تفاوت میان نسخه‌های «لینچ‌کردن در ایالات متحده آمریکا»

جز
[[پرونده:Lynching of Laura Nelson, May 1911.jpg|200px|بندانگشتی|زجرکش کردن لورا و لورنس نلسون که در کشتن کلانتر در ۱۹۱۱ نقش داشتند.<ref>{{cite web | url = http://www.odmp.org/officer/19605-deputy-sheriff-george-h-loney | title = Deputy Sheriff George H. Loney | accessdate = ۲۰۱۱-۱۱-۰۷ | publisher = The Officer Down Memorial Page, Inc}}</ref><ref>"[http://www.nps.gov/nero/greatplaces/Shaped by Site-Kathleen Hulser.htm Shaped by Site: Three Communities' Dialogues on the Legacies of Lynching]." ''[[سازمان پارک‌های ملی]]''. Accessed October 29, 2008.</ref>]]
 
در ابتدای [[قرن بیستم]] در آمریکا، زجرکشی یک سرگرمی برای عکاسان بود. مردم کارت‌پستال‌هایی از زجرکشی‌هایی را که شاهدش بودند برای هم می‌فرستاند. این عمل چنان باب بود که در سال ۲۰۰۰ نویسنده‌ای در تایم نوشت که «حتی نازی‌ها سوغاتی‌های [[آشویتس]] را نمی‌فروختند، ولی صحنه‌های زجرکشی به بخشی پررونق از صنعت کارت‌پستال تبدیل شد. در ۱۹۰۸، این تجارت چنان بزرگ و ارسال کارت‌های قربانیان زجرکشی چنان زننده شده بود که رئیس کل پست آمریکا این کارت‌ها را ممنوع کرد».<ref>[http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,42301,00.html Blood At The Root - TIME<!-- عنوان تصحیح شده توسط ربات -->]</ref>
 
[[پرونده:Postcard of the lynched Jesse Washington, front and back.jpg|بندانگشتی|200px| پشت و جلوی کارت پستال جسد سوخته [[زجرکش کردن جسی واشینگتن|جسی واشینگتن]] در معرض نمایش در [[رابینسون، تگزاس]] پس از زجرکش شدن در واکو، در همان نزدیکی در ۱۶ مه ۱۹۱۶]]
[[رده:زجرکش کردن در ایالات متحده]]
[[رده:زجرکش کردن‌ها در ایالات متحده]]
[[رده:ویکی‌سازی رباتیک]]