ارسلان بن طغرل

ارسلان بن طغرل، ملقب به «رکن الدین ابو مظفر ارسلان بن طغرل بن محمد بن ملکشاه قسیم امیرالمؤمنین» از خاندان ترکان سلجوقی، پس از مرگ سلیمان‌شاه سلجوقی جانشین او و بر تخت شاهی جلوس کرد.

ارسلان بن طُغرِل سلجوقی
محل حکومت همدان
دودمان سلجوقیان
تاجگذاری ۵۵۶ هجری
لقب رکن الدین ابو مظفر ارسلان بن طغرل بن محمد بن ملکشاه قسیم امیرالمؤمنین
پایان حکومت ۵۷۱ هجری
درگذشت ۵۷۱ هجری
همدان
نام پدر طغرل بن محمد
پادشاه پیشین طغرل
دین اسلام، سنی
فرزندان طغرل

حکومتویرایش

با مرگ سلیمان شاه، ولیعهد او ارسلان بن طغرل به سلطنت رسید و چون از حمایت اتابک ایلدگز بهره‌مند بود، در دفع مدعیان داخلی حکومت موفق بود. وی در مبارزه با انجازیان و اسماعیلیان به پیروزی‌هایی رسید که موجب تحکیم حکومت او شد و همچنین لشکر خوارزمشاه را که به تحریک یک والی شورشی به بهانه حمایت او تا حدود قزوین و زنجان پیش آمده بود شکست داد اما این دستاوردها در واقع از آن اتابک ایلدگز بود، که سلطنت واقعی به او تعلق داشت و ارسلان فقط نام آن را داشت. وی سرانجام در سال ۵۷۱ هجری درگذشت و پسرش طغرل تحت عنوان طغرل سوم به حکومت رسید.[۱]

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • حلمی، احمد کمال‌الدین (۱۳۹۳). دولت سلجوقیان. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.