ابونصر فارقی

ابونصر فارقی (؟ -۱۰۹۴) (نسب: حسن بن اسد بن حسن) زبان‌شناس، ادیب، نویسنده و شاعر عراقی در سدهٔ پنجم هجری بود. ابوالمظفر منصور از امیران بنی‌مروان او را بر دیوان آمد ولایت داد، اما ابونصر از پرداخت وجود سر باز زد و دستگیر شد. ابونصر در سال ۴۸۷ق اعدام یا به صلیب کشیده شد. «شرح اللمع»، «کتاب الحروف»، «الإفصاح فی شرح ابیات مشکلةٍ فی الصحاح» و «الألغاز» از آثار اوست.[۱][۲]

ابونصر فارقی
حسن بن أسد بن حسن
درگذشت۱۰۹۴/ ۴۸۷ق
پیشهزبان‌شناس، ادیب و شاعر

منابعویرایش

  1. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). الأعلام (به عربی). ۲. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۹۸. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی (PDF). سوم. بیروت: دارالعلم للملایین. صص. ۲۰۳. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)