الکساندر سوم اسکاتلند

الکساندر سوم (به انگلیسی: Alexander III) (زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۲۴۱ - درگذشتهٔ ۱۸ یا ۱۹ مارس ۱۲۸۶) پادشاه اسکاتلند از ۱۲۴۹ تا ۱۲۸۶ بود. او قدرت پادشاهی را در اسکاتلند نثبیت نمود و قلمرو پادشاهی‌اش را مستقل، متحد و کامیاب ساخت. اسکات‌ها که تا پیش از این درگیر جنگ‌های خونین طولانی مدت با انگلستان بودند از دوران پادشاهی الکساندر سوم با عنوان «عصر طلایی» یاد کرده‌اند.

الکساندر سوم
پادشاه اسکاتلند
Alasdair III.jpg
سلطنت۱۲۴۹-۱۲۸۶
تاج‌گذاری۱۳ ژوئیه ۱۲۴۹
پیشینالکساندر دوم اسکاتلند
پسینمارگارت، دوشیزه نروژ
زاده۴ سپتامبر ۱۲۴۱
درگذشته۱۸ یا ۱۹ مارس ۱۲۸۶ (۴۴ سال)
در نزدیکی کینگهورن، فایف، اسکاتلند
همسر
پدرالکساندر دوم

زندگینامهویرایش

السکاندر سوم، تنها پسر الکساندر دوم بود که پس از مرگ پدرش در ۱۲۴۹ و در سن ۷ سالگی بر تخت پادشاهی نشست. او در ۱۲۵۱ با مارگارت، دختر بزرگ هنری هشتم که در آن زمان ۱۱ ساله بود ازدواج کرد.

در ۱۲۶۳ الکساندر سوم موفق شد تا هاکون چهارم، پادشاه نروژ را که بر جزایر حاشیهٔ سواحل غربی اسکاتلند فرمان می‌راند در طی نبردی در لارگس شکست دهد. به‌دنبال این پیروزی، هبریدیز و جزیره من که در اختیار ماگنوس پنجم، پسر هاکون بود به الکساندر سوم تسلیم گردید و او با ضمیمه کردن این مناطق به خاک اسکاتلند، کار تحکیم و یکپارچه‌سازی مناطق باختری پادشاهی را به پایان رساند.

الکساندر سوم در ۱۲۸۶ بر اثر سقوط اسبش از صخره‌ها کشته شد و از آنجا که تمام فرزندانش تا آن زمان مرده بودند، نوهٔ خردسالش مارگارت، دوشیزه نروژ جانشین او شد.

منابعویرایش

  • "Alexander III". Britannica Online Encyclopedia. Retrieved 4 November 2010.
  • David Crystal (1995), The Cambridge Biographical Encyclopedia (Second edition ed.), Cambridge University Press, p. p.19, ISBN 0-521-43421-1