسکیزوفرنیا ، یک تشخیص روانپزشکی است که یک بیماری روانی را توصیف می کند که با اختلال در درک یا بیان واقعیت مشخص می شود ، که معمولاً به صورت توهم شنوایی ، توهمات پارانوئید یا عجیب و غریب یا گفتار و تفکر بی نظم در زمینه اختلال عملکرد اجتماعی یا شغلی قابل توجه ظاهر می شود.

اوتیسم ، یک اختلال رشد مغزی است که تعامل و ارتباطات اجتماعی را مختل می کند و باعث ایجاد رفتار محدود و تکراری می شود ، همه این موارد از قبل از 3 سالگی کودک شروع می شود.

اضطراب ، یک حالت فیزیولوژیکی است که با اجزای شناختی ، جسمی ، عاطفی و رفتاری مشخص می شود. این مولفه ها با هم ترکیب می شوند و احساساتی ایجاد می کنند که معمولاً ترس ، دلهره یا نگرانی شناخته می شوند.

سو مصرف مواد مخدر ، از جمله اعتیاد به الکل.

منابعویرایش