تفاوت میان نسخه‌های «واقع‌گرایی (هنر)»

جز
ربات:اصلاح مقاله با استفاده از AWB
جز (ربات:اصلاح مقاله با استفاده از AWB)
== ادبیات ==
 
به عنوان مکتب ادبی، نخست در اواخر قرن هجده و اوایل سده ۱۹ (میلادی) [[فرانسه]] به میان آمد و پایه گذاران واقعی آن نویسندگان مشهوری نبودند که ما امروز می‌شناسیم بلکه آنان نویسندگان متوسطی بودند که اکنون شهرت چندانی ندارند.
 
[[شانفلوری]]، [[مورژه]] و [[دورانتی]]، از آن جمله هستند و همین نویسندگان بودند که در رشد و پیشرفت نهضت ادبی عصر خودشان (قرن نوزده) تأثیر زیادی داشتند.
 
بزرگ‌ترین نویسنده رئالیست در این دوره [[گوستاو فلوبر]] است و شاهکارش رمان معروف [[مادام بوواری]] است. به نظر فلوبر، رمان نویس بیش از هر چیز دیگر هنرمندی است که هدف او آفریدن اثری کامل است. اما این کمال به دست نخواهد آمد مگر اینکه نویسنده عکس العمل‌های درونی و هیجان‌های شخصی را از اثر خود جدا کند. از این رو رمان نویس باید اثر غیرشخصی به وجود بیاورد، آنان که هیجان‌های خود را در آثارشان وارد می‌کنند، شایسته نام هنرمند واقعی نیستند، فلوبر به شدت از این گونه نویسندگان متنفر بود.
== نویسندگان و آثار برتر ==
 
[[بالزاک]] با نوشتن دوره آثار خود تحت عنوان کمدی انسانی پیشوای مسلم نویسندگان رئالیست شد.
 
[[گوستاو فلوبر]]، [[چارلز دیکنز]]، [[هزی جیمس]]، [[لئون تولستوی]]، [[داستایوسکی]]، [[ماکسیم گورکی]]، ازجمله نویسندگان طراز اول مکتب رئالیسم می‌باشند.
 
[[بابا گوریو]]، [[اوژنی گرانده]]، [[آرزوهای بزرگ]]، [[رستاخیز]]، [[جنگ و صلح]] نیز از آثار مشهور این مکتب به شمار می‌روند.
'''طبیعت‌گرایی''' یا '''ناتورالیسم''' اصطلاحی در تاریخ هنر و نقد هنری برای توصیف سنخی از هنر که در [[طبیعت]] بدان گونه که بنظر می‌آید، بازنمایی می‌شود. در این تعریف -که بیشتر از جنبهٔ صوری اعتبار دارد- [[طبیعت‌گرایی]] مفهومی [[متضاد]] با چکیده نگاری است. اگر [[هنر کلاسیک]] یونان را جلوهٔ کامل طبیعت‌گرایی تلقی می‌کنند وهنر [[رنسانس]] [[ایتالیا|ایتالیایی]] را تجدید حیات آن می دانند، بر اساس چنین استدلالی است که در هنرهای نامبرده، اثر هنری همانند آیینه‌ای، زیبایی طبیعی را باز می‌تابد. در این معنا، طبیعت‌گرایی با [[آرمانگرایی]] تناقصی ندارد؛ حال آنکه، مفهوم ناتورالیسم به لحاظ [[فلسفی]]، و چون یک روش هنری، خلاف این است.
 
اصطلاح (زیبایی شناسی طبیعت‌گرایانه) به نظریه‌ای فلسفی مربوط می‌شود که از [[اثبات‌گرایی ]] [[سدهٔ نوزدهم]] ناشی شده و در نظریهٔ ادبی زولا-نویسندهٔ فرانسوی- به اوج رسیده است. در این نوع زیبایی شناسی، روشهای علمی مشاهده واقعیت به کار گرفته شد.
 
ناتورالیست‌های نیمه دوم سده نوزدهم بر طبق برنامه‌ای مشخص و با نوعی بیطرفی و فاصله گزینی، رو نگاشتی از جهان و زندگی پیرامون خود ارائه می‌کردند؛ و غالباً از پرورش دنیای [[خیال]]، از باور به آنچه که [[ملموس]] و محسوس نیست، از کاویدن معنای نهفته در چیزها، از تقلیل جنبه‌های ناخوشایند و پیش پا افتاده پس رونده و [[خشن]] زندگی امتناع می‌جستند. این نگرشی متضاد با آرمانگرایی، و واکنشی در برابر [[رمانتیسم]] بود.
* تاثیرات علوم طبیعی در روش‌های هنری دیده می‌شود.
* واقع گرایی همراه با خوشایندی طبیعت همراه است.
* تفاوت آن با [[رئالیسم]] در نشان دادن احساسات زیبا نسبت به طبیعت است.<ref name="ReferenceA">{{پک|رضا عباسی|1391|ک=درک عمومی هنر|ص=188}}</ref>
 
=== نقاشان ناتورالیسم ===
* منظره پرداز و چهره پرداز واقع گرایی را تجربه کرد.
* از سنت رئالیسم فراتر رفت.
* در چهرهایش سعی داشت تا شخصیت فردی و ویژگی [[روانشناختی]] مدل را نشان دهد.<ref>{{پک|رضا عباسی|1391|کname=درک عمومی هنر|ص=188}}<"ReferenceA"/ref>
 
== نگارخانه ==