باز کردن منو اصلی

تغییرات

بدون خلاصه ویرایش
دعوت خلفای فاطمی در سرزمین ایران در عهد [[سامانیان]] و [[غزنویان]] آغاز شد، اما در واقع به وسیله [[ناصر خسرو قبادیانی]]، شاعر معروف خراسان و مقارن با اوایل دوران [[سلاجقه]] این دعوت تا حدی به ثمر رسید. در ادامه با آن که خلفای مصر در جلب [[آل بویه]] سعی فراوانی کردند، اما در این زمینه توفیقی به دست نیاوردند، چنان‌که [[عضدالدوله دیلمی]] در اواخر عمرش همچنان در صدد تسخیر مصر و برانداختن خلافت فاطمی بود که اجل مهلتش نداد.
 
با وجود این، سالها پس از مرگ عضدالدوله، یک سردار پارس نژاد<ref>عشایر پارس. احسان یوسفی. ۱۳۹۳</ref>خلیفه عباسی به نام ارسلان بساسیری به اشاره و تحریک المستنصر، خلیفه فاطمی، علیه [[عباسیان]] شورید و [[بغداد]] را متصرف شد که در پی آن خلیفه [[القائم بامرالله]] را از آن جا بیرون کرد و سپس [[خطبه]] به نام امام فاطمی خواند (۴۵۰ ق / ۱۰۵۸ م). در آن احوال، خلافت عباسیان در معرض انقراض قرار گرفت، اما از حسن اتفاق، با ظهور [[طغرل]]| طغرل بیگ]] سلجوقی و ورود او به بغداد [[۴۵۱ (قمری)]]/[[۱۰۵۹ (میلادی)]] خلافت عباسیان از خطر سقوط حتمی نجات پیدا کرد. از آن پس، جلوگیری از نشر دعوت فاطمی و اهتمام در تعقیب اسماعیلیه، برای سلجوقیان ایران یک تکلیف و تعهد شد که تا پایان آن عصر نیز ادامه داشت.
 
== فرمانرواها ==