باز کردن منو اصلی

امپراتریس الیزابت

یِلیزاوِتا پترُونا (۲۹ دسامبر ۱۷۰۹ – ۵ ژانویه ۱۷۶۲) (به روسی: Елизаве́та (Елисаве́т) Петро́вна) امپراتریس روسیه از ۱۷۴۱ تا زمان مرگش بود. او کشورش را در دو جنگ معاصر خود رهبری کرد: جنگ جانشینی اتریش (۱۷۴۰–۱۷۴۸) و جنگ هفت‌ساله. در هنگام مرگ او، روسیه بر قلمرویی در حدود ۱۶٬۲۰۰٬۰۰۰ کیلومترمربع حکم‌رانی می‌کرد.

الیزاوت
Carle Vanloo, Portrait de l’impératrice Élisabeth Petrovna (1760).jpg
پرتره رسم شده توسط شارل-آندره وان لو
امپراتریس و تزاریس همه روس‌ها
سلطنت۶ دسامبر ۱۷۴۱ – ۵ ژانویه ۱۷۶۲
تاج‌گذاری۶ مارس ۱۷۴۲
پیشینایوان ششم
جانشینپتر سوم
Spouseالکسی رازوموفسکی
نام کامل
یِلیزاوِتا پتروفنا رومانووا
خاندانخاندان رومانوف
پدرپتر اول
مادرکاترین اول
زادروز۲۹ دسامبر ۱۷۰۹
کولومنسکویه، مسکو
مرگ۵ ژانویهٔ ۱۷۶۲ (۵۲ سال)
سن پترزبورگ
خاک‌سپاری۳ فوریه ۱۷۶۲
کلیسای پتر و پل
دین و مذهبارتدوکس شرقی
امضاء

سیاست داخلی الیزاوت به اشراف اجازه داد تا تسلط و نفوذ فراوانی در دول محلی (ایالات) کسب کرده و به شکلی خطرناک، خودمختار شوند و این قدرت مستقل اشراف تا سال ۱۷۷۵ در زمان کاترین دوم روسیه ادامه داشت که در همین سال کاترین کبیر قدرت اربابان را کم کرد و خودمختاری اشراف را از بین برد. الیزاوت در طول سلطنت خود روی به اصلاحات آورد و میخاییل لومونسف را ترغیب کرد که دانشگاه دولتی مسکو را تأسیس کند و از ایوان شووالوف نیز خواست که آکادمی هنر امپراتوری را در سن پترزبورگ ایجاد کند. او همچنین هزینه‌های گزافی را صرف پروژه‌های معمار مورد علاقه‌اش، فرانچسکو بارتولومئو راسترلی کرد تا از این طریق به ایجاد بناهایی نظیر کاخ پتروف و تزارکوی سلو اهتمام ورزد. کاخ زمستانی و صومعه اسمولنی مهم‌ترین آثار برجای مانده از دوران حکومت الیزاوت هستند. او به دلیل سیاست خصمانه‌اش در برابر پروس، در زمره پرطرفدارترین تزارهای تاریخ روسیه است.

منابعویرایش