باز کردن منو اصلی
نیزه‌های ایرانی فولادی با روکش زرین، روزگار قاجار، سدهٔ نوزدهم، در موزه متروپولیتن نیویورک.
نمونهٔ یک سرباز رومی با نیزه‌ای در دست راست.

نیزه یا نیزَک نام یک جنگ‌افزار کهن است که درگذشته در جنگها کاربرد داشته‌است. نیزه سلاحی برای جنگ‌های تن به تن بوده‌است اما سلاح مشابه سبکتر و کوتاهتری با نام زوبین نیز وجود داشت که به عنوان یک سلاح پرتابی برای جنگ از مسافت‌های دور استفاده می‌شد. از نیزه امروزه در ورزش پرش با نیزه و از زوبین در ورزش پرتاب نیزه استفاده می‌شود.

در آغاز نیزه‌ها را از نی می‌ساختند و نوکش را تیز می‌کردند یا فلز نوک‌تیزی را به سرش می‌بستند.

نیزه را در پارسی میانه فرَشfraš می‌گفتند.

نیزه از سلاح های موثر در نبردهای تن به تن قدیمی بوده و سربازان مسلح به سلاح نیزه تاثیر مستقیمی در پیروزی جنگها و شکست دشمن داشته اند.استفاده از نیزه توسط هخامنشیان در جنگها بسیار متداول و رایج بوده است.داریوش شاهنشاه مقتدر هخامنشی در یکی از کتیبه های خود در نقش رستم میگوید،آنگاه خواهی دانست که نیزه مرد پارسی تا دوردست رفته است.که این جمله به منزله بیان فتوحات او در خرج از مرزهای ایران است.

منابعویرایش

  • واژه‌نامه مکنزی
  • محمد بهشتی،فرهنگ فارسی صبا