ارسلان بن طغرل

ارسلان بن طغرل، ملقب به «رکن الدین ابو مظفر ارسلان بن طغرل بن محمد بن ملکشاه قسیم امیرالمؤمنین» از خاندان ترکان سلجوقی، پس از مرگ سلیمان‌شاه سلجوقی جانشین او و بر تخت شاهی جلوس کرد.

ارسلان بن طُغرِل سلجوقی
رکن الدین ابو مظفر ارسلان بن طغرل بن محمد بن ملکشاه قسیم امیرالمؤمنین
تاج‌گذاری۵۵۶ هجری
پیشینطغرل
درگذشته۵۷۱ هجری
همدان
فرزند(ان)طغرل
دودمانسلجوقیان
پدرطغرل بن محمد
دین و مذهباسلام، سنی

حکومتویرایش

با مرگ سلیمان شاه، ولیعهد او ارسلان بن طغرل به سلطنت رسید و چون از حمایت اتابک ایلدگز بهره‌مند بود، در دفع مدعیان داخلی حکومت موفق بود. وی در مبارزه با انجازیان و اسماعیلیان به پیروزی‌هایی رسید که موجب تحکیم حکومت او شد و همچنین لشکر خوارزمشاه را که به تحریک یک والی شورشی به بهانه حمایت او تا حدود قزوین و زنجان پیش آمده بود شکست داد اما این دستاوردها در واقع از آن اتابک ایلدگز بود، که سلطنت واقعی به او تعلق داشت و ارسلان فقط نام آن را داشت. وی سرانجام در سال ۵۷۱ هجری درگذشت و پسرش طغرل تحت عنوان طغرل سوم به حکومت رسید.[۱]

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • حلمی، احمد کمال‌الدین (۱۳۹۳). دولت سلجوقیان. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.