ماکس فون لائو

فیزیک‌دان آلمانی

ماکس تئودور فلیکس فون لائو (به آلمانی: Max Theodor Felix von Laue) (متولد ۹ اکتبر ۱۸۷۹ – درگذشته ۲۴ آوریل ۱۹۶۰) فیزیک‌دانی آلمانی بود که در سال ۱۹۱۴ برنده جایزه نوبل فیزیک شد. او این جایزه را برای کشف پراش در پرتوهای ایکس در بلورها دریافت کرد.[۱]

ماکس فون لائو
Max von Laue.jpg
زادهٔ۹ اکتبر ۱۸۷۹
فافندورف، پادشاهی پروس، امپراتوری آلمان
درگذشت۲۴ آوریل ۱۹۶۰ (۸۰ سال)
برلین غربی، آلمان غربی
ملیتآلمانی
محل تحصیلدانشگاه استراسبورگ
دانشگاه گوتینگن
دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
دانشگاه هومبولت برلین
شناخته‌شده برایکشف پراش در پرتوهای ایکس در بلورها
جایزه(ها)Nobel prize medal.svgجایزه فیزیک نوبل (۱۹۱۴)
سابقه علمی
رشته(های) فعالیتفیزیک
محل کاردانشگاه زوریخ
دانشگاه فرانکفورت
دانشگاه هومبولت برلین
انجمن ماکس پلانک
استاد راهنماماکس پلانک

او بشدت با سوسیالیزم ملی مخالف بود.

او همچنین باتلاش‌های عملی فراوان در علوم نور و بینایی، نظریه کوانتومی، ابررسانایی، و نظریه نسبیت داشت. او همچنین صاحب مقامات اداری شد که باعث گردید که آلمان پیشرفت علمی زیادی بکند.

روش‌های پیشنهادی برای پراشویرایش

لاوه همچنین روش‌هایی را برای تعیین جهت بلوری و کیفیت تک‌کریستالها معرفی کرد که مهم‌ترین آنها عبارتند از:

منابعویرایش

  1. «برندگان جایزه نوبل فیزیک». پایگاه ملی داده‌های علوم زمین کشور. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ ژانویه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۸.