تفاوت میان نسخه‌های «نماد بازرگانی»

جز
اصلاح
(ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:)
جز (اصلاح)
{{ادغام از|نام تجاری|تاریخ=نوامبر ۲۰۱۴}}
{{مالکیت فکری بالا}}
'''علامتنماد تجاریبازرگانی''' یاگونه‌ای '''نشان[[مالکیت تجاری'''فکری]] یااست به شکل فارسی‌تر، '''نماد بازرگانی'''، اعم ازو هرشامل گونههرگونه رنگ، تصویر و نشانه‌ای است که نشانگر یک محصول[[کالا]] یا خدمت است و برای تمایز آن محصولکالا یا خدمت از دیگر محصولاتکالاها و خدمات مشابههمانند آن، به کار می‌رود. علامتنماد بازرگانی تجاریدر درصورتصورت ثبت شدن دارای اعتبار حقوقی است و تحت حمایت قانون قرار می‌گیرد.
 
== تاریخچهپیشینه ==
نشانه‌های تجاری [[کوزه‌گر|کوزه‌گران]] در [[مصر باستان]] و منطقه [[کورینت]] (Corinth) [[یونان باستان]]، قدمت استفاده از نشانه به عنوان علامت مشخصه تجاری را به ۴۰۰۰ سال می‌رساند. در حدود دوهزار سال پیش، صنعتگران [[چین|چینی]]، نام خود را در داخل یک نیم‌دایره (بعدها مربع) بر پشت [[ظروف چینی]] تولیدی خود به عنوان نشانه تجاری بکار می‌برده‌اند. این علایم طی قرون بعد جای خود را به نقش حیواناتی چون [[زنبور عسل]] و کَلهِ [[شیر (گربه‌سان)|شیر]] سپردند.<ref>علایم تجاری و نمادها(1) یاسابورو کووایاما. مقصود نامدار. فرهنگان. (ISBN 964-5558-19-0) تهران ۱۳۷۱ ص 5 و 6</ref>
 
* تنظیم مجموعه فوق
 
== تغییر نشانه تجاری ==
بسیاری از علایم تجاری در طول زمان تغییر می‌یابند. تغییر نشانه تجاری [[کوکاکولا]] از شکل [[دایره]] به [[مربع]] در اواخر دهه شصت میلادی، یکی از معروف‌ترین این تغییرات بود. در اواخر دهه هشتاد میلادی هواپیمایی ژاپن نیز، نماد خود را از درنای آشنا به کلمه (JAL) تغییر داد. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد وقتی یک نشانه تجاری تازگی و جلوه خود را ازدست می‌دهد، همگام با تحولات اجتماعی و تغییر سلیقه مردم، تدریجاً تغییر می‌نماید.<ref>علایم تجاری و نمادها(۲) یاسابورو کووایاما. مقصود نامدار. فرهنگان. (ISBN 964-5558-19-0) تهران ۱۳۷۱ ص 5</ref>
 
== نقل و انتقال علائم تجاری ==
از آنجائیکه علامت تجاری به عنوان مال شناخته می‌شود قابل خرید و فروش است. علائم تجاری در قالب یک قرارداد می‌توانند مورد نقل و انتقال قرار گیرند، به عبارت دیگر قرارداد انتقال علامت تجاری قراردادی است که به موجب آن صاحب علامت تجاری به‌طور یک جا حقوق مربوط به علامت را به فروش می‌رساند. این انتقال می‌تواند در مرحله ثبت اظهارنامه یا بعد از ثبت علامت باشد.<ref>حقوق علائم تجاری. دکتر سید حسن میرحسینی(ISBN 964-5558-19-0) تهران ۱۳۷۱ ص 5</ref>
 
== همانندی نشانه‌های تجارینمادها ==
گاهی تشابه میان نشانه‌های تجاری، موجب بروز شک و تردید و حتی گاهی بروز مشکلات حقوقی می‌شود. گاهی ضرورت حفظ سادگی علایم، منجر به همانندی آن‌ها می‌گردد. در اغلب موارد، قوانین کشورهای مختلف، هرگونه مشابهت کلی تصویر، مشابهت ظاهری تصویر، و مشابهت با وجود تفاوت زاویه را ممنوع نموده‌است.<ref>علایم تجاری و نمادها(۲) یاسابورو کووایاما. مقصود نامدار. فرهنگان. (ISBN 964-5558-19-0) تهران ۱۳۷۱ ص 7</ref>
 
از سوی دیگر، در طراحی نشانه به دلیل خلاصه بودن و محدودیت طرح، هر تغییر کوچکی سبب ایجاد ویژگی‌ها و فضاهای جدید می‌شود. چنین امری را نباید با سرقت ادبی آمیخت.<ref>نشانه‌ها. بیژن صیفوری. انتشارات یساولی. از مقدمه مرتضی ممیز. () تهران 1381</ref>
 
== بر پایه کشور ==
== نشانه‌های بازرگانی در ایران ==
 
در سال ۱۳۰۳ خورشیدی، نخستین قانون برای علائم تجاری و صنعتی در ایران وضع شد. این قانون، انحصار علامتهای صنعتی و تجاری را مشروط به ثبت در وزارت تجارت و کسب اجازه استعمال می‌کرد و نشانه‌هایی را که کاربرد آنها به عنوان علامت تجاری ممنوع بود، از این قرار مشخص می‌ساخت: «انواع نشان‌ها و مدال‌های دولتی ایران یا خارجه مگر به اجازه مخصوص مراجع مربوطه‏، انگهای مخصوص دولتی‏، عین یا نقش‌های ترکیبی شبیه به بیرق‌های مختلفه ملی و دولتی ایران و خارجه. علائمی که محتمل اختلال انتظامات عمومی و بر خلاف حسن اخلاق یا موهم گمراهی مردم یا تولید رقابت غیرعادلانه بنماید، علائمی که مرکب باشد از ارقام یا کلماتی که معمولاً کمیت یا کیفیت یا نوع مال‌التجاره را مشخص می‌دارد یا عبارت است از اسامی مختلفه جغرافیائی‏، انواع علائم مذهبی، علامات هیئت‌ها و مؤسسات رسمی مانند شیر و خورشید سرخ و هلال یا صلیب احمر یا نظائر آن».<ref>{{یادکرد وب |عنوان=مذاکرات جلسه پنجاهم دوره پنجم مجلس شورای ملی اول سنبله ۱۳۰۳ |نشانی=https://www.ical.ir/ical/fa/Content/4_artmajles1/جلسه-50-جلسه-پنجاهم-صورت-مشروح-مجلس-یوم-یکشنبه-اول-سنبله-1303-مطابق-22-محرمالحرام-1343}}</ref>
=== نشانه‌های بازرگانی در ایران ===
در سال ۱۳۰۳ خورشیدی، نخستین قانون برای علائم تجاری و صنعتی در [[ایران]] وضع شد. این قانون، انحصار علامتهای صنعتی و تجاری را مشروط به ثبت در وزارت تجارت و کسب اجازه استعمال می‌کرد و نشانه‌هایی را که کاربرد آنها به عنوان علامت تجاری ممنوع بود، از این قرار مشخص می‌ساخت: «انواع نشان‌ها و مدال‌های دولتی ایران یا خارجه مگر به اجازه مخصوص مراجع مربوطه‏، انگهای مخصوص دولتی‏، عین یا نقش‌های ترکیبی شبیه به بیرق‌های مختلفه ملی و دولتی ایران و خارجه. علائمی که محتمل اختلال انتظامات عمومی و بر خلاف حسن اخلاق یا موهم گمراهی مردم یا تولید رقابت غیرعادلانه بنماید، علائمی که مرکب باشد از ارقام یا کلماتی که معمولاً کمیت یا کیفیت یا نوع مال‌التجاره را مشخص می‌دارد یا عبارت است از اسامی مختلفه جغرافیائی‏، انواع علائم مذهبی، علامات هیئت‌ها و مؤسسات رسمی مانند شیر و خورشید سرخ و هلال یا صلیب احمر یا نظائر آن».<ref>{{یادکرد وب |عنوان=مذاکرات جلسه پنجاهم دوره پنجم مجلس شورای ملی اول سنبله ۱۳۰۳ |نشانی=https://www.ical.ir/ical/fa/Content/4_artmajles1/جلسه-50-جلسه-پنجاهم-صورت-مشروح-مجلس-یوم-یکشنبه-اول-سنبله-1303-مطابق-22-محرمالحرام-1343}}</ref>
 
== جستارهای وابسته ==