باز کردن منو اصلی

تغییرات

#ویژگی‌های آوایی: علاوه بر تغییرات معمول در زبان‌های ایرانی میانۀ شرقی که بدان اشاره شد، تغییرات آوایی غیرعادی نظیر تبدیل š به x نیز در این زبان دیده می‌شود که شاید برخی از آنها نشان‌دهندۀ آمیختگی گرایش‌های گفتاری متعدد در زبان است؛ برای مثال، معادل واژه گوش فارسی، در سغدی γwš و در خوارزمی γwx است. همچنین شاید این تغییرات ناشی از وام‌گیری‌های واژگانی باشد، نظیر وجود واژۀ šy به معنی سه (همانند زبان سغدی) در کنار hrδys به معنی سیزده (قس همانجا که hry به معنای «سه» در زبان پارتی است).<ref>{{پک|زرشناس|1390|ک=زبان خوارزمی|ص=306-305}}</ref>
#:یکی دیگر از ویژگی‌های شگفت‌انگیز زبان خوارزمی که شاید بتوان آن را ویژگی آوایی-املایی دانست، وجود وقف در این زبان است، پدیده‌ای که در زبان‌هایی نظیر عربی، عبری و آرامی نیز دیده می‌شود. در این پدیده، که در همۀ واژه‌ها در مکان پایانی جمله مصداق دارد، مصوت قبل از آخرین صامت هر واژه در پایان جمله، تکیه‌دار یا کشیده و بلند می‌شود و معمولاً در خط به صورت حرف y (با تلفظ /iy/) ظاهر می‌گردد. بر این اساس، ساخت امر فعل «خوردن» xwéra در این زبان، به صورت xwyr نوشته می‌شود.<ref>{{پک|زرشناس|1390|ک=زبان خوارزمی|ص=306}}</ref>
#ویژگی‌های صرفی: اسم در این زبان دارای دو جنس مذکر و مونث (نمونه خنثی دیده نشده است) و سه شمارۀ مفرد، جمع و (به‌ندرت) مثنی است و حالت‌های صرفِ نهادی (nominative)، رایی (accusative)، اضافی (genetive)، ازی (ablative)، بایی (instrumental) و دری (locative) دیده می‌شود.<ref>{{پک|زرشناس|1390|ک=زبان خوارزمی|ص=306}}</ref>
 
== پانویس ==