باز کردن منو اصلی

تغییرات

در آغاز [[جنگ ایران و عراق]] اعلام بی‌طرفی کرد. در طول جنگ ۸ ساله آلمان جزء معدود کشورهای غربی بود که سعی به میانجی‌گری برای پایان جنگ داشت. بعد از پایان جنگ و در سال ۱۳۶۹ روابط دیپلماتیک دو کشور به طور تقریباً منظم برقرار شد. در سال ۱۳۷۳ که وضعیت اقتصادی ایران در پی افزایش بدهی‌های خارجی دچار بحران شده بود، آلمان اقدام به عقب‌انداختن بازپرداخت میلیاردها [[مارک آلمان|مارک]] بدهی ایران نمود که کمک بزرگی به ایران بوده است. در طی سال‌های ۱۳۷۵ و ۱۳۷۶ چالش‌های بزرگی در روابط دو کشور به وجود آمد که به تیرگی روابط انجامید. از جمله [[ترور میکونوس]]، [[کنفرانس برلین]]، دستگیری فرج سرکوهی به اتهام جاسوسی برای آلمان و ... .<ref>{{یادکرد|نویسنده = سید حسین موسویان |کتاب = چالشهای روابط ایران و غرب (بررسی روابط ایران و آلمان)| ناشر = مركز تحقیقات استراتژیك |صفحه = |تاریخ = ۱۳۸۵}}</ref>
 
پس از روی کار آمدن [[دولت خاتمی|دولت اول خاتمی]] در [[۲ خرداد]] [[۱۳۷۶]]، مقامات آلمانی خط قرمزی بین [[حکومت جمهوری اسلامی ایران|حکومت]] و دولت وقت ترسیم کردند و رفتاری مختلف با هریک پیش گرفتند. دعوت از شرکت‌کنندگان ایرانی در [[کنفرانس برلین]] گرچه به طور رسمی از جانب دولت آلمان نبود، ولی با اجازه و رضایت آنها انجام گرفت. در زمان دولت اول و دوم خاتمی، آلمان در چندین پروژه در ایران حضور داشت. از جمله سفر وارنر مولر {{آلمانی|WARNER MULLER}} وزیر اقتصاد آلمان در ۱۱ مهر ۱۳۷۹ به ایران که در خلال آن دو پروژه بزرگ اقتصادی مربوط به گسترش [[پتروشیمی بندر امام]] و [[پارس جنوبی]] به مجموع مبلغ ۸۵۰ میلیون پوند به شدکت آلمانی لینده {{آلمانی|Linde AG}} واگذار شد. ساخت ۶ فروند کشتی اقیانوس پیما در سال ۱۳۸۱ به ارزش ۱۸۹ میلیون دلار بین [[شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران]] و مجتمع کشتی‌سازی ''Aker MTW''. انتقال تکنولوژی ساخت [[کشتی کانتینری|کشتی‌های کانتینربر]]. ساخت مجتمع [[پی‎وی‌سی]] توسط شرکت ''UHDE'' به ارزش ۵۰۹ میلیون دلار در منطقه ویژه پتروشیمی امام خمینی و توسط [[سازمان نوسازی و گسترش صنایع ایران]]. تولید مشترک موتور BR900 برای اتوبوس شرکت [[ایدم]] تبریز زیر نظر [[ایران خودرو دیزل]] و شرکت [[دایملر کرایسلر]] به ارزش ۷ میلیون یورو در تعداد ۴۰۰۰ دستگاه موتور در سال که ۲۲٫۵۰ درصد سهام شرکت برای ایران خودرو و ۳۰ درصد متعلق به دایملر بوده است. آلمان بعد از پیروزی انقلاب بجز در سال ۲۰۰۱ (در رتبه دوم بعد از ایتالیا) همواره بزرگترین صادرکننده به ایران بوده است. به عنوان مثال صادرات در سال ۲۰۰۲ به ارزش ۲٫۲ میلیارد یورو. در همین سال واردات آلمان از ایران ۳۲ میلیون یورو بوده است که عمده آن را فرش، [[پسته]] و [[نفت]] تشکیل داده بوده.
 
=== مهاجرت ===