الفبای آرامی

الفبای آرامی را می‌توان گفت اولین سامانهٔ نوشتاری‌ای در دنیای باستان بود که می‌توانستند آن را با قلم و به صورت روان بر روی کاغذ یا پوست حیوان بنویسند. الفبای آرامی از لحاظ تاریخی دارای اهمیت است، زیرا تقریباً همه سیستم‌های نوشتاری مدرن در خاورمیانه از این الفبا اقتباس گرفته‌اند، و همچنین بسیاری از سیستم‌های نوشتاری آلتائیک آسیای مرکزی و شرقی نیز الگو گرفته از این الفبا هستند.[۱]

الفبای آرامی
نوعابجد
زبان‌هازبان آرامی، زبان عبری، زبان سریانی، Mandaic, Edomite
دورهٔ زمانی800 BC to AD ۶۰۰
سامانهٔ مادر
سامانهٔ فرزندالفبای عربی
الفبای عبری
الفبای تدمری

Edessan
Hatran
Mandaic
Elymaic
الفبای نبطی
خط براهمی [a]
خروشتی
الفبای سریانی
الفبای سغدی
خط اویغوری
Mongolian
Manchu
الفبای نبطی
خط پهلوی

N'Ko alphabet
ISO 15924Armi, 124
  Imperial Aramaic
جهتراست به چپ
مخفف یونیکدImperial Aramaic
دامنه یونیکدU+10840–U+1085F
[a] The Semitic origin of the ت scripts is not universally agreed upon.

خط آرامی برای نگارش زبان‌های یونانی، هندی، انشانی، خوزی، قبطی، آرامی، عبری، سریانی و مندایی به کار می‌رفته‌است. همچنین در آینده برای نگارش پهلوی از آن بهره گرفته شد. بعدها الفبای نبطی و عبری از آن مشتق شد. در بین الفبای مدرن امروزی زبان عبری نزدیکترین ارتباط را با این خط دارد.

جدول سنجشی الفبای آرامی با عبری، پارسی و سریانیویرایش

نام حرف شکل حرف برابر عبری برابر پارسی برابر سریانی آوا
آلَف   א أ ܐ /ʔ/; /a:/, /e:/
بیث   ב ب ܒ /b/, /v/
گامَل   ג ج ܓ /ɡ/, /ɣ/
دالَث   ד د ܕ /d/, /ð/
هی   ה ه ܗ /h/
واو   ו و ܘ /w/; /o:/, /u:/
زَین   ז ز ܙ /z/
حیث   ח خ، ح ܚ /ħ/
طیث   ט ط ܛ /tˤ/ با فشار
یوذ   י ی ܝ /j/; /i:/, /e:/
کاف   כ ך ک ܟܟ /k/, /x/
لامَذ   ל ل ܠ /l/
مِم   מ ם م ܡܡ /m/
نون   נ ן ن ܢܢ ܢ /n/
سمکَث   ס س ܣ /s/
عین   ע غ، ع ܥ /ʕ/
پی   פ ף ف ܦ /p/, /f/
صاذی  ،   צ ץ ص ܨ با فشار /sˤ/
قاف   ק ق ܩ /q/
ریش   ר ر ܪ /r/
شین   ש ش، س ܫ /ʃ/
تَو   ת ت، ث ܬ /t/، /θ/
 
آرامی امپراتوری

منابعویرایش

  1. "Aramaic alphabet". Wikipedia. 2010-11-14.

Wikipedia contributors, "Aramaic alphabet," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Aramaic_alphabet&oldid=396775238 (accessed November ۲۱، ۲۰۱۰).

  • آذرنوش، آذرتاش، راه‌های نفوذ فارسی در فرهنگ و زبان عرب جاهلی، چاپ سوم. تهران: انتشارات توس، ۱۳۸۸. شابک ۳-۴۳۶-۳۱۵-۹۶۴-۹۷۸