قِیسی نوعی از زردآلو [۱][۲] است که بسیار شیرین و مطبوع است و در بیشتر نقاط ایران یافت می‌شود. قیسی میوه نیست. همچنین در برخی مناطق، برگه زردآلوی خشک‌شده که در مواردی حاوی مغز زردآلو نیز باشد را قیسی می‌نامند و به آن «برگه» نیز گفته می‌شود. قیسی یکی از سوغاتی‌های آذربایجان شرقی و تبریز و همچنین شاهرود می‌باشد. بخشی از قیسی تولیدی ایران به کشورهای همسایه صادر می‌شود. قیسی آفتابی که از مرغوبیت بالایی برخوردار است بیشتر در شهرها و مناطق آذربایجان تولید می‌شود. مربای قیسی آفتابی از دسرهای مشهور تبریز است. برای تهیه قیسی پس از آماده‌کردن برگه‌ها، از خشک‌کن، فر و یا قرار دادن در زیر نور آفتاب استفاده می‌شود.

قیسی خشک شده

در کتاب‌ها قیسی حاوی مواد مغذی نظیر همچون سایر میوه‌های خشک، قیسی نیز حاوی مواد مغذی نظیر فیبر، ویتامین‌های A و C و پتاسیم و آهن است.[۳]

منابعویرایش

  1. آنندراج
  2. غیاث اللغات
  3. تبیان، موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی. «قیسی و خواص بی شمار آن». article.tebyan.net (به Persian). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۱-۰۷.