انجمن حمایت از حیوانات ایران


انجمنِ حمایت از حیوانات ایران با نام انگلیسی IRAN S.P.C.A[پانویس ۱]، یک انجمن مردمی و زیست‌محیطی و یک سازمان مردم نهاد است که با شماره ثبت ۱۰۷۱۹ از زمستان ۱۳۷۷ آغاز به کار نموده‌است.[۱] این انجمن از دید قانونی، به تأیید وزارت کشور و اطلاعات نیروی انتظامی و اداره ثبت شرکت‌ها رسیده‌است.[۲]

این انجمن پس از ۶ سال فعالیت در نوامبر (آذر) ۲۰۰۵ به عضویت جامعه جهانی پشتیبانی از جانوران (WSPA) پذیرفته شد.

انجمن پشتیبانی از جانوران تنها انجمن ایرانی با هدف پشتیبانی از جانوران مورد آزار، بی‌پناه و در خطر انقراض و تلاش برای ایجاد شرایط بهتر زندگی برای این جانداران است.[۳][۴][۵]

انجمن انتقاداتی را نسبت به شیوه کنترل جمعیت حیوانات خیابانی کشتن به وسیله شلیک گلوله یا مسمومیت از طریق سم یا عقیم سازی آنها وارد می‌داند.[۵][۶]

تاریخچهویرایش

واضح است از زمانی که فردوسی گفته بود “میازار موری که دانه کش است/که جان دارد و جان شیرین خوش است”، هم حیوان آزاری در ایران بوده و هم کسانی چون فردوسی که برای پشتیبانی از حیوانات و فرهنگ سازی برای کمک به آنها پیشگام شده و چنین شعری را سروده است.

اولین تشکیلات حمایت از حیوانات در سال ۱۳۲۷ کار خود را در ایران آغاز کرد.[۵]در مجله The National Humane Review – May, 1950 به قلم لیدی دوریس اسکاین همسر سفیر انگلیس در ایران آمده است :“انجمن حمایت از حیوانات تهران انجمنی کوچک متشکل از ایرانیان، آمریکائیان و اروپائیان بود که همه معتقد بودند باید کاری برای این حیوانات انجام داد.ابتدا تصمیم بر آن شد که بیمارستانی مجانی برای معالجه حیوانات بیمار تأسیس شود تا افراد تنگدست هم بتوانند حیوانات بیمارشان را مداوا کنند. با اجرای نمایشی در یکی از تئاترهای تهران پول لازم برای رهن یک محل مناسب جمع آوری شد. قدم بعدی پیدا کردن یک ساختمان مناسب بود که سرانجام با راهنمایی یک درشکه چی انجام شد و در اوایل سال ۱۹۴۸(۱۳۲۷) اولین انجمن حمایت از حیوانات ایران کارش را با چند تکه اثاث و مقداری دارو شروع کرد. در روز اول ۸ اسب معالجه شدند و در سال اول ۷۰۰۰ اسب، الاغ، قاطر، سگ، گربه، بز، پرنده و سایر حیوانات مورد مداوا قرار گرفتند. دولت وقت، از طریق انجمن شیر و خورشید سرخ نیمی از مخارج این بیمارستان را که ۵۰۰ دلار(معادل ۲۰۰۰۰ ریال) در ماه بود، پرداخت می کردند. انجمن به کار خود ادامه داد و تا چند سال پس از انقلاب به این نبرد ادامه داد و سپس تعطیل شد…”.

پس از انقلاب،از سال 1376 سید جاوید آل داود، دکتر دامپزشک،شروع به فعالیت برای ثبت نام انجمن می کند و سال 1378 این انجمن به ثبت می رسد و هم اکنون نیز فعال است. [۷]

اعتراض به اعزام میمون به فضاویرایش

انجمن حمایت از حیوانات در ایران در سال ۱۳۹۱ ضمن انتقاد از اعزام میمون به فضا این اقدام را غیراخلاقی توصیف کرد و از نهادهای متولی این امر درخواست کرد کارهای پژوهشی خود را بدون موجودات زنده هم انجام دهند. رئیس وقت انجمن حمایت از حیوانات جاوید آل‌داود اظهار داشت که میمونی که به فضا فرستاده شده به احتمال کشته شده و میمون دیگری پس از بازگشت به زمین نمایش داده شده‌است. علت این مسئله را تفاوت تصاویر میمون پیش از پرتاب به فضا و پس از فرود آمدنش عنوان کردند. میمون اول خالی روی صورت خود داشت و رنگ موهایش متفاوت بود. مقامات مسئول مدعی شدند علت تفاوت عکس‌ها ناهماهنگی در انتشار تصاویر درست میمون‌ها و انتشار تصاویر میمون‌های تمرینی با میمون نهایی که به فضا رفت بود. پتا، انجمن حامی حیوانات در بریتانیا نیز به این موضوع اعتراض کرد و پرتاب حیوان به فضا از سوی ایران را مصداق دوران رقابت‌های بی ثمر فضایی جنگ سرد توصیف کرد.[۸]

منابعویرایش

  1. فاطمه کاظمی (۳۰ شهریور ماه، ۱۳۹۴). «حمایت از حیوانات بی‌زبان». ایسنا | همدان. دریافت‌شده در 2019-04-25. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  2. «معرفی ۹ انجمن حمایت از حیوانات در ایران+ آدرس».
  3. «دربارهٔ انجمن - انجمن حمایت از حیوانات ایران».
  4. «مشروح گفتگو با دکتر سید جاوید آل داود، رئیس انجمن حمایت از حیوانات / بخش دوم و پایانی + عکس».
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ «انجمن حمایت از حیوانات ایران از کشتن سگ همراه یک شهروند از سوی مأمور پلیس خبر داد».
  6. «ورود به منازل و ضبط سگ‌های خانگی در شاهین‌شهر؛ اعتراض انجمن حمایت از حیوانات». صدای آمریکا. ۵ اردیبهشت ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۲۵.
  7. https://vafashelter.com. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  8. «اعتراض انجمن حمایت از حیوانات ایران به اعزام میمون فضایی».

یادداشتویرایش

  1. The Iranian Society for Protection against Cruelty to Animals

پیوند به بیرونویرایش

سایت رسمی انجمن حمایت از حیوانات ایران