اسکارلت جوهانسون

بازیگر آمریکایی

اسکارلت اینگرید جوهانسون (انگلیسی: Scarlett Ingrid Johansson؛ زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۸۴) بازیگر آمریکایی است. او در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ دریافت‌کنندهٔ بیشترین دستمزد در میان بازیگران زن بود و نامش چندین بار در فهرست ۱۰۰ ستاره ثروتمند فوربز آمده‌است. فیلم‌هایش بیش از ۱۴٫۳ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته و جوهانسون را به نهمین بازیگر پرفروش گیشه در تاریخ تبدیل کرده‌است. او دریافت‌کننده جوایز مختلفی از جمله یک جایزهٔ تونی و یک جایزهٔ فیلم بفتا است و همچنین نامزد دریافت دو جایزهٔ اسکار و پنج جایزهٔ گلدن گلوب بوده‌است.

اسکارلت جوهانسون
Scarlett Johansson by Gage Skidmore 2 (cropped).jpg
جوهانسون در کامیک-کان سن دیگو ۲۰۱۹
نام در زمان تولداسکارلت اینگرید جوهانسون
زادهٔ۲۲ نوامبر ۱۹۸۴ ‏(۳۷ سال)
نیویورک، ایالات متحده
شهروندی
  • ایالات متحده
  • دانمارک
پیشه
  • بازیگر
  • خواننده
سال‌های فعالیت۱۹۹۴–اکنون
آثارفهرست کامل
همسر(ها)
فرزندان۲
خویشاونداناینر جوهانسون (پدربزرگ)

جوهانسون از دوران کودکی به بازیگری علاقه نشان داد و اولین بار در نمایش آف برادوی در نقش یک بازیگر کودک بر روی صحنه ظاهر شد. او حضور در سینما را با کمدی فانتزی شمال (۱۹۹۴) تجربه کرد و بابت بازی در فیلم‌های مانی و لو (۱۹۹۶)، نجواگر اسب (۱۹۹۸)، و دنیای روح (۲۰۰۱) در میان عموم مردم شناخته شد. جوهانسون در سال ۲۰۰۳ با نقش‌آفرینی خود در گمشده در ترجمه به نقش‌های بزرگسالانه روی آورد که باعث شد جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر زن را کسب کند و همان سال در فیلم دختری با گوشواره مروارید ایفای نقش کرد. او برای این فیلم‌ها و برای بازی در نقش یک نوجوان دردسرساز در درام ترانه عاشقانه‌ای برای بابی لانگ (۲۰۰۴) و یک اغواگر در تریلر روانشناختی امتیاز نهایی (۲۰۰۵) نامزد دریافت جوایز گلدن گلوب شد. از سایر آثار او در این دوره می‌توان به پرستیژ (۲۰۰۶) و ویکی کریستینا بارسلونا (۲۰۰۸) و آلبوم‌های هرجایی سرم را می‌گذارم (۲۰۰۸) و جدایی (۲۰۰۹) اشاره کرد؛ این دو آلبوم وارد جدول بیلبورد ۲۰۰ شدند.

در سال ۲۰۱۰، جوهانسون نخستین بار با شرکت در برادوی، نمایش چشم‌اندازی از پل را احیا کرد که برایش جایزهٔ تونی بهترین بازیگر نقش اول زن در نمایش را به همراه داشت و سپس شروع به بازی در نقش بیوه سیاه در دنیای سینمایی مارول کرد که با مرد آهنی ۲ آغاز شد. او این نقش را در هشت فیلم ایفا کرد و آخرین فیلم آن بیوه سیاه (۲۰۲۱) بود و برای این نقش مورد توجه بین‌المللی قرار گرفت.[۱] جوهانسون از آن زمان تاکنون در فیلم‌های علمی-تخیلی او (۲۰۱۳)، زیر پوست (۲۰۱۳)، لوسی (۲۰۱۴) و شبح درون پوسته (۲۰۱۷) ایفای نقش کرده‌است. او در سال ۲۰۱۹ نقش یک بازیگر تئاتر را در داستان ازدواج و یک مادر مجرد دورهٔ آلمان نازی را در جوجو خرگوشه ایفا کرد و به یکی از معدود بازیگرانی بدل شد که در یک سال نامزد دریافت دو جایزهٔ اسکار می‌شوند.

از جوهانسون به‌عنوان یکی از نمادهای جذابیت نام‌برده شده و رسانه‌های مختلفی از او به‌عنوان یکی از جذاب‌ترین زنان جهان یاد کرده‌اند. او یکی از تبلیغ‌کنندگان برجستهٔ نمادهای بازرگانی است و از خیریه‌های مختلف نیز حمایت می‌کند. او پیش‌تر با بازیگر کانادایی رایان رینولدز، و تاجر فرانسوی رومن دوریاک، ازدواج کرده بود. جوهانسون در سال ۲۰۲۰ با کمدین کالین جست ازدواج کرد. او دو فرزند دارد؛ یکی از دوریاک و دیگری از جست.

اوایل زندگیویرایش

 
مؤسسه تئاتر و فیلم لی استراسبرگ، جایی که جوهانسون بازیگری را از کودکی آموخت

اسکارلت اینگرید جوهانسون در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۴[۲] در بخش منهتن شهر نیویورک به دنیا آمد.[۳][۴] پدر او یک معمار دانمارکی به نام کارستن جوهانسون بود که از شهر کپنهاگ دانمارک به آمریکا رفته بود. پدربزرگ پدریش نیز اینر جوهانسن یک تاریخ‌نگار، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان بود که پدرش اصالتی سوئدی داشت.[۵][۶] مادرش، ملانی اسلون اهل نیویورک است که به عنوان یک تهیه‌کننده کار کرده‌است. او از یک خانواده یهودی اشکنازی از لهستان و روسیه است و در اصل با نام خانوادگی شلمبرگ نامیده می‌شود[۶] و جوهانسون خود را یهودی توصیف کرده‌است.[۷][۸][۹] او یک خواهر بزرگتر به نام ونسا که نیز بازیگر است، یک برادر بزرگتر به نام آدریان و یک برادر دوقلو به نام هانتر دارد.[۱۰] جوهانسون همچنین از ازدواج اول پدرش یک برادر ناتنی بزرگتر به نام کریستین دارد. جوهانسون تابعیت دوگانه آمریکایی و دانمارکی دارد.[۱۱][۱۲] او در برنامهٔ یافتن ریشه‌های شما از پی‌بی‌اس گفت که خانواده پدربزرگ مادری وی در جریان هولوکاست در گتوی ورشو درگذشتند.[۱۳]

جوهانسون در مدرسه ابتدایی PS 41 در دهکده گرینیچ، منهتن تحصیل کرد.[۱۴]در ۱۳ سالگی پدر و مادرش طلاق گرفتند.[۱۵][۱۶] جوهانسون خصوصاً به مادربزرگ مادری خود، دوروتی اسلون، دفتردار و معلم مدرسه نزدیک بود. آنها اغلب اوقات را با هم می‌گذراندند و جوهانسون اسلون را بهترین دوست خود می‌دانست.[۱۷] او از همان کودکی به شغلی که در کانون توجه باشد علاقه‌مند بود و اغلب برای خانواده خود برنامه‌های آواز و رقص می‌گذاشت. او به خصوص به تئاتر موسیقی و جاز هندس علاقه داشت.[۱۸][۱۹] او دروس آموزش رقص تپ دنس را گذراند و اظهار داشت که والدینش از انتخاب شغل او حمایت می‌کنند. او دوران کودکی خود را بسیار معمولی توصیف می‌کند.[۲۰]

از زمان کودکی، جوهانسون با خیره‌شدن در آینه بازیگری را تمرین می‌کرد تا زمانی که خود را به گریه می‌انداخت و می‌خواست جودی گارلند در مرا در سنت لوئیس ملاقات کن باشد.[۲۱] در هفت سالگی، هنگامی یک مأمور استعدادیابی به جای او با یکی از برادرانش قرارداد بازیگری بست، او از نظر روحی شوکه و غمگین شد، اما بعداً تصمیم گرفت که به هر حال بازیگر شود. او در مؤسسه تئاتر و فیلم لی استراسبرگ ثبت نام کرد و شروع به تست‌دادن برای نمایش‌های آگهی‌های بازرگانی کرد، اما کمی بعد علاقه‌اش را به این کار از دست داد، او گفت: «من نمی‌خواستم واندر برد را تبلیغ کنم.»[۲۱] او تمرکزش را بر فیلم و تئاتر تغییر داد[۲۲] و نخستین حضور خود در صحنه در نمایش آف برادوی سفسطه با ایثن هاک[۲۳] بود که در آن دو خط اجرا داشت.[۲۲] در همین زمان، او شروع به تحصیل در مدرسه کودکان حرفه ای (PCS)—یک مؤسسه آموزشی خصوصی برای بازیگران کودک مشتاق در منهتن—کرد. جوهانسون در نه سالگی برای نخستین بار در نقش دختر جان ریتر در کمدی فانتزی شمال (۱۹۹۴) حضور یافت.[۲۲] او می‌گوید وقتی در صحنه فیلم‌برداری بود، به‌طور غریزی می‌دانست چه کاری باید انجام دهد.[۲۱] جوهانسون بعداً نقش‌های کوتاه از جمله دختر شان کانری و شخصیت‌های کیت کپشا در تریلر معمایی انگیزه عدالت (۱۹۹۵) و دانشجوی هنر در اگر لوسی سقوط می‌کرد (۱۹۹۶) را ایفا کرد.[۲۴]

حرفهٔ بازیگریویرایش

در سال ۲۰۰۱ وی در فیلم مردی که آنجا نبود به کارگردانی برادران کوئن ظاهر شد. سپس در همان سال در فیلم دنیای ارواح ایفای نقش کرد که جایزهٔ جامعهٔ منتقدان تورنتو برای بهترین بازیگر زن نقش مکمل را برایش به دنبال داشت. در سال ۲۰۰۲ اسکارلت در فیلمی کمدی ترسناک به اسم هیولاهای هشت‌پا به همراه دیوید آرکت ظاهر شد.

 
جوهانسون در مراسم اکران فیلم دختری با گوشواره مروارید در سال ۲۰۰۳[۲۵]

اسکارلت بازی در نقش‌های بزرگسالانه را از سال ۲۰۰۳ و با بازی در نقش شارلوت در فیلم گمشده در ترجمه به کارگردانی سوفیا کوپولا آغاز کرد. برای این فیلم نقدهای مثبت فراوانی به سوی اسکارلت سرازیر شدند. او برای این نقش برندهٔ جایزهٔ بفتا و جایزهٔ انجمن منتقدین بوستون و نامزد جایزهٔ گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن شد. سپس وی در دختری با گوشواره مروارید اثر پیتر وبر و براساس رمانی از تریسی شوالیه بازی کرد که این نقش هم نقدهای مثبت فراوانی دریافت کرد. او برای نقش گریت در این فیلم نامزد جوایز فراوانی از جمله گلدن گلوب، بفتا، انجمن منتقدین لندن، و جوایز مستقل بریتانیا برای بهترین بازیگر زن شد. در سال ۲۰۰۴ از اسکارلت دعوت شد که به آکادمی علوم و هنرهای سینما بپیوندد. در همان سال او روی یکی از شخصیت‌های فیلم سینمایی باب اسفنجی صداگذاری کرد و در اقتباس سینمایی داستان «هوادار لیدی وندرمیر» اثر اسکار وایلد با نام یک زن خوب ظاهر شد. همبازی‌های وی در این فیلم هلن هانت و تام ویلکینسون بودند. فیلم هم از نظر منتقدین و هم از لحاظ فروش شکست خورد. او در فیلم‌های بالاترین نمره، جمع خوب، و ترانه عاشقانه‌ای برای بابی لانگ نیز بازی کرد. بازی خوبش در این فیلم سومین نامزدی گلدن گلوب را برایش به ارمغان آورد. وی همچنین مدت کوتاهی را سر صحنهٔ فیلم مأموریت غیرممکن ۳ گذراند اما به دلیل تداخل برنامه‌هایش و همچنین اختلافات جزئی با ستاره اصلی فیلم تام کروز در این فیلم شرکت نکرد. اسکارلت در سال ۲۰۰۵ در فیلم علمی تخیلی جزیره اثر مایکل بی نقش دو شخصیت سارا جوردن و کلون او جوردن دو دلتا را برعهده گرفت. این فیلم از لحاظ تجاری شکست خورد و نقدهای متوسطی دریافت کرد. اما در همان سال در فیلم امتیاز نهایی از وودی آلن به ایفای نقش پرداخت که مورد استقبال زیاد منتقدان قرار گرفت و اعتبار بسیاری برای وی به ارمغان آورد. نیویورک تایمز بازی وی و همبازیش جاناتان ریس میرز را ستود و گفت که کار آن‌ها جزو بهترین نقش آفرینی‌ها در فیلم‌های وودی آلن به حساب می‌آید. جوهانسون برای همین فیلم نامزد جایزه گلدن گلوب و محفل منتقدین فیلم شیکاگو شد.

در سال ۲۰۰۶ وی مجدداً با وودی آلن همکاری کرد و در فیلم اسکوپ مقابل هیو جکمن جلوی دوربین رفت. فیلم از لحاظ اقتصادی نسبتاً خوب عمل کرد، اما نقدهای متوسطی دریافت نمود. جوهانسون در همان سال در کنار جاش هارتنت در فیلم کوکب سیاه اثر برایان دی پالما بازی کرد که دربارهٔ قتل یک هنرپیشهٔ معروف سینمای بزرگسالان بود. او بعداً اعتراف کرد که چون یکی از طرفداران دی پالما است، با وجودی که از لحاظ فیزیکی برای نقش خود مناسب نبود اصرار داشت که در این فیلم بازی کند.

در سال ۲۰۱۷ جوهانسون در اقتباس فیلم ۲۰۱۷ به کارگردانی روپرت سندرز از فرنچایز شبح درون پوسته در نقش موتوکو کوساناگی بازی کرد. این فیلم به دلیل سبک بصری، بازیگری و فیلم‌برداری مورد تحسین قرار گرفت، اما برای سفیدپوشی بازیگران به ویژه شخصیت جوهانسون، سایبورگی که قرار بود خاطرات یک زن ژاپنی را در خود نگه دارد، مورد بحث و مجادله قرار گرفت.[۲۶][۲۷] جوهانسون که با واکنش جدی روبرو شد، اعلام کرد که هرگز یک شخصیت غیر سفیدپوست را بازی نخواهد کرد، اما می‌خواست از این فرصت نادر استفاده کند و با یک قهرمان زن در یک فرنچایز بازی کند.[۲۸] فروش شبح درون پوسته در برابر بودجهٔ تولید ۱۱۰ میلیون دلاری، ۱۶۹٬۸ میلیون دلار در سراسر جهان بود.[۲۹] در مارس ۲۰۱۷، جوهانسون برای پنجمین بار میزبان پخش زنده شنبه شب شد و او به هفدهمین شخص و چهارمین زن تبدیل شد[الف] که وارد کمدی معتبر فایو-تایمرز در طرح ان‌بی‌سی می‌شود.[۳۰]

در سال ۲۰۱۹، جوهانسون بار دیگر نقش خود را به عنوان بیوهٔ سیاه در فیلم انتقام‌جویان: پایان بازی تکرار کرد. این فیلم پرفروش‌ترین فیلم تمام دوران بود تا اینکه آواتار جیمز کامرون با اکران مجدد چین در مارس ۲۰۲۱ از پایان بازی پیشی گرفت.[۳۱] وی بعداً در فیلم داستان ازدواج نوآ بامباک در نتفلیکس ایفای نقش کرد که در آن آدام درایور و او در نقش یک زوج جنگ‌طلب که خواستار طلاق شده‌اند، بازی کردند. جوهانسون با شخصیت خود در فیلم ارتباط برقرار کرد، زیرا او در آن زمان در جریان روند طلاق خودش بود.[۳۲] پیتر بردشاو از گاردین عملکرد «به‌طور درخشان بافته‌شد» او در فیلم را تحسین کرد.[۳۳] او همچنین در هجونامه جوجو خرگوشه به کارگردانی تایکا وایتیتی نقش مکمل مادر پسر جوانی را به عهده گرفت که دختری یهودی را در آلمان نازی پناه می‌دهد. وایتیتی این شخصیت را از مادر خود الگوبرداری کرد و برای جوهانسون انتخاب کرد تا فرصتی نادر برای اجرای کمدی برای او فراهم کند.[۳۲] این فیلم با نقدهای قطبی روبرو شد، اما استفانی زاکارک جوهانسون را «روح پر زرق و برق این فیلم» عنوان کرد.[۳۴][۳۵] جوهانسون به ترتیب دو نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن و بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای بازی در داستان ازدواج و جوجو خرگوش دریافت کرد و یازدهمین بازیگری شد که در همان سال نامزد دو اسکار شد.[۳۶] او همچنین دو نامزد بفتا برای این فیلم‌ها و یک نامزد گلدن گلوب برای فیلم انتقام‌جویان: پایان بازی دریافت کرد.[۳۷][۳۸]

جوهانسون بار دیگر نقش بیوهٔ سیاه را در فیلم پیش‌درآمد تکی به کارگردانی کیت شورتلند ایفا کرد. این فیلم در ۹ ژوئیه ۲۰۲۱ به صورت نمایشی در ایالات متحده و از طریق دیزنی پلاس منتشر شد.[۳۹][۴۰] جوهانسون همچنین تهیه کنندهٔ اجرایی این فیلم بود.[۴۱] در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۱، جوهانسون علیه دیزنی شکایت کرد و ادعا کرد این فیلم توسط کمپانی به‌طور همزمان در دیزنی پلاس و سینماها منتشر شده‌است و نقض قراردادش بوده‌است. قرارداد جوهانسون شامل قسمتی از دستمزد وی در گیشه فیلم بود. او ادعا کرد که انتشار بر روی دیزنی پلاس بر دستمزد وی از این فیلم تأثیر می‌گذارد.[۴۲] دیزنی در پاسخ گفت که شکایت وی «بی اعتنایی جدی به اثر زیان‌بار و طولانی‌مدت همه‌گیری کووید-۱۹» را نشان می‌دهد. این شرکت همچنین اعلام کرد که «جوهانسون پیش از این ۲۰ میلیون دلار برای این فیلم دریافت کرده بود و «انتشار بیوهٔ سیاه در دیزنی پلاس با دسترسی اولیه به‌طور قابل توجهی توانایی وی را برای دریافت دستمزد اضافی بیش از ۲۰ میلیون دلار که تا به امروز دریافت کرده‌است، افزایش داده‌است.»[۴۳]

زندگی خصوصیویرایش

جوهانسون هنگام تحصیل در مدرسهٔ PCS، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ با همکلاسی خود جک آنتونوف قرار می‌گذاشت.[۴۴] او تا پایان سال ۲۰۰۶، حدود دو سال با جاش هارتنت، همبازی خود در کوکب سیاه قرار می‌گذاشت. هارت نت گفت برنامه‌های پرفعالیت آنها را از هم دور می‌کرد و باعث شد که از هم جدا شوند.[۴۵] جوهانسون در سال ۲۰۰۷ با بازیگر رایان رینولدز رابطه برقرار کرد.[۴۶] این زوج در مه ۲۰۰۸ نامزد شدند و در سپتامبر ازدواج کردند.[۴۷][۴۸] آنها در دسامبر ۲۰۱۰ از هم جدا شدند و در ژوئیه ۲۰۱۱ طلاق گرفتند.[۴۹]

در نوامبر ۲۰۱۲، جوهانسون با فرنچمن رومن داوریاک، صاحب یک آژانس تبلیغاتی شروع به دیدار کرد.[۵۰][۵۱] بعداً آنها در سپتامبر با هم نامزدی کردند.[۵۲] در سال ۲۰۱۴، آنها دخترشان به نام رز دوروتی داوریاک را به دنیا آوردند.[۵۳] جوهانسون و داوریاک در ماه اکتبر در فیلیپسبورگ، مونتانا ازدواج کردند.[۵۴] آنها در اواسط سال ۲۰۱۶ از هم جدا شدند[۵۵] و در سپتامبر ۲۰۱۷ طلاق گرفتند.[۵۶]جوهانسون در مه ۲۰۱۷ رابطه خود را با کالین جست، نویسنده همکار برنامهٔ پخش زنده شنبه شب و میزبان مشترک ویکند آپدیت آغاز کرد.[۵۷] آنها در ماه مه ۲۰۱۹ نامزد شدند و در اکتبر سال ۲۰۲۰ ازدواج کردند.[۵۸][۵۹] او در اوت ۲۰۲۱ صاحب فرزند پسری به نام کاسمو شد.[۶۰] جوهانسون از اکتبر ۲۰۱۸ در نیویورک و لس آنجلس اقامت دارد.[۶۱]

جوهانسون از رسانه‌ها به دلیل تبلیغ تصویری که باعث رژیم‌های ناسالم و اختلالات خوردن در زنان می‌شود انتقاد کرده‌است.[۶۲] در مقاله ای که برای هافینگتون پست نوشت، او مردم را به حفظ سلامت بدن تشویق کرد.[۶۳] او بر روی جلد شماره مارس ۲۰۰۶ ونتی فر در کنار بازیگر زن کیرا نایتلی و طراح مد تام فورد برهنه ظاهر شد.[۶۴] این کار باعث ایجاد جنجال شد، همان‌طور که برخی معتقد بودند این تصویر نشان می‌دهد که زنان مجبور می‌شوند بیشتر از مردان اندام‌های خود را به رخ بکشند.[۶۵] در سپتامبر ۲۰۱۱، عکس‌های برهنه جوهانسون که از تلفن همراهش هک شده بود، به صورت آنلاین لیک شد. پس از تحقیقات اف‌بی‌آی، هکر دستگیر شد، به جرم خود اعتراف کرد و به ده سال زندان محکوم شد. جوهانسون گفت که این تصاویر سه سال قبل از این حادثه برای شوهر وقت او، رایان رینولدز ارسال شده‌است.[۶۶] در سال ۲۰۱۴، جوهانسون با موفقیت از ناشر فرانسوی جی‌سی لتز به دلیل اظهارات افتراآمیز در مورد روابط خود در رمان اولین چیزی که ما به آن نگاه می‌کنیم نوشتهٔ گریگوری دلاکورت شکایت کرد. به جوهانسون ۳٬۴۰۰ دلار اهدا شد؛ او ۶۸٬۰۰۰ دلار خواستار شده بود.[۶۷]

فیلم‌شناسیویرایش

یادداشت‌هاویرایش

منابعویرایش

  1. White, Abbey (October 30, 2020). "The Black Widow scene that had its lead actresses sweating bullets". Looper.com (به انگلیسی). Retrieved December 24, 2020.
  2. "Scarlett Johansson". انستیتوی فیلم بریتانیا. Archived from the original on November 17, 2018. Retrieved November 20, 2018.
  3. "Scarlett Johansson: 'La monogamia es antinatural'" (به اسپانیایی). ئی‌آی‌تی‌بی. March 28, 2017. Archived from the original on October 6, 2017. Retrieved October 6, 2017.
  4. "Season 4 Official Trailer". Finding Your Roots. پی‌بی‌اس. Archived from the original on September 8, 2017. Retrieved September 8, 2017.
  5. "'I'm not anything like her...'". آیریش تایمز. April 27, 2012. Archived from the original on April 27, 2012. Retrieved April 16, 2013.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ Stated on Finding Your Roots, پی‌بی‌اس, October 31, 2017.
  7. Fischer, Paul (2008). "Scarlett Johansson The Spirit Interview". Female.com. Archived from the original on May 7, 2019. Retrieved September 19, 2019.
  8. "Scarlett Johansson's a Jew, too". Jewish Telegraphic Agency. March 23, 2008. Archived from the original on January 1, 2012. Retrieved March 23, 2008.
  9. Whitington, Paul (April 2, 2017). "Scarlett Johansson: from starlet to sci-fi queen". ایرلند مستقل. Archived from the original on May 6, 2018. Retrieved May 6, 2018.
    Kaplan, Karen (September 9, 2014). "DNA ties Ashkenazi Jews to group of just 330 people from Middle Ages". لس آنجلس تایمز. Archived from the original on May 6, 2018. Retrieved May 6, 2018.
    Stone, Natalie (October 27, 2017). "Scarlett Johansson Fights Back Tears as She Learns Members of Her Family Died in the Warsaw Ghetto". پیپل. Archived from the original on May 6, 2018. Retrieved May 6, 2018.
    Hoggard, Liz (October 15, 2006). "Scarlett Johansson: Sex and the maiden". ایندیپندنت. Archived from the original on December 7, 2008. Retrieved October 3, 2017.
    "Scarlett Johansson has Belarusian roots". Belsat TV. April 18, 2012. Archived from the original on October 10, 2017. Retrieved October 11, 2017.
  10. Heller, Corinne (November 19, 2014). "Scarlett Johansson Shows Post-Baby Body, Walks Red Carpet With Twin". E! News. Archived from the original on July 19, 2017. Retrieved October 9, 2017.
  11. Rehlin, Gunnar (March 4, 2016). "Scarlett Johansson: Scandinavia is part of my heritage". Scandinavian Traveler. Archived from the original on March 3, 2017. Retrieved March 3, 2017.
  12. Quinn, Ben (April 26, 2008). "Mary Stuart reigns again – in Ireland". گاردین. Archived from the original on October 6, 2017. Retrieved October 5, 2017.
  13. Schleier, Curt (November 3, 2017). "Watching 'Finding Your Roots,' family learns they are related to Scarlett Johansson". The Jewish News of Northern California. Retrieved 30 March 2021.
  14. "Scoopy's Notebook". The Villager. Vol. 78, no. 3. June 18, 2008. Archived from the original on January 8, 2009. Retrieved July 28, 2009.
  15. "Scarlett Johansson: Her Life So Far". [[گلامور (مجله)|]]. January 12, 2009. Archived from the original on October 29, 2017. Retrieved October 4, 2017.
  16. "Scarlett Johansson's dad collapses". نیویورک پست. February 25, 2011. Archived from the original on October 5, 2017. Retrieved October 4, 2017.
  17. Weiss, Anthony (April 7, 2006). "The Scarlett Grandma". فورورد. Archived from the original on October 18, 2006. Retrieved October 4, 2017.
  18. "Scarlett Johansson: Actress (1984)". [[بیوگرافی (برنامه تلویزیونی)|]] (شبکه‌های تلویزیونی A&E). Archived from the original on October 4, 2017. Retrieved October 3, 2017.
  19. Ryzik, Melena (September 17, 2007). "Local favourite". سیدنی مورنینگ هرالد. Archived from the original on August 31, 2017. Retrieved October 3, 2017.
  20. "Scarlett Johansson: Shades of Scarlett". ایندیپندنت. May 13, 2005. Archived from the original on October 7, 2017. Retrieved October 7, 2017. [my childhood] was filled with things that I loved to do, and also very normal things: I lived in New York, I have a family life and went to a regular school.
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ ۲۱٫۲ Bhattacharya, Sanjiv. "Scarlett in Bloom". [[نیویورک (مجله)|]]. Archived from the original on October 24, 2012. Retrieved October 3, 2017.
  22. ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ ۲۲٫۲ "Scarlett Johansson Biography". پیپل. Archived from the original on March 7, 2011. Retrieved October 3, 2017.
  23. Isherwood, Charles (May 12, 2010). "Definitely Didn't Get Lost in Translation". نیویورک تایمز. Archived from the original on April 10, 2014. Retrieved March 31, 2014.
  24. Thomson, David (2010). The New Biographical Dictionary of Film 5Th Ed. Little, Brown Book Group. p. 1017. ISBN 978-0-7481-0850-3. Archived from the original on October 29, 2017. Retrieved October 22, 2017.
  25. Winters, Laura (January 4, 2004). "The Story Beneath That Calm Vermeer". واشنگتن پست. Archived from the original on October 22, 2017. Retrieved October 21, 2017.
  26. Child, Ben (January 16, 2015). "DreamWorks accused of 'whitewashing' Ghost in the Shell by casting Scarlett Johansson". گاردین. Archived from the original on May 27, 2015. Retrieved May 5, 2015.
  27. Sieczkowski, Cavan (January 15, 2015). "Petition Calls For Recast of Scarlett Johansson's Role In 'Ghost in the Shell'". هاف‌پست. Archived from the original on March 22, 2015. Retrieved May 5, 2015.
  28. Hauser, Brooke (February 6, 2017). "Nothing's Stopping Scarlett". ماری کلر. Archived from the original on September 17, 2017. Retrieved October 2, 2017.
  29. "The Ghost in the Shell (2017)". باکس آفیس موجو. Archived from the original on September 6, 2017. Retrieved October 18, 2017.
  30. ۳۰٫۰ ۳۰٫۱ Tarnoff, Brooke (March 12, 2017). "Watch Scarlett Johansson Join the Five-Timers' Club on 'Saturday Night Live'". [[بیلبورد (مجله)|]]. Archived from the original on March 12, 2017. Retrieved March 12, 2017.
  31. "All Time Worldwide Box Office Grosses" (به انگلیسی). Box Office Mojo. Archived from the original on January 2, 2010. Retrieved October 2, 2017.
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ Keegan, Rebecca (September 4, 2019). "The Season of Scarlett Johansson: Two Hot Films, Her Marvel Future, Woody Allen and a Pick for President". The Hollywood Reporter. Archived from the original on September 5, 2019. Retrieved January 7, 2020.
  33. Bradshaw, Peter (August 29, 2019). "Marriage Story review: Adam Driver v Scarlett Johansson in devastating divorce drama". The Guardian. Archived from the original on August 29, 2019. Retrieved August 30, 2019.
  34. White, Adam (September 9, 2019). "Jojo Rabbit dubbed a 'self-congratulatory' 'hipster Nazi comedy' in mixed first reviews". ایندیپندنت. Archived from the original on September 10, 2019. Retrieved September 10, 2019.
  35. Zacharek, Stephanie (October 24, 2019). "Jojo Rabbit Is a Tender Black Comedy About Dark Times". Time. Archived from the original on December 16, 2019. Retrieved January 7, 2020.
  36. Vary, Adam B. (January 13, 2020). "Scarlett Johansson Joins Elite Oscars Two-Timers Club With Double Nominations". Variety. Archived from the original on January 13, 2020. Retrieved January 13, 2020.
  37. "Golden Globes 2020: The Complete Nominations List". Variety. December 9, 2019. Archived from the original on December 9, 2019. Retrieved December 9, 2019.
  38. Ritman, Alex (January 6, 2020). "'Joker' Leads BAFTA 2020 Nominations". The Hollywood Reporter. Archived from the original on January 7, 2020. Retrieved January 7, 2020.
  39. Kit, Borys (July 12, 2018). "'Black Widow' Movie Finds Director in Cate Shortland (Exclusive)". The Hollywood Reporter. Archived from the original on July 12, 2018. Retrieved July 12, 2018.
  40. Paige, Rachel (March 23, 2021). "'Black Widow' Jumps Into New July Release Date in Theaters and on Disney+ with Premier Access". Marvel Entertainment. Retrieved 23 Mar 2021.
  41. Couch, Aaron (2021-07-07). "Kevin Feige and 'Black Widow' Team on Straddling Marvel's Past and Future". هالیوود ریپورتر. Retrieved 2021-07-13.
  42. Flint, Joe; Schwartzel, Erich (July 29, 2021). "Scarlett Johansson Sues Disney Over 'Black Widow' Streaming Release". The Wall Street Journal. Retrieved July 30, 2021.
  43. Lang, Brent (July 29, 2021). "Disney Fires Back at Scarlett Johansson, Calls 'Black Widow' Lawsuit 'Sad and Distressing'". Variety. Retrieved July 30, 2021.
  44. Morris, Alex (March 6, 2006). "Alex Morris, "Scarlett's Ex Carries a Torch Song"". [[نیویورک (مجله)|]]. Archived from the original on September 28, 2013. Retrieved March 30, 2013.
  45. "Inside Scarlett Johansson's Ups and Downs in Love". پیپل. January 25, 2017. Archived from the original on October 8, 2017. Retrieved October 7, 2017.
  46. Messer, Lesley (April 7, 2007). "Scarlett Johansson & Ryan Reynolds Step Out in NYC". پیپل. Archived from the original on May 7, 2018. Retrieved September 19, 2007.
  47. Chiu, Alexis (May 5, 2008). "Scarlett Johansson & Ryan Reynolds Engaged!". پیپل. Archived from the original on May 9, 2019. Retrieved October 11, 2008.
  48. "Scarlett Johansson, Ryan Reynolds purchase $2.8 million LA home". Daily News and Analysis. August 13, 2010. Archived from the original on October 7, 2017. Retrieved October 7, 2017.
  49. Bailey, Alyssa (June 9, 2016). "This Is How Blake Lively Won Ryan Reynolds' Heart". [[ال (مجله)|]]. Archived from the original on October 8, 2017. Retrieved October 7, 2017.
  50. Luchina Fisher (September 5, 2013). "5 Things to Know About Scarlett Johansson's Fiance". ای‌بی‌سی نیوز. Archived from the original on June 6, 2014. Retrieved June 4, 2014.
  51. "Scarlett Johansson & Romain Dauriac: Romance Rewind". E! News. Archived from the original on June 6, 2014. Retrieved June 4, 2014.
  52. "Actress Scarlett Johansson is engaged". سی‌ان‌ان. September 5, 2013. Archived from the original on September 11, 2017. Retrieved October 9, 2017.
  53. Toomey, Alyssa (September 4, 2014). "Scarlett Johansson Welcomes a Baby Girl!". E! News. Archived from the original on April 7, 2017. Retrieved October 7, 2017.
  54. Saud, Nardine (December 1, 2014). "Scarlett Johansson is married! Hush-hush wedding happened in Montana". لس آنجلس تایمز. Archived from the original on February 15, 2015. Retrieved February 21, 2015.
  55. "Scarlett Johansson Steps Out Following News of Split from Husband Romain Dauriac". پیپل. January 25, 2017. Archived from the original on August 31, 2017. Retrieved October 7, 2017.
  56. "Scarlett Johansson is single again as divorce is finalized". یواس‌ای تودی. September 13, 2017. Archived from the original on September 14, 2017. Retrieved September 15, 2017.
  57. Sieczkowski, Cavan (December 1, 2017). "Introducing ScarJost: Scarlett Johansson And Colin Jost Go Public". HuffPost (به انگلیسی). Archived from the original on May 17, 2018. Retrieved May 20, 2018.
  58. Mizoguchil, Karen (May 19, 2019). "Scarlett Johansson and SNL's Colin Jost Are Engaged After Two Years of Dating". پیپل. Archived from the original on May 20, 2019. Retrieved May 20, 2019.
  59. Michallon, Clémence (October 29, 2020). "Scarlett Johansson and Colin Jost wed in private ceremony". The Independent. Archived from the original on October 31, 2020. Retrieved October 29, 2020.
  60. VanHoose, Benjamin; Leonard, Elizabeth (August 18, 2021). "Scarlett Johansson and Husband Colin Jost Welcome First Baby Together". People. Archived from the original on August 18, 2021. Retrieved August 18, 2021.
  61. David, Mark (October 11, 2018). "Scarlett Johansson Snaps Up Secluded Home in New York State Celebrity Enclave". Variety. Archived from the original on October 12, 2018. Retrieved October 12, 2018.
  62. Weiner, Jess (January 12, 2010). "Body Peace Award: Scarlett Johansson". Seventeen. Archived from the original on October 8, 2017. Retrieved October 7, 2017.
  63. Johansson, Scarlett (July 21, 2009). "The Skinny". The Huffington Post. Archived from the original on July 26, 2017. Retrieved October 9, 2017.
  64. "Table of Contents, March 2006". Vanity Fair. Archived from the original on November 28, 2010. Retrieved November 28, 2010.
  65. Dockterman, Eliana (November 5, 2014). "Keira Knightley Posed Topless to Show How She Looks Without Photoshop". Time. Archived from the original on March 13, 2017. Retrieved October 28, 2017.
  66. "Christopher Chaney, so-called Hollywood hacker, gets 10 years for posting celebrities' personal photos online". سی‌بی‌اس نیوز. December 18, 2012. Archived from the original on October 26, 2015. Retrieved October 11, 2015.
  67. "Scarlett Johansson wins case against bestselling French novelist". لس آنجلس تایمز. July 7, 2014. Archived from the original on October 10, 2017. Retrieved October 10, 2017.

پیوند به بیرونویرایش