باز کردن منو اصلی

تغییرات

[[پرونده:Alkhoi-saddam.jpg|بندانگشتی|150px|دیدار اجباری [[سید ابوالقاسم خویی|آیت‌الله خویی]] با صدام حسین، پس از شکست [[انتفاضه شعبانیه]].]]
 
گروه‌های قومی و دینی عراق با استفاده از وضعیت بهضعف وجودبوجود آمدهآمده، زمینه را برای شورشی جدید در کشور آماده دیده و به آن اقدام کردند. با اوضاع جاری پس از جنگ در عراق، ناآرامی‌های اجتماعی و قومی بین شیعیان، کردهاکوردها و واحدهای نظامی ناراضی می‌توانستند خطر بزرگی برای دولت صدام باشند. شورش‌های کردهاکوردها در شمال و شیعیان در جنوب و مرکز عراق تحت نام '''انتفاضه شعبانیه'' با بی‌رحمی تمام پاسخ داده شد.
[[آمریکا]] که خود، عراقی‌ها را تشویق به شورش علیه صدام کرده بود هیچ کمکی جز کنترل [[منطقه پرواز ممنوع عراق|منطقهٔ پرواز ممنوع عراق]] آنهم نه بالگرد، انجام نداد. [[ترکیه]] با هرگونه استقلال کوردها مخالف بود و [[عربستان سعودی]] و دیگر کشورهای محافظه‌کار عرب نیز از بوجود آمدن یک انقلاب شیعی دیگر مانند انقلاب ایران(۱۳۵۷) هراس داشتند.
 
آمریکا که خود، عراقی‌ها را تشویق به شورش علیه صدام کرده بود هیچ کمکی جز کنترل [[منطقه پرواز ممنوع عراق|منطقهٔ پرواز ممنوع عراق]] نکرد. [[ترکیه]] با هرگونه استقلال کردها مخالف بود و عربستان سعودی و دیگر کشورهای محافظه‌کار عرب از به وجود آمدن یک انقلاب شیعی دیگر مانند [[انقلاب ایران (۱۳۵۷)|انقلاب ایران]] هراس داشتند. صدام که توانسته بود پس از شکست در جنگ، بحران‌ها را نیز کنترل کند، با کشوری مواجه بود که از نظر اقتصادی و نظامی به شدت آسیب دیده بود و او هرگز نتوانست آسیب‌ها را جبران کند. او دائماً بقای خود را نشانهٔ پیروزی عراق در جنگ با آمریکا اعلام می‌کرد. این پیغامپیغامِ صدام شهرت زیادی در جهان عرب پیدا کرد.
 
صدام با اصرار زیاد می‌خواست خود را مسلمانی مؤمن نشان دهد تا بتواند نظر گروه‌های دینی محافظه‌کار جامعهٔ عراق را به خود جلب کند. بعضی از عناصر شریعت اسلام به قانون عراق بازگردانده شدند. برای نمونه وی در سال ۲۰۰۱ حکم اعدام [[همجنس‌گرا]]یان، [[تجاوز]]گران و [[فاحشگی|فاحشگان]] را به قوانین عراق بازگرداند و عبارت «[[الله اکبر]]» را با دست‌خط خود به پرچم عراق افزود.