تفاوت میان نسخه‌های «نیوه‌مانگ»

۳۰ بایت اضافه‌شده ،  ۸ سال پیش
اصلاح نشانی وب، ابرابزار
جز (ربات: مرتب‌سازی رده‌ها؛ زیباسازی)
(اصلاح نشانی وب، ابرابزار)
| بازیگران=[[گلشیفته فراهانی]]{{سر خط}}[[هدیه تهرانی]]{{سر خط}}[[حسن پورشیرازی]]
| موسیقی= [[حسین علیزاده]]
| فیلمبرداری= [[نایجل بلاک]]
| تدوین= [[هایده صفی یاری]]
| توزیع کننده=
| پانویس=
}}
'''نیوه مانگ''' یک فیلم سینمایی محصول [[ایران]]، [[اتریش]] و [[فرانسه]]، ساخته سال ۲۰۰۶ میلادی به کارگردانی [[بهمن قبادی]] است. «[[نیوه‌مانگ (فیلم)|نیوه مانگ]]» پس از فیلم‌های «[[زمانی برای مستی اسب‌ها (فیلم)|زمانی برای مستی اسب‌ها]]» (1378۱۳۷۸)، «[[آوازهای سرزمین مادری‌ام]]» (1381۱۳۸۱) و «[[لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند]]» (1382۱۳۸۲) چهارمین ساختهٔ [[بهمن قبادی]] است. این فیلم در جشنواره‌های متعدد بین‌المللی از جمله [[جشنواره فیلم سن‌سباستین]] شرکت کرده و جوایز معتبری را کسب نموده استنموده‌است.
 
== خلاصه داستان ==
{{خطر لوث شدن}}
«مامو»، نوازنده پیر و سرشناس [[کردستان]]، همراه فرزندانش سفری را برای اجرای کنسرت در [[عراق]] پس از [[صدام]] آغاز می‌کند. در این سفر، کاکو مرد میان سالی که خود را ارادت مند مامو می‌داند، به عنوان راننده و با اتوبوسی که از دوستش قرض گرفته است،گرفته‌است، او را همراهی می‌کند. مامو یکی یکی فرزندانش را که در نواحی مختلف زندگی می‌کنند جمع می‌کند، اما آخرین پسرش پیش از سوارشدن به اتوبوس از پدر می‌خواهد دقایقی از ماشین پیاده شود. پسر به مامو می‌گوید که «پیر» روستا گفته که بهتر است مامو به این سفر نرود زیرا هنگامی که ماه کامل شود برای او اتفاقی خواهد افتاد. مامو می‌گوید به هر طریق که باشد این سفر را ادامه خواهد داد زیرا سال‌هاست جلوی کارش گرفته شده استشده‌است. مامو به سراغ زن خواننده‌ای به نام هشو (به معنای خوشهٔ انگور) می‌رود که سال‌هاست همراه ۱۳۳۴زن دیگر در تبعید زندگی می‌کند اما هشو صدای پیشینش را همراه با اعتماد به نفس از دست داده استداده‌است. آن‌ها در مسیر عبور از مرز با حوادث و موانع متفاوتی روبه رو می‌شوند.
{{پایان خطر لوث شدن}}
 
== دربارهٔ فیلم ==
چهارمین فیلم سینمایی [[بهمن قبادی]] فیلمساز ایرانی مانند سه فیلم پیشین او به درد و رنج مردم کرد می‌پردازد و باز مانند سه فیلم قبلی، نه به کردهای یک کشور بلکه به سرگذشت مردم اقلیمی یگانه و بزرگتر به نام «کردستان» نظر دارد.
فیلم در روستایی در کردستان [[ایران]] شروع می‌شود. کاکو کردی سرزنده و ساده دل است که از کار رانندگی اتوبوس روزگار می‌گذراند، اما به هنر موسیقی، به ویژه موسیقی سنتی مردم خود علاقه‌ای وافر دارد. او در گیر و دار یک معرکه جنگ خروس با تلفن همراه (موبایل) پیامی از «استاد مامو» دریافت می‌کند.
 
استاد مامو موسیقی دان یا نوازنده‌ای سالخورده استسالخورده‌است که همهٔ کردهای هنردوست، مانند کاکو او را بزرگ‌ترین استاد زنده موسیقی کردی می‌دانند و برایش احترامی بی حد قایل هستند. او طبعاً به خاطر سیاست‌های هنری رایج در جمهوری اسلامی از زندگی فعال هنری باز مانده استمانده‌است.
 
در [[عراق]] رژیم [[صدام حسین]] سقوط کرده استکرده‌است. کردهای کشور پس از تحمل ده‌ها سال اسارت و بی داد، سرانجام در مناطق خود به آزادی دست یافته اندیافته‌اند و پس از ۳۷ سال اختناق بی رحمانه توانسته اندتوانسته‌اند با هویت قومی خود یگانه شوند. این رویداد تاریخی نه تنها برای [[کردهای عراق]] بلکه برای تمام کردهای منطقه که در کشورهای [[عراق]] و [[ایران]] و [[ترکیه]] و [[سوریه]] پراکنده هستند، خبری فرخنده استفرخنده‌است.
 
'''موسیقی: عنصری از هویت فرهنگی'''
استاد مامو که کردی اصیل و غیرتمند است، قصد دارد به گونه‌ای شایسته و ماندگار همبستگی خود را با [[کردهای عراق]] ابراز کند؛ پس تصمیم می‌گیرد با اهدای موسیقی خود سهم خود را در شکوفایی فرهنگ کرد ادا کند.
 
استاد مامو که از شوق آزادی کردهای [[عراق]] سر از پا نمی‌شناسد، در واپسین روزهای زندگی آرزویی جز این ندارد که برای هم تباران خود در آن سوی مرزهای [[ایران]] کنسرتی اجرا کند که «فریاد آزادی خلق» باشد.
 
این آرزو وجود استاد مامو را فرا می‌گیرد و او پس از تلاش و تقلای فراوان موفق می‌شود هم از مقامات [[ایران]] اجازه سفر به [[عراق]] را بگیرد و هم از کردهای [[عراق]] اجازه برگزاری کنسرت را در یکی از شهرهای بزرگ آن دیار.
با آغاز مسافرت گروه نوازندگان در دل طبیعت سرشار و پرتنوع کردستان، شالوده یک «[[فیلم جاده‌ای]]» کمابیش پرماجرا قوام می‌گیرد که با شور و شادی و امید شروع می‌شود، اما در هر قدم به یأس و اندوه و شکست نزدیک‌تر می‌شود.
 
استاد مامو که می‌داند کنسرت او بدون صدای زن جلوه و رونقی نخواهد داشت، به سراغ خواننده‌ای قدیمی به نام هشو می‌رود که «صدای آسمانی» او زبانزد همگان است. (با بازی [[هدیه تهرانی]] که به رغم گریم همچنان جوان و گیراست!)
 
خانم خواننده در روستایی کمابیش «رؤیایی» مسکن دارد که انبوهی از زنان زیبارو با حرکات دل-فریب و جامه‌های رنگین آن را تسخیر کرده اندکرده‌اند. جاگیری پیکرها و میزانسن صحنه یادآور نمایش‌های آیینی [[بهرام بیضایی]] در سینما و تئاتر است.
 
با وجود مقاومت فراوان زن خواننده، استاد مامو سرانجام موفق می‌شود او را نیز از کنج نومیدی و انزوا بیرون بکشد و با گروه خود همراه کند. و این البته در [[ایران]] امروز آغاز گرفتاری است. زنی تنها در میان یک دوجین مرد غریبه به [[عراق]] سفر می‌کند آن هم برای آواز خوانی!
 
'''وحشت سرگردانی'''
 
استاد مامو پیوسته با موجی از خیال یا «تجلی» رو به روست که به گونه‌ای فشرده و نمادین سرنوشت او و قومش را به یادش می‌آورند. ترجیع بند یا موتیف مرکزی این رؤیاها تابوتی است که روی زمین لخت سرگردان است. مامو که مرگ خود را نزدیک می‌بیند، بارها خود را خفته در تابوتی می‌بیند که زنی مرموز به دشواری آن را به دنبال خود می‌کشد.
 
مامو که از شوق برپایی کنسرتی بزرگ برای کردهای [[عراق]] جانی تازه گرفته و می‌کوشد خوش بینی و امید را در فرزندان خود نیز زنده نگه دارد، خود به گونه‌ای مرموز و ناشناخته پیشاپیش ناکامی و شکست را احساس می‌کند.
زنی فرشته وش به نام «نیوه مانگ» (یا نیمه ماه) با صدایی مرموز چون وحی یا ندایی آسمانی. او به استاد مامو و فرزندان هنرمندش می‌گوید که اگر به او اعتماد کنند و به همراهش بروند، می‌تواند آن‌ها را به محل کنسرت برساند. شاید استعاره‌ای خیالی یا نمودی از فرشته‌ای موعود که مقدر است طبق افسانه‌ای مردمی به سرگردانی قوم پایان دهد.
 
از این پس مرز رؤیا و واقعیت، گذشته و آینده و نماد و اسطوره و همه چیزهای متعالی، به همراه شیرازه نه چندان محکم فیلم، به هم می‌ریزد.
 
در صحنه‌های پایانی فیلم مامو و فرزندان هنرمندش چون مشتی آوارگان غارت زده در کوه و کمر سرگردان مانده‌اند. در زمین‌های مرزی سه کشور [[ایران]] و [[عراق]] و [[ترکیه]] که کردها در هر سه آنها رگ و ریشه دارند، اما هیچ کدام به آن‌ها تعلق ندارد.
کابوس‌های خیالی مامو سرانجام تحقق می‌یابد، اما نه در عالم واقع، بلکه در هیئت کابوسی تیره‌تر: تابوت حامل او در مرزهای سه کشور کردنشین سرگردان است، و او سرانجام در آغوش مرگ لبخند می‌زند. کنایه به سرنوشت قومی سرگردان که برای مردن هم زمینی از آن خود ندارد.
 
فیلم «نیمهٔ ماه» در جشنواره‌های سینمایی بسیاری شرکت کرده و مورد ستایش قرار گرفته استگرفته‌است.
 
== جوایز ==
 
{{فیلم-خرد}}
 
 
== پیوند به بیرون ==