پوشش هسته‌ای

پوشش هسته‌ای (به انگلیسی: Nuclear Envelope) که به آن غشای هسته‌ای نیز گفته می شود،[۱][الف] از دو لایه غشاء دولایه لیپیدی تشکیل شده (یعنی دست کم ۴ لایه غشاء دارد) که در یوکاریوت‌ها هسته سلول و مواد ژنتیکی داخل آن را احاطه می کند.

پوشش هسته‌ای
Diagram human cell nucleus.svg
هسته سلول انسانی
شناسه‌ها
THH1.00.01.2.01001
FMA63888

پوشش هسته ای شامل دو لایه غشای دولایه لیپیدی است که یکی غشاء درون-هسته‌ای و دیگری غشاء برون-هسته‌ای می باشند.[۴] فضای مابین غشاها را فضای پیرا-هسته ای نامند. این فضا در حدود ۲۰-۴۰ نانوموتر عرض دارد.[۵][۶] غشای برون-هسته‌ای پیوسته بوده و غشای آن مجهز به شبکه آندوپلاسمی می باشد.[۴] پوشش هشته ای دارای منافذ هسته‌ای متعددی است که امکان عبور مواد بین سیتوزول و هسته را فراهم می آورد.[۴] رشته‌های پروتئینی بینابینی به نام لامین روی سمت داخل غشای هسته‌ای تشکیل ساختاری به نام لامینای هسته‌ای داده که از ساختار هسته با ایجاد چارچوب‌هایی پشتیبانی می کند.[۴]

یادداشت‌هاویرایش

  1. اسامی کمتر به کار رفته شامل nucleolemma[۲] و karyotheca می شوند.[۳]

پانویسویرایش

  1. Georgia State University. "Cell Nucleus and Nuclear Envelope". gsu.edu. Archived from the original on 2018-06-18. Retrieved 2014-01-21.
  2. "Nuclear membrane". Biology Dictionary. Biology Online. Retrieved 7 December 2012.
  3. "nuclear membrane". Merriam Webster. Retrieved 7 December 2012.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ Alberts, Bruce (2002). Molecular biology of the cell (4th ed.). New York [u.a.]: Garland. p. 197. ISBN 978-0815340720.
  5. "Perinuclear space". Dictionary. Biology Online. Retrieved 7 December 2012.
  6. Berrios, Miguel, ed. (1998). Nuclear structure and function. San Diego: Academic Press. p. 4. ISBN 9780125641555.

پیوند به بیرونویرایش