تفاوت میان نسخه‌های «جناح اعتدال‌گرایان جمهوری اسلامی ایران»

ابرابزار
(ابرابزار)
{{ادغام|اعتدالگرایی در ایران}}
'''اعتدال‌گرایی''' گرایش سیاسی با قدمتی در تاریخ سیاسی ایران است که سعی دارد در مقابل گروه‌های سیاسی افراط‌گرا قرار بگیرد و مانع از فعالیت سیاسی ایشان شود. در سال‌های اخیر نیز اعتدال‌گرایان سعی داشتند علاوه بر هدف اصلی، شکاف بین اصول‌گرایان ایران و اصلاح‌طلبان ایران را برطرف نماید.
'''اعتدال‌گرایی''' گرایش سیاسی نوپایی در تاریخ سیاسی ایران است که سعی دارد شکاف بین اصول‌گرایان ایران و اصلاح‌طلبان ایران را برطرف نماید. این گرایش که در [[دولت خاتمی|دوران اصلاحات]] با هسته‌ای متشکل از سیاستمدارانی همچون حسن روحانی، محمدباقر نوبخت، [[محمود واعظی]] و علی یونسی شکل گرفت، سعی در ایجاد ایدئولوژی «محافظه‌کار میانه رو» که بتواند حد اعتدال بین اندیشه‌های سیاسی با گرایش‌های اقتصادی را برقرار نماید. این تفکر بعد از [[انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۴)]] در [[مرکز تحقیقات استراتژیک]] [[مجمع تشخیص مصلحت نظام]]، تفکر غالب شود. دیدگاه‌های این طیف مورد انتقاد [[محمود احمدی‌نژاد]]، رئیس جمهور وقت قرار گرفت و به دلیل اظهارنظرهای اعتدال‌گرایان مرکز تحقیقات در خصوص [[پیامدهای انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران|حوادث بعد از انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸]]، احمدی‌نژاد دستور به کاهش بودجه این سازمان در [[مجلس شورای اسلامی]] داد.<ref>{{یادکرد وب |نام خانوادگی=Detsch |نام=Andrew |عنوان=The “Brain Trust” Behind Iran’s New President |نشانی=http://thediplomat.com/2013/08/03/the-brain-trust-behind-irans-new-president/ |بازبینی=8 August 2013 |تاریخ=3 August 2013 |ناشر=[[دیپلمات (وب‌گاه)|The Diplomat]] |کد زبان=en }}</ref>
 
== پیش‌زمینه ==
==تعاریف==
نخستین ریشه خط مشی اعتدال‌گرایی در ایران را می‌توان در دوره بعد از [[مشروطه|مشروطیت]] یافت. در [[یکمین مجلس شورای ملی|اولین مجلس شورای ملی]] دو حزب [[حزب دموکرات (دوران مشروطه)|سوسیال دموکرات ایران]] و [[اعتدالیون]] قدرت را در دست داشتند. افرادی همچون [[قوام‌السلطنه]]، [[حسن مدرس]] و [[حسن تقی‌زاده]] از اعضای حزب سوسیال دموکرات بودند. افرادی هم که خود را بنیانگذاران [[قیام مشروطه]] می‌دانستند، حزب اعتدالیون را تشکیل دادند. این دسته را افرادی نظیر [[آیت‌الله طباطبایی]]، [[عبدالله بهبهانی]]، [[علی‌اکبر دهخدا]]، [[ستارخان]] و [[باقرخان]] تشکیل داده بودند. این طیف علی‌رغم مدت حضور طولانی در تاریخ سیاسی ایران، نتوانست تاثیری بر روی گروه‌های سیاسی افراط‌گرا در طول دوران [[حکومت پهلوی]] و [[حکومت جمهوری اسلامی ایران|نظام جمهوری اسلامی ایران]] بگذارد.<ref>{{یادکرد وب |نام خانوادگی=محجوب |نام=علیرضا |عنوان=آیا اعتدالگرایان حزب تشکیل می دهند؟ |نشانی=http://www.mosalas.ir/NewsDetail.aspx?Ser_Id=2&News_Id=5272 |اثر=وب‌گاه |تاریخ=۱۱ مرداد ۱۳۹۲ |ناشر= هفته‌نامه مثلث }}</ref>
[[عماد افروغ]] اعتدال‌گرایی را یک خرد جمعی توصیف می‌کند که در آن تمام ظرفیت‌های مدنی یک کشور امکان حضور داشته باشند. افروغ معتقد است به کارگیری روش اعتدالی به صورت انفرادی ممکن نیست. برای پیاده‌سازی اعتدال در جامعه، باید تمام جامعه بستری برای پذیرش اعتدال‌گرایان باشد و نه صرفاً قشری خاص.<ref>[http://www.etemaad.ir/Released/92-05-14/215.htm آغاز دولت اعتدال و چند پيشنهاد] ''روزنامه اعتماد''</ref>
 
'''اعتدال‌گرایی'''موج گرایش سیاسی نوپایی در تاریخ سیاسی ایران است که سعی دارد شکاف بین اصول‌گرایان ایران و اصلاح‌طلبان ایران را برطرف نماید.جدید این گرایش که در [[دولت خاتمی|دوران اصلاحات]] با هسته‌ای متشکل از سیاستمدارانی همچون حسن روحانی، محمدباقر نوبخت، [[محمود واعظی]] و [[علی یونسی]] شکل گرفت، سعی در ایجاد ایدئولوژی «محافظه‌کار میانه رومیانه‌رو» که بتواند حد اعتدال بین اندیشه‌های سیاسی با گرایش‌های اقتصادی را برقرار نمایدنماید، هدف این گروه بود. این تفکر بعد از [[انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۴)]] در [[مرکز تحقیقات استراتژیک]] [[مجمع تشخیص مصلحت نظام]]، تفکر غالب شود. دیدگاه‌های این طیف مورد انتقاد [[محمود احمدی‌نژاد]]، رئیس جمهور وقت قرار گرفت و به دلیل اظهارنظرهای اعتدال‌گرایان مرکز تحقیقات در خصوص [[پیامدهای انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران|حوادث بعد از انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸]]، احمدی‌نژاد دستور به کاهش بودجه این سازمان در [[مجلس شورای اسلامی]] داد.<ref>{{یادکرد وب |نام خانوادگی=Detsch |نام=Andrew |عنوان=The “Brain Trust” Behind Iran’s New President |نشانی=http://thediplomat.com/2013/08/03/the-brain-trust-behind-irans-new-president/ |بازبینی=8 August 2013 |تاریخ=3 August 2013 |ناشر=[[دیپلمات (وب‌گاه)|The Diplomat]] |کد زبان=en }}</ref>
در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) حسن روحانی، نامزد نماینده این گرایش، با شعار «دولت تدبیر و امید» موفق شد پیروز انتخابات ایران شود و [[دولت یازدهم جمهوری اسلامی ایران|دولت یازدهم ایران]] را تشکیل داد.
 
==منابع تعاریف ==
[[اکبر هاشمی رفسنجانی]]، رئیس مجمع تشخیص مصلح نظام، دیدگاه‌های خود در خصوص خط مشی اعتدال را اینگونه بیان می‌کند:<ref>[http://www.armandaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=380&pageno=6 خشکه مقدسی رو به انزوا می‌رود] ''روزنامه آرمان''</ref>«مقصد اعتدال، واقع‌گرایی اسلامی است. در واقع‌گرایی اسلامی نه اسلام فراموش می‌شود و نه آرمان‌ها. در مسیر واقع‌گرایی اسلامی آرمان‌های ما هم اسلامی‌تر می‌شوند و هم واقع‌بینانه‌تر. جامعه ایران به مرور زمان به سمت اعتدال حرکت خواهد کرد. همواره افرادی تندرو در دو سوی جریانات سیاسی باقی خواهند ماند ولی به مرور زمان از تعداد آنها کاسته خواهد شد تا عده قلیلی که خود را تنها می‌بینند.»
 
[[عماد افروغ]] اعتدال‌گرایی را یک خرد جمعی توصیف می‌کند که در آن تمام ظرفیت‌های مدنی یک کشور امکان حضور داشته باشند. افروغ معتقد است به کارگیری روش اعتدالی به صورت انفرادی ممکن نیست. برای پیاده‌سازی اعتدال در جامعه، باید تمام جامعه بستری برای پذیرش اعتدال‌گرایان باشد و نه صرفاً قشری خاص.<ref>[http://www.etemaad.ir/Released/92-05-14/215.htm آغاز دولت اعتدال و چند پيشنهادپیشنهاد] ''روزنامه اعتماد''</ref>
 
== دولت یازدهم ایران ==
در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲)، حسن روحانی،روحانی نامزد نماینده این گرایش، با شعار «دولت تدبیر و امید» موفق شد پیروز انتخابات ایران شود و [[دولت یازدهم جمهوری اسلامی ایران|دولت یازدهم ایران]] را تشکیل داد.
 
== منابع ==
{{پانویس}}
 
[[رده:اعتدال‌گرایان اهل ایران|اعتدال‌گرایان اهل ایران]]
[[رده:جنبش‌های سیاسی در ایران]]
[[رده:تاریخ جمهوری اسلامی ایران]]