فیبروز ریوی ایدیوپاتیک

فیبروز ریوی ایدیوپاتیک (انگلیسی: Idiopathic pulmonary fibrosis) یا تباهی نایافته‌علت رشته‌های شُش، شایع‌ترین نوع فیبروز ریه را تشکیل می‌دهد. این بیماری مزمن و کشنده با پیشرفت تدریجی بافت فساد الیاف (فیبروز) در شش‌ها و کاهش توان تبادل اکسیژن شش مشخص می‌شود.

فیبروز ریوی ایدیوپاتیک
Journal.pmed.0020314.g001 Osteopontin.png
پروتئین استئوپنتین در شش بیمار مبتلا به فیبروز ریوی ایدیوپاتیک
تخصصپزشکی ریه ویرایش این در ویکی‌داده
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰J84.112
اُمیم۱۷۸۵۰۰
دادگان بیماری‌ها4815
مدلاین پلاس000069
ئی‌مدیسینradio/۸۷۳
پیشنت پلاسفیبروز ریوی ایدیوپاتیک
سمپD011658

این بیماری در زمره بیماری‌های نایافته‌علت (ایدیوپاتیک) قرار داشته‌است، اما پژوهش‌های جدید در مورد علت آن کشفیاتی داشته‌اند.

پژوهشی تازه نشان می‌دهد کوتاه شدن تلومرها که کلاهک‌های محافظتی پایانه دی‌ان‌ای هستند، با افزایش خطر ابتلا به فیبروز ریوی ایدیوپاتیک در ارتباط است. پژوهشگران با استفاده از یک روش پیچیده موسوم به «تصادفی سازی مندلی»، شواهدی یافته‌اند که نشان می‌دهد این تلومرهای کوتاه می‌توانند به بروز فیبروز ریوی ایدیوپاتیک منجر شوند. در مقابل، خود این بیماری نیز می‌تواند به کوتاه شدن تلومر بینجامد.[۱]

جستارهای وابستهویرایش

فیبروز ریه

منابعویرایش

  1. کشف دلیل بروز یکی از بیماری‌های کشنده ریه. (2020). ایسنا. Retrieved 15 April 2022, from https://www.isna.ir/news/99091915048/کشف-دلیل-بروز-یکی-از-بیماری-های-کشنده-ریه

پیوند به بیرونویرایش