باز کردن منو اصلی

نستور ماخنو (اوکراینی: Не́стор Івáнович Махно́؛ ۲۶ اکتبر۱۸۸۸–۶ ژوئیه ۱۹۳۴) یک انقلابی آنارشیست اوکراینی و از شخصیت‌های تاریخ انقلاب‌های آنارشیستی است.

نستور ماخنو
Не́стор Івáнович Махно́
1921. Нестор Махно в лагере для перемещенных лиц в Румынии.jpg
نستور ماخنو در سال ۱۹۲۱
Military Leader of the Free Territory نستور ماخنو
مشغول به کار
۵ژانویه ۱۹۱۹ – ۲۸اوت ۱۹۲۱
اطلاعات شخصی
زاده
Nestor Ivanovych Makhno

۲۶ اکتبر (گاهشماری میلادی)، ۷ نوامبر ۱۸۸۸
هولیایپوله، Yekaterinoslav Governorate، امپراتوری روسیه
درگذشت۶ ژوئیه ۱۹۳۴ (۴۵ سال)
پاریس، جمهوری سوم فرانسه
حزب سیاسیNone (Anarchist communism)
همسر(ان)Agafya "Halyna" Andreyevna Kuzmenko
فرزندانYelena
شغلآنارشیسم انقلابی، جنگ چریکی، نویسنده، خرده‌دهقان‌پیشه، نقاش، کارگردان پشت صحنه، زارع
شناخته‌شده برایCreation of the Free Territory, leading the Ukrainian Revolution
مذهبخداناباوری، پیش‌تر مسیحی ارتدکس

در پی انقلاب اکتبر در امپراتوری روسیه دهقانان اوکراینی به ویژه در جنوب، با خودداری از پذیرش شرایط عهدنامه برست-لیتوفسک (منعقده در مارس ۱۹۱۸) که طی آن مقامات جوان بلشویک اوکراین را به امپراتوری اتریش-آلمان واگذار کردند، در قالب یک ارتش پارتیزانی گرد هم آمدند و ماخنو را از میان خودشان به فرماندهی ارتش برگزیدند.

نستور ماخنو توانست نظام تقسیم اراضی و قانون اساسی شوراها را به اجرا بگذارد. در این قانون، شوراها از جایگاه مجامع آزاد فدرال برخوردار بودند. به همین دلیل، پس از پیمان صلح ۱۱ نوامبر، ۱۹۱۸ او با نیروهای ملی‌گرای سیمون پتلیورا و سپس با روس‌های سفید به فرماندهی آنتون دنیکین که تحت حمایت نیروهای متفق فرانسوی و بریتانیایی قرار داشت به جنگ پرداخت؛ نیروهای متفق درصدد بودند که به هر قیمتی شده از گسترش جنبش انقلابی به سوی اروپای شرقی جلوگیری کنند.

ارتش پارتیزانی ماخنو ضمن حفظ استقلال خود پیمانی با ارتش سرخ در مقابل این دشمن مشترک به امضا رساند، اما بعدها به این ارتش پارتیزانی خیانت شد و جنبش از هم فروپاشید. از نظر تروتسکی، این ارتش فقط «شورشی با عناوین پوششی بود که تلاش می‌کرد حکومتی بورژوازی را به نفع کولاکها به قدرت برساند.» اما در واقع، مدافعین حکومت تک‌حزبی بلشویکی نمی‌توانستند تحقق عملی شعارهای استقلال و دموکراسی مستقیم را تحمل نمایند. ماخنو که تحت تعقیب قرار گرفته بود مجبور شد در اوت ۱۹۲۱ میدان نبرد را ترک کند و به کشور رومانی پناهنده شود. او سرانجام در سال ۱۹۲۵ به پاریس رسید، مدتی در شرکت رنو مشغول به کار شد و سرانجام در حالی که تقریباً از سوی همه به فراموشی سپرده شده بود در ژوئیه ۱۹۳۴ در اثر بیماری سل در گذشت.


منابعویرایش

http://cnt-ait.info/article.php3?id_article=957

(وضعیت حق تکثیر: Site developpé avec SPIP, un programme Open Source écrit en PHP sous licence GNU/GPL)


پیوند به بیرونویرایش

وب‌گاه نستور ماخنو