باز کردن منو اصلی

پهن‌باند (Broadband) به سیستم‌های انتقال داده‌ها (اطلاعات دیجیتال) گفته می‌شود که در آن‌ها سرعت انتقال داده‌ها در محدودۀ صدها کیلو‌بیت بر ثانیه و بیشتر است. به عبارت دیگر، پهنای باند فرکانسی این سیستم‌ها، صدها کیلوهرتز و بیشتر است. اصطلاح «پهن‌باند» را نباید با عبارت «پهنای باند» اشتباه گرفت.

قبل از اختراع پهن‌باند خانگی، اینترنت dial-up تنها وسیله دانلود اطلاعات، موسیقی، فیلم و چک کردن پست الکترونیک بود. دانلود یک آهنگ با حجم متوسط ۳٫۵ مگابایت بسیار طول می‌کشید، یا دانلود یک فیلم با حجم ۷۰۰ مگابایت تقریباً ناممکن بود. اینترنت dial-up از خط تلفن خانگی استفاده می‌کرد و کاربران می‌بایستی تصمیم می‌گرفتند که آیا پرداخت بهای آن ارزش دارد یا نه.

مودم کابلی اولین انتخاب دردسترس پهن‌باند بود اما به دلیل کمبود کابل اینترنت در ابتدای سال ۱۹۹۷ برای مشترکان، پهن‌باند تا ۲۰۰۱ متوقف شد. اینترنت پهن‌باند سرعت دانلود مصارف خانگی را تا ۱۰ برابر نسبت به dial-up افزایش داد. مشابه بسیاری از تکنولوژی‌های جدید، در ابتدا بیشتر کاربران قادر به پرداخت هزینه‌های اینترنت سریع نبودند. در ۲۰۰۴ نیمی از خانواده‌های آمریکایی اینترنت پهن‌باند را مقرون‌به‌صرفه می‌دانستند. از زمان معرفی، پهن‌باند فراگیرتر و سرعت دسترسی آن بیشتر شده است.

در مخابراتویرایش

پهن‌باند اشاره به یک ارتباط با پهنای باند حداقل ۲۵۶ کیلوبیت در هر ثانیه دارد. هر کانال، ۶ مگاهرتز پهنا دارد و از یک بازۀ فرکانسی وسیع برای دریافت داده‌ها در شبکه استفاده می‌کند. پهنای باند وسیعتر یک کانال، یعنی ظرفیت بیشتر انتقال داده در کانالی با کیفیت مشابه.

در ارسال سیگنال‌های تلویزیون ممکن است است از پهن‌باند استفاده شود چرا که قابلیت دریافت تعداد زیادی از کانال‌ها را داراست.

در مودم 56k، داده‌ها با سرعت ۵۶ کیلوبیت در هر ثانیه بروی باند ۴ کیلوهرتزی خط تلفن انتقال می‌یابد. در نسخه‌های مختلف سرویس DSL که پهن‌باند است، داده‌های دیجیتال را در فرکانس‌های بالاتر از 4 کیلوهرتر خط تلفن انتقال می‌دهند. در نتیجه DSL می‌تواند همزمان سرویس‌ تلفن (انتقال صدا) را نیز در یک زوج سیم خط تلفن انتقال دهد.

در شبکه‌های کامپیوتریویرایش

شبکه‌های کامپیوتری برای انتقال داده‌ها از ارسال سیگنال به صورت باندِ پایه (baseband) استفاده می‌کنند (از مدولاسیون استفاده نمی‌کنند). بیشتر نسخه‌های محبوب اِتِرنت بر اساس 10BASE5 دهه ۱۹۸۰ کار می‌کنند.

پهن‌باند 10BROAD36 نوع دیگری از اترنت بود که در ۱۹۸۵ استانداردسازی شد، اما از نظر اقتصادی موفق نبود. استاندارد DOCSIS در ۱۹۹۰ به منظور دسترسی به اینترنت کابلی برای مشتریان تلویزیون‌های خانگی ارائه شد.

منابعویرایش

  • ویکی‌پدیای انگلیسی.