باز کردن منو اصلی

فاروق در لغت به معنای کسی که امور را از یکدیگر فرق می‌گذارد و تمییز می‌دهد.[۱] یا آن که فرق گذارد حق را از باطل دانسته شده‌است.[۲] و به عنوان لقب استعمال شده‌است.

دانشمندان اهل سنتویرایش

در میان اهل سنت، برخی مانند ابن کثیر در البدایة و النهایة،[۳] محمد بن سعد در الطبقات الکبری،[۴] ابن عساکر در تاریخ مدینه دمشق،[۵] ابن اثیر در اسد الغابه[۶] و محمد بن جریر طبری در تاریخش،[۷] فاروق را از القاب عمر بن خطاب آورده‌اند و احادیثی نقل کرده‌اند که در آن‌ها اهل کتاب یا پیامبر اسلام (بر اساس اختلاف احادیث) بر وی نهاده‌اند.

برخی دیگر از دانشمندان اهل سنت مانند هیثمی در مجمع الزوائد،[۸] حموینی در فرائد السمطین،[۹] ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه،[۱۰] ابن حجر عسقلانی در لسان المیزان،[۱۱] قندوزی در ینابیع المودة،[۱۲] متقی هندی در کنز العمال،[۱۳] و الکنجی در کفایة الطالب[۱۴] فاروق را لقبی دانسته‌اند که پیامبر اسلام بر علی امام اول شیعیان قرار داده‌است.

دانشمندان شیعهویرایش

دانشمندان شیعه از جمله طبرسی در الإحتجاج[۱۵] و شیخ طوسی در الأمالی[۱۶]بر اساس روایات و اخبار بر این باورند که فاروق لقبی است که محمد بن عبدالله پیامبر اسلام بر علی بن ابی طالب قرار داده‌است.[۱۷]

منابعویرایش

  1. لغت نامه دهخدا به نقل از اقرب الموارد
  2. لغت نامه دهخدا
  3. وهو عمر بن الخطاب بن نفیل بن عبدالعزی بن ریاح بن عبدالله بن قرط بن رزاح بن عدی ابن کعب بن لؤی بن غالب بن فهر بن مالک بن النضر بن کنانة بن خزیمة بن مدرکة بن الیاس بن مضر بن نزاربن معد بن عدنان القرشی ابو حفص العدوی الملقب بالفاروق قیل لقبه بذلک اهل الکتاب. البدایة والنهایة فی التاریخ، ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، ج۷، ص۱۳۳ مشاهده متن:[۱]
  4. الطبقات الکبری، محمد بن سعد، ج۳، ص۲۷۰
  5. تاریخ مدینة دمشق، ابن عساکر، ج۴۴، ص۵۱
  6. أسد الغابة، ابن الأثیر، ج۴، ص۵۷
  7. تاریخ الطبری، طبری، ج۳، ص۲۶۷
  8. مجمع الزوائد، هیثمی، جلد۹، صفحهٔ ۱۰۲. متن: وعن ابی ذر وسلمان قالا أخذ النبی صلی الله علیه وسلم بید علی فقال ان هذا أول من آمن بی وهذا أول من یصافحنی یوم القیامة وهذا الصدیق الاکبر وهذا فاروق هذه الامة یفرق بین الحق والباطل وهذا یعسوب المؤمنین والمال یعسوب الظالمین.
  9. فرائد السمطین، حموینی، جلد۱، صفحهٔ ۳۹.
  10. شرح نهج البلاغة، ابن ابی الحدید، جلد۱۳، صفحهٔ ۲۲۸.
  11. لسان المیزان، ابن حجر عسقلانی، جلد۳، صفحهٔ ۲۸۳.
  12. ینابیع المودة، قندوزی، صفحه۸۲ و ۱۲۹.
  13. کنزالعمال، متقی هندی، جلد۱۲، صفحهٔ ۲۱۴.
  14. کفایةالطالب، الکنجی، صفحهٔ ۷۹.
  15. الإحتجاج، طبرسی، احمد بن علی، ص۷۳، نشر مرتضی، مشهد، ۱۴۰۳ هجری قمری.
  16. الأمالی، شیخ طوسی، ص۱۴۸، انتشارات دارالثقافة، قم، ۱۴۱۴ هجری قمری.
  17. برای توضیح بیشتر: [۲]