پسر کوچک

بمب هسته ای

پسر کوچک یا پسرک (به انگلیسی: Little Boy) اسم رمز جنگ‌افزار هسته‌ای است که در ۶ اوت ۱۹۴۵ به وسیلهٔ هواپیمای بوئینگ بی-۲۹ با نام انولا گی به خلبانی سرهنگ پل تیبت از اسکادران 339d نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در شهر هیروشیمای ژاپن انداخته شد. این بمب اولین مورد به‌کارگیری از سلاح‌های هسته‌ای در یک جنگ نظامی بود. بمب دوم با نام مرد چاق (به انگلیسی: Fat Man) سه روز بعد بر روی شهر ناگاساکی انداخته شد.

پسرک (بمب هسته‌ای)
Little boy.jpg
نوعبمب هسته‌ای
خاستگاهایالات متحده آمریکا
تاریخچه خدمت
استفاده شده توسطایالات متحده آمریکا
ویژگی‌ها
وزن۹٬۷۰۰ پوند (۴۴۰۰ کیلوگرم)
طول۱۲۰ اینچ (۳٫۰ متر)

این سلاح در پروژه منهتن در طی جنگ جهانی دوم توسعه یافته‌ و قدرت انفجاری خود را از شکافت هسته‌ای اورانیوم-۲۳۵ به دست آورده بود. میزان اورانیوم استفاده شده در بمب پسر کوچک ۶۴ کیلوگرم بوده است.

منابعویرایش