باز کردن منو اصلی

یوهان اشتارک (به آلمانی: Johannes Stark) (زاده ۱۵ آوریل ۱۸۷۴ - درگذشته ۲۱ ژوئن ۱۹۵۷) فیزیکدان آلمانی (فیزیک تجربی) بود که در ۱۹۱۹ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.

یوهان اشتارک
Johannes Stark.jpg
متولد۱۵ آوریل ۱۸۷۴
Schickenhof، امپراتوری آلمان
مرگ۲۱ ژوئن ۱۹۵۷ (۸۳ سال)
تروان‌اشتاین، آلمان غربی
ملیت آلمان
رشته فعالیتفیزیک
محل کاردانشگاه گوتینگن
دانشگاه هانوفر
دانشگاه آخن
دانشگاه گرایفسوالد
دانشگاه وورتسبورگ
دانش‌آموختهٔدانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
استاد راهنمااویگن فون لومل
دلیل شهرتکشف اثر دوپلر (اثر اشتارک) در پرتوهای مجرایی
جوایزNobel prize medal.svg جایزه نوبل فیزیک (۱۹۱۹)

در ۱۸۹۷ مدرک دکتری خود را دانشگاه مونیخ گرفت.

در ۱۹۰۵ اثر دوپلر در پرتوهای مجرایی را کشف کرد.

در ۱۹۱۴ شکافتگی خطوط طیفی در اثر میدان الکتریکی را کشف کرد که این پدیده بعدها به نام خود او به اثر اشتارک معروف شد. در ۱۹۱۹ به خاطر این دو کشف جایزه نوبل فیزیک به او داده شد. بعد از به قدرت رسیدن نازیها او رهبری حرکت «فیزیک آلمانی» در مقابل «فیزیک یهودی» را به عهده گرفت و با نظریه نسبیت مخالفت کرد که به همین علت با ورنر هایزنبرگ مشاجراتی انجام داد.

بعد از جنگ در سال ۱۹۴۷ توسط دادگاه ضدنازی به چهار سال حبس محکوم شد.

نگارخانهویرایش

منابعویرایش

  • خلاصه زندگینامه علمی دانشمندان، احمد بیرشک، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی/بنیاد دانشنامه بزرگ فارسی، ۱۳۷۴ تهران