باز کردن منو اصلی

پلینیوس

نویسنده و تاریخ‌نگار در روم باستان
(تغییرمسیر از پلینی بزرگ)

گایوس پلینیوس دوم[۱]، (۲۳ - ۷۹ میلادی) معروف به پلینی بزرگ، پلینی مهتر یا پلینی پیرتر، طبیعیدان، فیلسوف طبیعی[۲] و نویسندهٔ رومی و مولف «دانشنامهٔ تاریخ طبیعی» بوده‌است. گاه به اشتباه او را با بَلینوس یکسان دانسته‌اند.

پلینیوس
Como - Dome - Facade - Plinius the Elder.jpg
Statue of Pliny the Elder on the facade of Cathedral of S. Maria Maggiore in کومو
زاده۲۳ بعد از میلاد
کومو،ایتالیا رومی، امپراتوری روم
درگذشتAugust 25, AD 79
(aged 55–56)
Stabiae، کامپانیا, Roman Empire
محل سکونتRome, provincial locations, Misenum
شهروندیRoman
تحصیلاتبلاغت، دستور زبان
شغلوکیل، پدیدآور، فلسفه طبیعی، تاریخ طبیعی, military commander, حاکم استان
اثر(های) برجستهتاریخ طبیعی (پلینی)
فرزندانپلینی کوچک (nephew, later adopted son)
والدینCeler and Marcella
تصویری خیالی از پلینی، که در سدهٔ ۱۹ میلادی کشیده شده‌است.

زندگیویرایش

او در کوموی ایتالیا (نه در ورونا) زاده شد. در کودکی (سال ۳۵ میلادی) پدرش او را به روم برد و در آنجا دانش‌آموختگی خود را کامل کرد و به خدمت سربازی تحت نظر دوست پدرش پومپونیوس سکوندوس که یک شاعر و فرماندهٔ ارتشی بود، پرداخت. کسی که شوق کسب دانش را در او ایجاد نمود. دو سده پس از مرگ گراکوس، او برخی از دست‌نوشته‌های گراکوس را در کتابخانهٔ استادش یافت.

مرگویرایش

مرگ پلینی در واقعه آتشفشان وزوو روی داد. او به دو دلیل تصمیم می‌گیرد که با عبور از خلیج ناپل به آتشفشان در حال فوران نزدیک شود. اول به این دلیل که قصد داشته به عنوان محقق و مؤلف کتاب تاریخ طبیعی (پلینی) یک واقعه آتشفشانی را از نزدیک مورد مطالعه و مشاهده قرار دهد. دوم اینکه قصد داشته تا به دوستش رکتینا (Rectina) و خانواده‌اش که امکان گریز نداشتند، کمک کند. پلینی دوستش را پیدا نمی‌کند و پس از مدت کوتاهی اقامت در نزدیکی آتشفشان وزوو بر اثر استنشاق ممتد گازهای سمی و غبارهای آتشفشانی کشته می‌شود. [۳]

ایران در نوشته‌های پلینیویرایش

در نوشته‌های پلینی از شاهان، شهرها، طوایف و وضع طبیعی ایران بسیار یاد شده‌است.

پانویسویرایش

  1. «پلینیوس». دانشنامهٔ بزرگ اسلامی. ۱۵ تیر ۱۳۸۷. دریافت‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۷.
  2. Pliny the Elder: Biography from Answers.com
  3. Pliny the Younger, Letters, The Harvard Classics, 1909–14.

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش