فرم خوب، یا به‌طور تحت‌الفظی «ایده خوب» (ἡ τοῦ ἀγαθοῦ ἰδέα) مفهومی در فلسفه افلاطون است. در دیالوگ افلاطون به نام جمهور که از زبان کاراکتر سقراط صحبت می‌کند وصف شده‌است. این فرم آن است که اجازه می‌دهند فلاسفه-در-آموزش به شهریاران-فیلسوف ترفیع یابند. نمی‌تواند به‌وضوح دیده یا وصف شود، اما فرمی است که اجازه می‌دهد یک نفر همه فرم‌ها دیگر را دریابد. تعریف خوب فرمی است بی‌عیب، ابدی‌ازلی، و لایتغیر که خارج از فضا و زمان وجود دارد، که چیزهای خوب به‌خصوص آن را مشترکند.

جستارهای وابستهویرایش