باز کردن منو اصلی

وانگ زی-پینگ (چینی: 王子平؛ ۱۸۸۱–۱۹۷۳) یک استادِ هنرهای رزمی چینی و طب سنتی چین و از مسلمانان چین بود.[۲]

وانگ زی-پینگ
تولد۱۸۸۱&#۱۶۰;(۱۸۸۱)
چانگژو، هبئی،[۱] چین
مرگ۱۹۷۳ (۹۱-۹۲ ساله)
بیماری
ملیتچین چینی
سبکهنرهای رزمی چینی:
چاچوان،
خوآچوئن،
پائو چوان
باجی‌کوان
تای چی چوان
Teacher(s)چاچوان:
یانگ هونگشیو
رتبهاستادبزرگ
حرفهاستادِ هنرهای رزمی چینی و طب سنتی چین
خویشاوندان سرشناسوانگ جو-رونگ (دختر)
شاگردان سرشناسلیو جین شنگ
وانگ زی-پینگ
چینی سنتی
چینی ساده

او رد سال ۱۹۲۸ میلادی رئیس بخش شائولین کونگ‌فو در «مؤسسهٔ هنرهای رزمی» و همچنین معاون «انجمن ووشوی چین» بود.[۳]

شهرت او به‌دلیلِ مهارت و استادی‌اش در «چاچوان»، «خوآچوئن»، «کونگ‌فوی پلنگ»، «باجی چوئن» و «تای چی چوان» است.[۴] او همچنین یک استادِ ووشو بود.[۵][۶][۷]

منابعویرایش

  1. Nigel, Andrew (2004). "Pioneer of Therapeutic Martial Arts in North America." Kung Fu Tai Chi, Jan/Feb, 59-63
  2. Thomas A. Green, Joseph R. Svinth (2010). Thomas A. Green, Joseph R. Svinth, eds. Martial Arts of the World: An Encyclopedia of History and Innovation, Volume 2 (illustratedpublisher=ABC-CLIO ed.). p. 343. ISBN 1-59884-243-9. Retrieved 2012-10-08. Muslims also have been active in shuai- jiao (Chinese wrestling), a famous twentieth-century proponent being Wang Ziping (1881–1973).
  3. Grace Xiaogao Wu-Monnat. "Growing Up With Wang Ziping and Madam Wang Jurong". Retrieved 2008-11-04.
  4. John E. Young, PhD (2016). Learning of the Way (Daoxue):: Self-Cultivation Through Neo-Confucian Learning, Kungfu, and Martial Arts. Archway Publishing. ISBN 1-4808-3049-6.
  5. "Grandmaster Wang, Zi-Ping (1881-1973)". GLENRIDGE Martial Arts Academy. Retrieved 18 June 2014.
  6. "Estilos de Wushu/Kungfu". Golden Dragon (به Spanish and English). Retrieved 18 June 2014.
  7. "GRANDES MAESTROS DE SHANDONG WUSHU". Chinese Cuture and Martial Arts. Archived from the original on June 21, 2006. Retrieved 18 June 2014.