باز کردن منو اصلی

پانینی (به انگلیسی: Pāṇini) (سدهٔ چهارم پیش از میلاد) یکی از زبان‌شناسان هند باستان است که دستور زبان کاملی برای زبان سانسکریت تدوین کرده‌است. این دستور به مطالعهٔ زبان گفتاریِ سانسکریت متداول در زمان خود او اختصاص یافته‌است و برای دوره‌ای بیش از دوهزار سال الگوی اصلی دستورهایی بود که برای زبان سانسکریت نگاشته شده‌اند.[۱]

पाणिनिः
زادهक्रैस्तपूर्वं सप्तमशताब्दी
शालातुरग्रामः (सद्यः पाकिस्थानस्य लाहौर-नगरस्य समीपे)
درگذشتهत्रयोदश्यां तिथौ
شغلवैयाकरणः, कविः
ملیتभारतीयः
ژانرसंस्कृतव्याकरणस्य सूत्ररचयिता
موضوع‌هاअष्टाध्यायी, लिङ्गानुशासनम्, जाम्बुवतीवजियम्
آثار برجستهअष्टाध्यायी
پارتنر(ها)दाक्षी (माता), पणिनः (शालङ्किः) (पिता)

پانینی
زادهسدهٔ چهارم پیش از میلاد
گنداره
منطقهفلسفهٔ هندی
مهمترین علایقدستور زبان سانسکریت
کتاب‌هاAṣṭādhyāyī (به‌معنی هشت فصل، کهن‌ترین رسالهٔ شناخته‌شده در زبان‌شناسی توصیفی که در آن به توصیف زبان سانسکریت پرداخته‌است)

پانویسویرایش

  1. آشنایی با تاریخ زبان‌شناسی، کورش صفوی، تهران: نشر پژواک کیوان، ص۸۶

منابعویرایش