فریبرز (ساسانی)

فریبرز افسر نظامی ایران از خاندان مهران در قرن شش میلادی بود که در زمان خسرو انوشیروان (پادشاهی از ۵۳۱–۵۷۹) خدمت کرد.

فریبرز
درگذشتهسده ششم میلادی
وفاداریDerafsh Kaviani flag of the late Sassanid Empire.svg شاهنشاهی ساسانی
شاخه نظامیارتش شاهنشاهی ساسانی
جنگ‌ها و عملیات‌هاجنگ لازستان
شورش نوشزاد

زندگی‌نامه

او برادر ایزدگشنسپ، دیپلمات و افسر ارتش بود. تاریخدان بیزانسی، پروکوپیوس آنها را بدین‌گونه توصیف کرده‌است: «هر دوی آنها مهمترین مناصب را دارند … و هر دو پست‌ترین ایرانیان به حساب آورده می‌شوند که به خاطر زیرکی و روش‌های خبیثانه شهرت دارند».

در سال ۵۴۸ خسرو به فریبرز دستور داد تا زندانیان بیزانسی که در جنگ در حال جریان لازستان اسیر شده بودند را به ایران بیاورد تا در آنجا سکنی گزینند. مدتی بعد فریبرز به همراه یک لاز به نام فرسانسی که راهبری یک سپاه کوجک ۳۰۰ نفره را بر عهده داشتند، به طرف لازستان پیشروی کردند و نقشه داشتند که شاه دست‌نشانده گوبازس دوم را به قتل برسانند. با این حال فرسانسی به ساسانیان خیانت کرده و نقشه را برای گوبازس لو داد و پس از آن هر دو به کمپ بیزانس پناهنده شدند.

سپس فریبرز به سربازان پادگان ساسانی در پایتخت لازستان، پترا، گفت که خود را برای یک محاصره از طرف بیزانسی‌ها آماده کنند و خود به همراه نیروهایش به تیسپون پایتخت ساسانیان آمد. در سال ۵۴۹، مهر مهرو، فریبرز را به همراه سه فرمانده دیگر و یک لشکر متشکل از ۵٫۰۰۰ نفر، در پادگان پترا گماشت. با این حال، در یک حملهٔ غالف‌گیرانه، داگیستائوس افسر ارتش بیزانس و گوبازس موفق به شکست فریبرز شدند. فریبرز به همراه باقی زنده‌ماندگان از آنجا گریختند.

در سال ۵۵۰ فریبرز شورش فرزند ارشد خسرو، نوشزاد را سرکوب کرد و سپس به همراه برادر خود ایزدگشنسب ایران را به مقصد قسطنطنیه به منظور یک مأموریت دیپلماتیک ترک کرد. چیز دیگری در مورد فریبرز دانسته نیست.

منابع