ابراهیم رقی

ابواسحاق، ابراهیم بن احمد رَقّی همچنین شهرت‌یافته به ابن معالی رَقّی، ملقب به برهان‌الدین (۱۲۴۹–۱۳۰۳م) فقیه حنبلی، ادیب، شاعر، محدث و پزشک عراقی در سدهٔ هفتم هجری بود. در رقه زاده شد و دربغداد دانش آموخت. در پزشکی سرآمد بود و نزد برزالی و شمس‌الدین ذهبی حدیث فراگرفت. سپس در دمشق استقرار یافت. نوشته‌هایی از او به‌جای مانده، مانند «أحاسن المحاسن»، «تفسیر القرآن» و «المواعظ».[۱]

ابراهیم رَقّی
زادهٔ۱۲۴۹م/ ۶۴۷ق
رقه
درگذشت۱۳۰۳م /۷۰۳ق
دمشق
پیشهفقیه حنبلی، ادیب، شاعر، محدث و پزشک
آثار«أحاسن المحاسن»

منابعویرایش

  1. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). «الرَّقّی». [[الأعلام]] (PDF). ج. ۱. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۲۸. دریافت‌شده در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۶. تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)