باز کردن منو اصلی

مختصات: ۳۵°۴۸′۲۸″شمالی ۵۲°۱۲′۰۶″شرقی / ۳۵٫۸۰۷۶۹°شمالی ۵۲٫۲۰۱۶۷°شرقی / 35.80769; 52.20167[۱]

لاسم
تصویری از لاسم
تصویری از لاسم
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانمازندران
شهرستانآمل
بخشلاریجان
دهستانبالا لاریجان
مردم
جمعیت۱۹۹ نفر (سرشماری ۹۵)
آب‌وهوا
روزهای یخبندان سالانه۱۸۰ روز در سال
اطلاعات روستایی
کد آماری۰۱۴۸۶۳
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۱۲۲۳۵۴

لاسم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران. این روستا، که یکی از ییلاق‌های متعلق به شهرستان آمل است، طبیعت بسیار زیبایی دارد. در گذر از تهران به شهرستان آمل، ۵ کیلومتر بعد از روستای پلور، یک مسیر انحرافی به سمت شرق، جادهٔ هراز را به این روستا وصل می‌کند. این مسیر پوشش آسفالتی دارد و از کیفیت مناسبی برخوردار است. فاصلهٔ روستای لاسم از جادهٔ هراز ۱۴ کیلومتر است که بسیار زیبا است و از جاذبه‌هایی از قبیل منطقهٔ پروانه، چشمهٔ آب سرد، و منظرهٔ مشرف به آبشار باشکوه آب مراد برخوردار است. روستا در دل کوه‌های اطراف قرار دارد و پوشش گیاهی آن، عمدتاً درخت تبریزی است. روستا در کنار یک رودخانه که در گذشته به دریاچهٔ لاسم سرازیر می‌شد، قرار دارد، اما به دلیل رویدادهای طبیعی از قبیل رانش زمین و نیز خاکبرداری غیراصولی از منطقه، دیگر اثری از این دریاچه باقی نمانده‌است.

جمعیتویرایش

این روستا در دهستان بالا لاریجان قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیّت آن۳۴۶۰ نفر (۵۳۰خانوار) بوده‌است.[۲] زبان مردم لاسم مازندرانی است.

جاذبه‌های طبیعیویرایش

این روستا، جاذبه‌های طبیعی بی شماری دارد.

آبشار آب مراد در آمل در روستای ییلاقی دشت لاسم قرار دارد که مجموعه هفت آبشارهای لاسم است و به آب مراد معروف می‌باشد. آبشار آب مراد لاسم تفرجگاه شاهان قاجار از جمله ناصرالدین شاه بوده‌است.

بر سر در ورودی غار لاسم این دو بیت از ناصرالدین شاه قاجار با تصاویر بدیع و زیبای شکار و شکارچی بر روی سنگ حک شده و قدمت تاریخی دارد:

«بخ بخ این ماء سلسبیل است می‌کند اینجا گذار .. یا که زمزم گشت جاری قدرت پروردگار

خوش بود اینجا سماور با کباب و یار و می .. گه بنوشد گه ببوسد گه خورد گوشت شکار»

در بالای آبشار یخ و برف دائمی یخچال وجود دارد که در بهار آب آن بسیار زیاد بوده و رفته رفته تا شروع سرمایی دوباره کاهش می‌یابد. وجود پوشش گیاهی زیبا و تخته سنگ‌های صیقل داده شده به وسیله آب و آبشارهای کوچک در مسیر رسیدن به آبشار اصلی و نوای چوپانان و وجود قله دماوند در روبرو و آب بسیار سرد و گوارا این منطقه را به بهشتی حیرت‌انگیز بدل کرده‌است. مردم روستا از قول پیشینیان می‌گویند: هر که حاجتی داشته باشد و به زیر آبشار رود به مرادش خواهد رسید.

منابعویرایش

  1. کمیته تخصصی نام‌نگاری و یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی ایران، سازمان نقشه‌برداری کشور
  2. «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.