تفاوت میان نسخه‌های «ناصرالدین‌شاه آکتور سینما»

 
* دماغه طلایی کاری دی در بیست و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم تائور مینا، [[ایتالیا]] ۱۹۹۲
* جایزه ویژه هیئت داوران در دوازدهمین [[جشنواره بین‌المللی فیلم استانبول]]، [[ترکیه]] ۱۹۹۲
 
== یادکرد از فیلم‌های تاریخ سینمای ایران ==
نام این فیلم از فیلم «[[حاجی آقا آکتور سینما]]» (ساخته [[اوانس اوهانیانس]]) اولین فیلم بلند سینمایی ایران وام گرفته شده و خود فیلم «ناصرالدین‌شاه آکتور سینما» هم هجو ستایشی از تاریخ [[سینمای ایران]] است.<ref name="hamshahri1">{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/10131/%D9%87%D9%81%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D8%B9-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C |عنوان=هفت برداشت از ارجاع به سینما در فیلم‌های ایرانی | ناشر =همشهری‌آنلاین |تاریخ =۱۳ آذر ۱۳۸۵ |تاریخ بازبینی=۱۱ فروردین ۱۴۰۰}}</ref>
 
«ناصرالدین‌شاه آکتور سینما» با نمایش تکه‌های شناخت ‌شده‌ و گیرا از فیلم‌های پرآوازه تاریخ سینمای ایران کوشیده تا بدین‌سان به آن ارج نهد و آن را بستاید.<ref name="hamshahri1" /> خط اصلی داستان فیلم ماجرای فیلمسازی است که در مواجهه با سانسور گرفتار آمده است. گویی کارگردان بر آن بوده اثری درباره سانسور و ممیزی و محدودیت‌های هنرمند ایرانی را به تصویر بکشد. ناصرالدین شاه در رویارویی با سینما در آغاز می‌کوشد تا آن را زیر فرمان خود بگیرد و از آن به سود خود بهره ببرد، اما در فرآیند فیلم عشق به سینما دامن این سلطان مستبد را نیز می‌گیرد.<ref name="hamshahri1" />
 
این فیلم بازخوانی و یادکردی دارد از تاریخ سینمای ایران از زمان «حاجی آقا آکتور سینما» و «دختر لر» تا سینمای پس از انقلاب. فیلم سرشار از یادکردها و بازبردهای گوناگون به سینمای ایران و فیلم پیشین و امروزین (در زمان ساخت فیلم) این سینماست. در این فیلم، افزون بر این که «گلنار»، شخصیت اصلی فیلم «[[دختر لر]]» (ساخته [[اردشیر ایرانی]])، نقش محوری در جریان دادن به داستان فیلم ایفا می‌کند، به فیلم‌های تاریخی سینمای ایران نیز یادکرد و بازبرد داده ‌شده است.<ref name="hamshahri1" /> از جمله آنها می‌توان به «[[رگبار (فیلم ۱۳۵۱)|رگبار]]» (ساخته [[بهرام بیضایی]])، «[[گاو (فیلم)|گاو]]» (ساخته [[داریوش مهرجویی]])، «[[قیصر (فیلم)|قیصر]]» (ساخته [[مسعود کیمیایی]])، «[[گنج قارون]]» (ساخته [[سیامک یاسمی]])، «[[طبیعت بی‌جان (فیلم ۱۳۵۴)|طبیعت بی‌جان]]» (ساخته [[سهراب شهید ثالث]]) و «[[گوزنها]]» (ساخته [[مسعود کیمیایی]]) اشاره کرد که کارگردان کوشیده نمادهای از آنها را به گونه‌ای دراماتیک در فیلم خود بکار بگیرد.<ref name="hamshahri1" />
 
== منابع ==