باز کردن منو اصلی

خط مرزی ایران–افغانستان از دهانهٔ ذوالفقار در شمالی‌ترین نقطه تا ملک سیاه کوه جنوبی‌ترین نقطهٔ آن با درازای ۹۴۵ کیلومتر[۱] در کنارهٔ جادهٔ ۹۹ ایران کشیده شده‌است. ۱۷۲ نشانهٔ مرزی در فاصلهٔ هر ۳ مایل در سه بخش شمالی، مرکزی و جنوبی شناسهٔ این خط مرزی هستند.[۶]

مرز افغانستان–ایران
[[File:
مرز ایران و افغانستان
دهانه ذوالفقار
دهانه ذوالفقار
تربت جام
تربت جام
تایباد
تایباد
اسلام قلعه
اسلام قلعه
خواف
خواف
هرات
هرات
هریررود
هریررود
۳۹
۳۹
۶۲
۶۲
نهبندان
نهبندان
چکاب
چکاب
۹۰ (سیاه‌کوه)
۹۰ (سیاه‌کوه)
زابل
زابل
زرنج
زرنج
بند کوهک
بند کوهک
هیرمند
هیرمند
ملک سیاه کوه
ملک سیاه کوه
زاهدان
زاهدان
۳۰
۳۰
۳۲
۳۲
۳۴
۳۴
۳۶
۳۶
۶۰
۶۰
۶۲
۶۲
مرز افغانستان–ایران (Iran)
|{{{اندازه پایه}}}px|alt=]]
Black triangle2.svg: کوه Arrows 12x12 s.svg: میل مرزی Red pog.svg: افغانستان Green pog.svg: ایران
Characteristics
Entities  ایران  افغانستان
Length۹۴۵[۱] (۹۳۶[۲]) کیلومتر
History
Establishedمک‌لین ۹۱–۱۸۸۸
آلتای ۱۹۳۵
گلدسمید ۱۸۷۲، مک‌ماهون ۵–۱۹۰۳[۳]
پاسگاه مرزی تپه سفید،[۴] پایین ولایت تایباد[۵]

در تیرماه ۱۳۹۷، قاسم رضایی، فرمانده مرزبانی ایران، درباره‌ی نتایج مذاکرات دومین اجلاس مشترک با مقامات وزارت دفاع و کشور افغانستان، گفت: «با مسئولان حوزه مرزبانی افغانستان توافق شد تا با همکاری نزدیک و مدیریت یکپارچه، در ۹۵۴ کیلومتر مرز مشترک به شیوه‌ای عمل شود که در پایان سال جاری، شاهد یک مرز مشترک و نمونه بین دو کشور باشیم.»[۷]

در آذرماه ۱۳۹۷، سرلشکر محمد باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح، اظهار کرد: «نیروی زمینی ارتش مسئولیت مرزبانی مرزهای مشترک با افغانستان را برعهده گرفته‌است. امروز، نیروی زمینی ارتش، فرماندهان خود را در رده تیپ و هم‌تراز آن گرد آورده‌است و برنامه‌ریزی‌های مناسبی را برای آینده انجام می‌دهد.»[۸]

چکابویرایش

منطقهٔ چشمهٔ چکاب از املاک امیر محمدابراهیم علم بود، که در پی اختلافات مرزی افغانستان و ایران، و اینکه هنوز از میل مرزی شمارهٔ ۳۹ تا سیاه‌کوه نشانه‌گذاری نشده‌بود، به دستور رضا شاه از سوی ابراهیم علم به قیمت ۷۰۰۰ روپیهٔ افغانی معادل ۱۳۰۰۰ ریال در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۱۳ به افغانستان فروخته‌شد.[۹]

دهستانهای مرزی ایران[۱۰]
دهستان بخش شهرستان استان
جنت‌آباد صالح‌آباد تربت جام خراسان رضوی
گل‌بانو پایین جام
زام
هریرود بوژگان
پایین ولایت مرکزی تایباد
کرات
پائین خواف سنگان خواف
بستان
پترگان مرکزی زیرکوه خراسان جنوبی
گزیک گزیک درمیان
طبس مسینا
لانو درح سربیشه
بندان مرکزی نهبندان
قائم‌آباد صابری نیمروز سیستان و بلوچستان
بزی مرکزی
اکبرآباد قرقری هیرمند
قرقری
دوست‌محمد مرکزی
جهان‌آباد
زهک مرکزی زهک
خواجه احمد
جزینک جزینک
لوتک مرکزی هامون
حرمک مرکزی زاهدان

پیوند به بیرونویرایش

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «سالنامه آماری کشور ۱۳۸۶، طول خطوط مرزی ایران». مرکز آمار ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ اوت ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱ اوت ۲۰۱۷.
  2. Anderson (۲۰۱۴). An Atlas of Middle Eastern Affairs. Routledge. ص. ۱۱۴.
  3. «Iran Afghanistan Boundary». Florida State University College of Law. دریافت‌شده در ۱۳ مه ۲۰۱۷.
  4. «نقشه دهستان‌های کشور، تایباد مرکزی پائین ولایت». درگاه ملی آمار. دریافت‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۷.
  5. ۳۴°۴۷′۲٫۶۲″ شمالی ۶۱°۱′۳۱٫۷۷″ شرقی / ۳۴٫۷۸۴۰۶۱۱°شمالی ۶۱٫۰۲۵۴۹۱۷°شرقی / 34.7840611; 61.0254917 (پاسگاه تپه سفید)
  6. «International Boundary Study No. 6» (PDF). Bureau of Intelligence and Research - US Department of State. ژوئن ۲۰, ۱۹۶۱. دریافت‌شده در ۱۳ مه ۲۰۱۷.
  7. «گذرگاه‌های مرزی بین ایران و افغانستان افزایش می‌یابد». www.aa.com.tr. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۱۹.
  8. www.tabnak.ir https://www.tabnak.ir/fa/news/854927/ارتش-مسئول-تأمین-امنیت-مرز-ایران-با-افغانستان-شد. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۱۹. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  9. «چالش ایران و افغانستان بر سر منطقه چکاب (۱۳۱۰–۱۳۱۳ ش)» (PDF). فصلنامهٔ گنجینهٔ اسناد. ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۷.
  10. پایگاه ملی نام‌های جغرافیایی ایران، سازمان نقشه‌برداری کشور