ابیا

سرده‌ای از آبچلیک
ابیا
American Woodcock Scolopax minor.jpg
ابیای آمریکایی (S. minor)
آرایه‌شناسی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
زیررده: نومرغان
فرورده: نوآروارگان
بالاراسته: نوپرندگان
راسته: آبچلیک‌سانان
تیره: آبچلیکیان
سرده: ابیا
لینه، ۱۷۵۸
تنوع زیستی
۷-۸ گونهٔ زنده

ابیا (نام علمی: Scolopax) نام سرده‌ای از پرندگان است که بین ۷ تا ۸ گونهٔ مشابه و زنده از پرندگانی آبچر را شامل می‌شود.

مشخصاتویرایش

ابیاها پرندگانی هستند جنگلی و تک‌زی با طول ۳۴ سانتی‌متر که بدن‌هایی چاق داشته و پرهای سیاه و قهوه‌ای نقشداری که قابلیت همرنگ شدن با محیط و پنهان شدن در پشت بوته‌ها را به پرنده می‌دهد آن را پوشانده‌است. چشم‌ها در دو طرف سر واقع شده‌اند و میدان دیدی ۳۶۰ درجه را به پرنده می‌دهند. منقار ابیاها بلند و باریک بوده و نوک آن در آرواره بالایی بر خلاف دیگر پرندگان انعطاف‌پذیر است.

پراکندگی و زیستگاهویرایش

تنها دو گونه از ابیاها را می‌توان در نقاط مختلفی از جهان دید و بقیهٔ آن‌ها بومی جزایری همچون آمامی در جنوب ژاپن، لوزون و میندانائو در فیلیپین و جاوه، سوماترا، سولاوسی و مالوکای شمالی در اندونزی هستند. این پرندگان بیشتر مناطق مرطوب و جنگلی را برای زیستن ترجیح می‌دهند.

در ایران ابیاهای مهاجر فصل زمستان را در شمال کشور و به ویژه در زمین‌های پست ناحیهٔ دریای خزر می‌گذرانند. این پرندگان دریکی از شهرستانهای زیبای منطقه سرسبز تالش به نام رضوانشهر که منزل پدربزرگ اهورا مدبر ،بزرگ خاندان شربتی درآنجا واقع است زندگی میکنند و با نام محلی کفات یا کپات (kafat) شناخته میشوند و خیلی بندرت در مناطق جنوبی‌تری همچون فارس، خوزستان و بلوچستان نیز دیده می‌شوند.

رفتارشناسیویرایش

این پرندگان به هنگام غروب یا شب‌هنگام به دنبال غذا رفته و با منقارهای بلندشان زمین‌های نرم را برای یافتن بی‌مهرگان جستجو می‌کنند. آن‌ها طول روز را به استراحت می‌پردازند و پرهای نقشدارشان آن‌ها را از دید دیگران پنهان می‌سازد.

گونه‌هاویرایش

امروزه می‌توان گونه‌های زیر را از ابیاها مشاهده نمود.

نگارخانهویرایش

منابعویرایش

  • سعید قمریان. «ابیا». کویرهای ایران. دریافت‌شده در ۳۰ بهمن ۱۳۸۸.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Woodcock». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۹ فوریه ۲۰۱۰.