تفاوت میان نسخه‌های «ژوزه مائورو ده واسکونسلوس»

زه زه سینما را هم دوست دارد. فیلم های وسترن به گسترش دنیای او کمک فراوانی می کند؛ فرد تامپسون، [[کن مینارد]] و [[بیوک جونز]] دوستان او هستند و گاهی به زه زه تفنگ و اسب و شلاق قرض می دهند. بعدتر زه زه به فیلم های عشقی علاقه مند می شود تا ببیند «... دیگران یکدیگر را دوست دارند.»
 
اما سنگ صبور زه زه و گوش شنوای همه ماجراهای او درخت پرتغالش مینگینهو است. زندگی زه زه از زمانی که او با [[مانوئل والادارس]] آشنا میشود، تغییر می کند. مردی که ماشین قشنگی دارد و دیگران پورتوگا (پرتغالی) صدایش می کنند.<ref>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی= واسکونسلوس |نام= ژوزه مائورو |کتاب= درخت زیبای من| ناشر= راه مانا| ترجمه= قاسم صنعوی| سال=۱۳۸۷(چاپ هفتم) }}</ref>
 
 
شاید موفقیت این اثر بود که واسکونسلوس را برانگیخت تا سالها بعد در (۱۹۷۴) سرگذشت قهرمانش را در نوجوانی در کتاب [[خورشید را بیدار کنیم]] دنبال کند.
قلب واسکونسلوس، نویسنده آثاری که به سبب سادگی خود و احساس همدردی و گرایش مهرآمیز خود به فرودستان و ستمدیدگان محبوبیت عام یافته بود، در ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۴ از تپیدن بازماند.<ref>مقدمه کتاب [[خورشید را بیدار کنیم]]، نشر راه مانا، ترجمه قاسم صنعوی</ref>