آزادی بلشویکی، پوستر پروپاگاندای لهستانی
گور دسته جمعی در چکای خارکیف


وحشت سرخ یا ترور سرخ، کارزار کشتار جمعی، شکنجه و سرکوب سازمان یافته توسط بلشویک‌ها پس از به دست‌گیری قدرت در سن پترزبورگ و مسکو بود. بنا به تاریخ‌نگاری شوروی، وحشت سرخ رسماً در ۲ سپتامبر ۱۹۱۸ شروع و در اکتبر ۱۹۱۸ پایان یافت. بسیاری از مورخین چون سرگی ملگونف این لفظ را به سرکوب سیاسی در سراسر دوره ‎۱۹۱۸–۱۹۲۲ نسبت می‌دهند.[۱][۲] سرکوب دست جمعی را چکا (پلیس مخفی بلشویک) به همراه عناصر اطلاعات نظامی بلشویک انجام می‌دادند. این اصطلاح معمولاً در مقابل ترور سفید مطرح می‌شود که توسط ارتش سفید (گروه‌های روسی و غیر روسی مخالف حکومت بلشویک) انجام گرفت. تخمین تعداد کل قربانیان سرکوب بلشویکی حدود ۱۰۰٬۰۰۰ برآورد می‌شود.[۳]

ترور سرخ الگوبرداری از دوران ترور در انقلاب فرانسه بود.

کاربردهاویرایش

اصطلاح ترور سرخ در موارد زیر به‌کار رفته‌است:

منابعویرایش

  1. Stéphane Courtois (1999). The Black Book of Communism: Crimes, Terror, Repression [کتاب سیاه کمونیسم: جنایات، وحشت، سرکوب]. Harvard University Press. ISBN 0674076087.
  2. Sergey Petrovich Melgounov (1975). The red terror in Russia (PDF). Hyperion Press. ISBN 978-0883551875.
  3. William Bruce Lincoln (1999). Red Victory: A History Of The Russian Civil War, 1918-1921. Da Capo Press. p. 384. ISBN 978-0306809095.
  4. Albert Váry. A vörös uralom áldozatai Magyarországon összes példány (به مجاری). Szerzői kiadás.
  5. "Red terror continues Nandigram's bylanes". The Times of India. 14 November 2007. Retrieved 25 December 2019.

منابع برای مطالعه بیشترویرایش