نوروزی

طایفه نوروزی

نوروزی طایفه‌ای از ایل بختیاری است که بر پایه طبقه‌بندی از شاخه هفت‌لنگ و از باب دینارانی به‌شمار می‌آید و خاستگاه اصلی این طایفه در شهرستان ایذه می‌باشد.[۱]

جغرافیاویرایش

ییلاق

شهرستان اردل، شهرستان خانمیرزا و شهرستان لردگان از توابع استان چهارمحال و بختیاری.

قشلاق

شهرستان ایذه، شهرستان باغ‌ملک، شهرستان یاسوج شهرستان رامهرمز و شهرستان مسجدسلیمان از توابع استان خوزستان.[۲]

تیره‌هاویرایش

این طایفه متشکل از شش تیره بزرگ است و هم‌اکنون این شش تیره با نام‌های خورشید وند، کمال وند، یارعلی وند، بامیر وند، ابراهیم وند، غلام وند شناخته می‌شوند.

لازم است ذکر شود در گذشته‌های بسیار دور سه شاخه از طایفه نوروزی جدا گردید و به سمت بهمئی، طیبی‌ها و شهر لردگان کوچ کرده‌اند و در آن جا ساکن شده‌اند. که بزرگترین آن تیره شیخ حسن و بعد از آن مرو و ملک است.

تیره شیخ حسن و ملک در استان کهگیلویه و بویراحمد شهرستان دیشموک و روستاهای اطراف آن ساکن هستند، که می‌توان روستاهای لیراب، تنگ تی، دشتک، چندار و ریزک را نام برد.

البته عده زیادی از تیره مرو پس از مهاجرت به کهگیلویه و بویراحمد مجدداً به شهرستان‌های خوزستان آمدند.[۳]

القاب و مشاهیرویرایش

این طایفه به دلیل وجود انسانهای با سواد، در بین طوایف بختیاری به طایفه ملاها و میرزاها لقب گرفت و هم‌اکنون نیز در سطح شهرستان ایذه به طایفه اهل قلم معروف هستند.[نیازمند منبع]

طایفه نوروزی در بسیاری از منازعات و وقایع تاریخی نقش مهمی ایفا کرده و همچنین چند تن از افراد طایفه نوروزی به نام امان‌الله خان پسرش عزیزاله خان و نوه‌اش ظهراب‌خان از فتحعلی شاه قاجار فرمان کلانتری و سرپرستی باب دینارانی را دریافت نمودند.[۴]

منابعویرایش

حسین ابراهیمی ناغانی (۲ اسفند ۱۳۸۸). «اسامی طوایف و شعب ایل بختیاری». وبگاه انسان‌شناسی و فرهنگ. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ اکتبر ۲۰۱۳.

  • عبدالعلی خسروی، «تاریخ و فرهنگ بختیاری»
  • مقاله نمودار طایفه کهن نوروزی «بختیاری»
  • علی قلی خان سردار اسعد بختیاری «تاریخ بختیاری»
  1. «نمودار اجتماعی طوایف بختیاری». دانشنامه ایرانیکا.
  2. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica. دریافت‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴.
  3. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. دریافت‌شده در 3-25-2014. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)
  4. حکومتگران بختیاری اثر مهراب امیری.