نهنگ ۵۲ هرتز

طیف سیگنال ۵۲ هرتز

نهنگ 52 هرتزی نهنگی است خاص از گونه ای ناشناخته که فرکانسی غیرمعمول دارد. فرکانس این صدا بسیار بالاتر از فرکانس نهنگ‌های دیگری است که با این نهنگ الگوی مهاجرتی یکسانی دارند (مثلاً فرکانس صدای نهنگ آبی بین 10 تا 39 هرتز و فرکانس صدای نهنگ قهوه ای یا پره ماهی «نهنگهای موجود در سواحل اقیانوس اطلس» 20 هرتز است). صدای نهنگ 52 هرتزی از اواخر دههٔ 1980 به‌طور متناوب در نقاط زیادی شنیده شده و به نظر می‌رسد که تنها نهنگی است که در این فرکانس، امواج صوتی تولید می‌کند. این نهنگ با نام « تنهاترین نهنگ جهان» مشهور است.[۱]

ویژگی‌هاویرایش

سیگنال در شمال شرق اقیانوس آرام ثبت شد. سرعت ده برابر شده‌است تا صدا به فرکانس ۵۲۰ هرتز که بوسیله انسان قابل شنیدن است برسد.

Problems playing this file? See ویکی‌پدیا:راهنمای رسانه.

ویژگی‌های صدا نشان می‌دهد که از نهنگی با فرکانس صوتی خاص 52 هرتز است. این فرکانس کمی بلندتر از پایین‌ترین نت یک توباخ (ترومپت) است. الگوهای صدا تشابهی با صدای نهنگ آبی و نهنگ پره ماهی ندارد چرا که دارای فرکانسی بالاتر، کوتاه تر و متناوب تر است. صدای نهنگ آبی بین 10 تا 39 هرتز و نهنگ پره ماهی 20 هرتز است. الگوی صدای 52 هرتزی این نهنگ از لحاظ تکرار، طول مدت و توالی شدیداً متغیر است اما این صدا به آسانی از طریق فرکانس و خاص بودن آن قابل شناسایی است. این صوت در سال 1992 به حدود 49 هرتز رسید که نشان میدهد که این نهنگ رشد کرده و بالغ شده‌است.

مسیر نهنگ 52 هرتزی با حرکت سایر نهنگ‌ها ارتباطی ندارد. حرکت‌های نهنگ 52 هرتزی تا حدی شبیه به نهنگ آبی است در حالیکه زمان حرکت این نهنگ به نهنگ پره ماهی شباهت بیشتری دارد. این نهنگ هر ساله در اوایل ماه اگوست – دسامبر در اقیانوس آرام دیده می‌شود و در ماه ژانویه – فوریه از محدوده هیدروفون تعبیه شده (میکروفون طراحی شده برای ضبط و شنیدن صدا در زیر آب) حرکت می‌کند. این نهنگ از شمالی‌ترین جزایر علویتی (جزایر علویتی: زنجیره ای متشکل از 14 جزیره آتشفشانی بزرگ و 55 جزیره کوچکتر که متعلق به آمریکا و روسیه است.) و مجمع الجزایر کجیاک (مجمع الجزایر کجیاک: قسمت عمده ای از سرزمین اصلی Archipelago -Archipelago: گروهی از جزایر واقع در جنوب ایالت آلاسکا - و حدود 405 کیلومتری جنوب آنکوراز - آنکوراز: ایالتی محلی در ایالت آلاسکا - در خلیج آلاسکا که بزرگترین جزیره از مجمع الجزایر کجیاک است) تا جنوبی‌ترین قسمت ساحل کالیفرنیا را حرکت کرده و هر روز بین 30 تا 70 کیلومتر شنا می‌کند. مقدار مسافتی که نهنگ 52 هرتز در هر فصل شنا می‌کند را از حداقل 708 کیلومتر تا بیش از 11062 کیلومتر در سال‌های 3-2002 اندازه‌گیری کرده‌اند.

دانشمندان در مؤسسه اقیانوس‌شناسی رودزهال (رودزهال: روستایی در فالموت در جنوب شرقی ماساچوست) گونه‌های دیگری از این نهنگ را تاکنون نتوانسته‌اند شناسایی کنند. آن‌ها حدس میزنند که این نهنگ دچار نوعی اختلال مادرزادی است و یا اینکه از پیوند جنسی دو گونهٔ مختلف به وجود آمده است. تیم تحقیقی که با افراد ناشنوا در ارتباط بوده‌اند معتقدند که شاید این نهنگ ناشنوا باشد. هر مسئله بیولوژیکی ای که صدای فرکانس بالای این نهنگ از آن نشات گرفته باشد به نظر نمی‌رسد که برای بقای نهنگ مضر بوده باشد چرا که این نهنگ به حیات خود ادامه داده و بالغ شده‌است و این یعنی احتمالاً سالم است. این صدای منحصر به فرد در هر نقطه ای که به گوش رسیده صرفاً از یک منبع در هر فصل نشات گرفته‌است و به همین دلیل است که این نهنگ را تنهاترین نهنگ در دنیا نام‌گذاری کرده‌اند.[۲][۳]

تاریخچهویرایش

نهنگ 52 هرتز بوسیلهٔ تیمی تحقیقی از مؤسسه اقیانوس‌شناسی وودزهال کشف شد. در ابتدا صدای آن در سال 1989 شنیده شد و سپس در سال 1990 و 1991 شناسایی شد[۴] . در سال 1992، به دنبال پایان جنگ سرد، نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا صداهای ثبت شده و مشخصات تکنیکی سیستم‌های هیدروفونی ضد زیردریایی SOSUS (مخفف سیستم نظارت بر صدای sosus آمریکا، که زنجیره ای از پست‌های صوتی زیر آبی است که در سراسر جهان جایگذاری شده‌است) را رمزگشایی کرد. تا سال 2014، صدای این نهنگ هر ساله شنیده و شناسایی شده‌است.[۵]

مستند کوتاهی تحت عنوان «52: پژوهشی درباره تنهاترین نهنگ » توسط جاشوا زیمان (کارگردان کوروپسی) و آدرین گرینیر در دست ساخت است. تأمین مالی این پروژه از طریق کمپانی کیک استارتر بوده و فیلم در سال 2018 منتشر خواهد شد.

همچنین مستند دیگری تحت عنوان « تنهاترین » در آوریل 2014 توسط لیلیان مرل و با همکاری بنیاد آلفرد. پی اسلون ساخته شد. این مستند دربارهٔ 2 زن است که پیرامون زندگی تنهاترین نهنگ تحقیق میکنند.

فیلم 2018 استیر یلدیریم، تحت عنوان « نام من تبلیر است نه باتلر» نهنگ 52 هرتزی را با دو ویژگی تصویر و صوت بلند معرفی می‌کند. این فیلم همچنین کنایه ای از افراد تنهایی است که با بقیه تفاوت دارند.

موزیکویرایش

کلین استیتسون، نوازنده ساکسفون و رهبر اکستر متولد مونترال، در سال 2013 آلبومی را با نام تاریخچه جنگ (فصل 3) منتشر کرد. در این آلبوم آهنگی با نام « بخشی از من جدا از تو» وجود دارد. این آهنگ به شکل واضحی دربارهٔ نهنگ 52 هرتز نیست اما استیتسون در نخستین اجرای زنده این آهنگ اظهار کرد که داستان «تنهاترین نهنگ» با ترکیب آهنگ او عجین شده‌است. وی می‌گوید: « این نهنگ در اقیانوس عمیق و وسیع تنهاست، شنا میکند و آهنگش را می نوازد؛ او به دنبال وجودی همانند خود است اما هیچگاه آن را نخواهد یافت». استیتسون همچنین در مقدمه اجرای این آهنگ در تالار بزرگ تورنتو در ماه مه 2013 گفت: «وقتی که من این قطعه را مینوازم به این موجود تنها نمی‌توانم کمکی بکنم اما زمانی طولانی به نهنگی می اندیشم که مدتهاست در تنهایی آواز میخواند.»

باند BTSها (BTSها یک گروه پاپ کرهای هستند) در کره جنوبی، در سال 2015 آلبومی را با نام « ناب ترین لحظات زندگی» منتشر کردند. بخش دوم از چهارمین آهنگ این آلبوم با نام “walier 52” صراحتاً از نهنگ 52 هرتزی به عنوان نمادی از بیگانگی نسبت به دیگران نام می‌برد؛ احساسی که اغلب توسط نوجوانان تجربه می‌شود.

دو تن از آهنگسازان کلاسیک انگلیسی به نام‌های کاترین رابرتز و سین لیکمن، در آلبوم 2015 خود با نام « فردا به دنبال امروز می آید» آهنگی تحت عنوان «52 هرتز» را دارند. این آهنگ دربارهٔ نهنگ تنها است و تک بیتی دارد که گروه کر تکرار می‌کنند: « 52 هرتز، 52 هرتز، من آهنگ عاشقانه ای را میخوانم که هیچ کس نمی‌تواند بشنود».

خوانندهٔ آمریکایی، کریستا بل، نیز آهنگی را با الهام از نهنگ 52 هرتز منتشر کرده‌است که در آن اینگونه می خواند:

« 52 هرتز من کاملاً تنهام، 52 هرتز صدای تو در هیدروفون من است».

پانویسویرایش

  1. "Maybe the World's Loneliest Whale Isn't So Isolated, After All | Smart News | Smithsonian". Smithsonianmag.com. 2015-04-15. doi:10.1016/j.dsr.2004.08.006. Retrieved 2015-10-31.
  2. Watkins, William A. ; George, Joseph E. ; Daher, Mary Ann; Mullin, Kristina; Martin, Darel L. ; Haga, Scott H. ; DiMarzio, Nancy A. February 2000. "Whale call data for the North Pacific: November 1995 through July 1999 occurrence of calling whales and source locations from SOSUS and other acoustic systems". Woods Hole Oceanographic Institution. Technical report. WHOI-00-02.
  3. Nelson, Bryan (2012-05-20). "52 Hertz: The Loneliest Whale in the World". Discovery.com. Archived from the original on 24 December 2013. Retrieved 2012-09-17.
  4. Lippsett, Lonny (5 April 2005). "A Lone Voice Crying in the Watery Wilderness (with a graphic of tracking during twelve year period)". Oceanus. Woods Hole Oceanographic Institution. Retrieved 17 September 2012.
  5. Mulvaney, Kieran (26 January 2017). "The loneliest whale in the world?". Washington Post. Retrieved 23 February 2017.

منابعویرایش

ویکی‌پدیای انگلیسی