ادوارد چهارم: تفاوت میان نسخه‌ها

ویژگی پیوندهای پیشنهادی: ۴ پیوند افزوده شد.
(ویژگی پیوندهای پیشنهادی: ۴ پیوند افزوده شد.)
ادوارد چهارم در [[۲۸ آوریل]] [[۱۴۴۲ (میلادی)|۱۴۴۲]] در [[روان (فرانسه)|روآ]] واقع در [[نورماندی]] زاده شد. او بزرگترین پسر [[ریچارد یورک، سومین دوک یورک|ریچارد پلانتاژنات، سومین دوک یورک]] و سیسیلی نویل بود و در جنگاوری و هنرهای نظامی مهارت بسیار داشت. پدرش ریچارد به هنگام پادشاهی [[هنری ششم انگلستان|هنری ششم]] از [[خاندان لنکستر]]، چنین ادعا نمود که وارث حقیقی تاج و تخت انگلستان اوست و همین امر سبب درگیری دو [[خاندان یورک]] و لنکستر با یکدیگر و شروع [[جنگ‌های گل‌های سرخ]] بین این دو خاندان سلطنتی گردید.
 
پس از کشته شدن ریچارد در [[نبرد ویکفیلد]] در [[۱۴۶۰ (میلادی)|۱۴۶۰]]، ادوارد مدعی تاج و تخت انگلستان شد. او در [[۱۴۶۱ (میلادی)|۱۴۶۱]] وارد [[لندن]] گردید و پس از فتح پایتخت با کمک پسردائی خود ریچارد نویل، ارل وارویک و معرفیش به عنوان ادوارد چهارم، پادشاه جدید انگلستان از سوی او، موفق به شکست کامل لنکسترها در [[نبرد تاوتون]] و تثبیت موقعیت خود به عنوان پادشاه جدید گردید.
 
=== خلع از سلطنت و تبعید ===
پس از مدتی ادوارد چهارم خود را از ریچارد نویل مستقل نمود و پنهانی در [[۱۴۶۴ (میلادی)|۱۴۶۴با]] [[الیزابت وودویل]] ازدواج نمود. این رفتار ادوارد سبب خشم ارل وارویک گردید و او در [[اکتبر]] [[۱۴۷۰ (میلادی)|۱۴۷۰]] با همراهی [[جورج پلانتاژنه، نخستین دوک کلارنس|جورج، دوک کلارنس]] و برادر ادوارد، هنری ششم را از زندان آزاد و او را بار دیگر به مسند قدرت بازگرداند و ادوارد چهارم را به [[هلند]] تبعید نمود.
 
=== بازگشت به قدرت ===
با تبعید ادوارد بار دیگر جنگ‌های گل‌های سرخ بین دو خاندان یورک و لانکاستر آغاز شد. الیزابت وودویل، برای درامان ماندن از لانکاسترها در [[کلیسای وست‌مینستر]] پناه جست و [[ادوارد پنجم انگلستان|ادوارد پنجم]]، نخستین پسر و وارث ادوارد چهارم در این کلیسا زاده شد. اما ادوارد در مارس [[۱۴۷۱ (میلادی)|۱۴۷۱]] به انگلستان بازگشت و در [[۱۱ آوریل]] همان سال موفق به بازپسگیری قدرت از هنری ششم شد. او ارل وارویک را در [[۱۴ آوریل]] [[۱۴۷۱ (میلادی)|۱۴۷۱]] در [[نبرد بارنت]] شکست داد و کشت و سپس باقی‌ماندهٔ قوای لانکاسترها را در [[۴ مه|چهارم مه]] همان سال در [[نبرد تویکس‌بری]] نابود کرد. ادوارد، برادرش جورج که پس از بازگشتش به او پیوسته بود را به جرم خیانت در [[برج لندن]] زندانی و سپس اعدام نمود. هنری ششم نیز پس از مدت کوتاهی از زندانی شدنش در برج لندن به قتل رسید.
 
=== سال‌های پایانی و مرگ ===
ادوارد در [[آوریل]] سال [[۱۴۸۳ (میلادی)|۱۴۸۳]] به سختی بیمار شد. او طی وصیت‌نامه‌ای برادر خود [[ریچارد سوم انگلستان|ریچارد، دوک گلاستر]] را به عنوان قیم و سرپرست فرزند و وارث خود ادوارد پنجم که در آن زمان ۱۲ سال بیشتر نداشت معرفی نمود. ادوارد چهارم در [[۹ آوریل]] همان سال درگذشت و در کلیسای سنت جورج واقع در قلعهٔ ویندسور به خاک سپارده شد.
 
پس از مرگ ادوارد، سندی توسط راف شای کشیش ارائه شد که ازدواج او با الیزابت وودویل را باطل و فرزندانش را نامشروع اعلام نمود. بدین ترتیب ادوارد پنجم پس از دو ماه از سلطنت خلع و همراه با برادر کوچکترش در برج لندن زندانی گردید و عمویش به جای او با عنوان [[ریچارد سوم (انگلستان)|ریچارد سوم]] بر [[تخت پادشاهی]] انگلستان نشست.
 
== منابع ==