تفاوت میان نسخه‌های «زابلستان»

جز (ربات ردهٔ همسنگ (۳۰) +مرتب (۱۴.۹ core): + رده:جای‌ها در شاهنامه)
'''زابلستان''' یکی از مناطق جغرافیایی و تمدنی [[شاهنامه]] است که در اطراف [[دریاچه هامون]] تا حدودی [[زابل]] فعلی در ایران، جنوب [[افغانستان]] و بخش از [[پاکستان]] در مجاورت این منطقه را در بر می‌گیرد.
 
احتمال دارد که تپه‌های باستانی [[شهر سوخته]] مرکز این ایالت بوده‌است. خانات زابلستان در آن دوره تاریخی یکی از بهترین زیستگاه‌های طبیعی بوده‌است که به دلیل آب فراوان و پوشش گیاهی خوب و رودخانه و دریاچه هامون از تمدن درخشانی برخوردار بوده‌است تغییر آب و هوا و تغییر مسیر رودخانه و شاید زلزله و یا بیماری موجب انقراض این تمدن شده‌است.
 
زابلستان از قسمت جنوبی کوه هندوکش در افغانستان آغاز و تا سیستان فعلی امتداد داشته‌است و مرکز زابلستان استان غزنی و زابل افغانستان است و بنا به سند تاریخ بیهقی سلطان محمود غزنوی در سرزمین زابلستان آمد و خود را محمود زاولی لقب می‌داد و به سبب ترحمی که پدرش بربچه آهو در بلخ و بخارا کرده بود خداوند وعده سرزمین زابلستان را در خواب به وی داد. بدین دلیل سلطان محمود در غزنی آمد و نکته نهایی اینکه بخش نود درصدی سیستان تاریخی در خاک فعلی افغانستان واقع شده‌است.