باز کردن منو اصلی

انسان گرجی

گونه‌ای از انسان
انسان گرجی
محدودهٔ زمانی: پلیستوسن
Homo georgicus.jpg
جمجمه
آرایه‌شناسی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: نخستی‌سانان
تیره: انسان‌سایان
سرده: Homo
Species: H. georgicus
نام علمی
Homo georgicus
Vekua et al. , 2002

انسان گرجی (نام علمی: Homo georgicus) گروه (پیشتر شناخته‌شده به عنوان گونه) منقرض‌شده‌ای از سردهٔ انسان است که نزدیک به ۱ میلیون و ۸۰۰ هزار سال پیش می‌زیسته‌است. سنگ‌واره‌های این انسان در شهر دمانیسی در جنوب گرجستان به دست آمده‌است و از همین روی نام انسان گرجی بر این گونه نهاده‌اند. جمجمهٔ انسان گرجی پاره‌ای ویژگی‌های گونه‌های متقدم انسان را می‌دارد و پاره‌ای ویژگی‌های گونه‌های متأخر را. ابزارهای به‌دست‌آمده از او گویای یکی فناوری سادهٔ ابزارسازی‌اند که مبتنی بر تراشه‌هایی‌است که تنها بر یک طرفشان کار شده‌است. همه ابزارها از بازالت محلی ساخته شده‌اند و شامل تراشنده، تراشه و ساطور می‌شوند.


بنابر یافته‌های متاخر، انسان‌شناسان بر این باورند که بهتر است انسان گرجی به همراه انسان رودولفی، انسان گاتنگی و انسان کارورز به عنوان گونه‌ای جدا طبقه‌بندی نشود و تحت همان گونهٔ انسان راست‌قامت از آن یاد شود.[۱][۲][۳] انسان گرجی جمجمه‌ای کوچک دارد و اولین گروهی از سردهٔ انسان است که در قارهٔ اروپا سکونت یافته است.[۴]

اساطیرویرایش

در شاهنامه فردوسی و بسیاری از متون پهلوی از جمله اوستا از موجوداتی سخن به میان آمده به نام دیو که گرچه از نژاد آدمیان نبوده اند ولی در عین حال از صفات آدمی نیز بی بهره نیستند؛ مانند ابزاری برای شکار و جنگ دارند، رئیس و رهبر دارند، سخن میگویند واجد درک و فهمند، در برخورد با دشمنان چاره اندیشی میکنند، در برخی موارد مرده های خود را دفن کرده و همراهشان اشیا و غذا های گوناگونی در قبر میگذاشتند به صورت ظاهری سیه چرده اند، دندان‌هایی مثل گراز دارند و اندامشان را موهای بلند می پوشاند، گرز و لباس رزم دارند و از همه مهم تر بیشتر در غارها زندگی میکنند و در قسمت شمالی ایران زندگی میکرده اند. در شاهنامه طهمورث به انسانها دستور میدهد که با دیوها معاشرت، زاد و ولد، و دادوستد انجام ندهند و دیوها را از دهکده ها و شهرها بیرون کنند. به گفته دانشمندان انسان خردمند (هموساپینس ساپینس) در آخرین سالهای پایانی عصر یخبندان با انسان دست افزار ( نئاندرتال) هم عصر بوده و در برخی از آثار باستانی بدست آمده نشانگر این است که در کنار هم زندگی و زاد و ولد میکردند و حتی به عنوان دشمن و منبع غذایی بایکدیگر میجنگیدند. به‌طور قطع مشخص است ایرانیان باستان سالیان دور با موجوداتی به نام دیو با مشخصات نئاندرتال و انسان گرجی در جنگ و مبارزه بوده اند هر چند که در طول این همه مدت داستانها رنگ و بوی اسطوره به خود گرفته باشند.

پیوند به بیرونویرایش

منابعویرایش

  1. Ian Sample (17 October 2013). "Skull of Homo erectus throws story of human evolution into disarray". The Guardian.
  2. Vekua A, Lordkipanidze D, Rightmire GP, Agusti J, Ferring R, Maisuradze G, Mouskhelishvili A, Nioradze M, De Leon MP, Tappen M, Tvalchrelidze M, Zollikofer C (2002). "A new skull of early Homo from Dmanisi, Georgia". Science. 297 (5578): 85–89. Bibcode:2002Sci...297...85V. doi:10.1126/science.1072953. PMID 12098694.
  3. Lordkipanidze D, Jashashvili T, Vekua A, Ponce de León MS, Zollikofer CP, Rightmire GP, Pontzer H, Ferring R, Oms O, Tappen M, Bukhsianidze M, Agusti J, Kahlke R, Kiladze G, Martinez-Navarro B, Mouskhelishvili A, Nioradze M, Rook L (2007). "Postcranial evidence from early Homo from Dmanisi, Georgia" (PDF). Nature. 449 (7160): 305–310. Bibcode:2007Natur.449..305L. doi:10.1038/nature06134. PMID 17882214.
  4. Foundation, Bradshaw. "Homo erectus georgicus". Bradshaw Foundation. Retrieved 2019-10-05.

کتاب اصل و نسب دینهای ایرانی دکتر عبدالعظیم رضایی دیو ها در ادیان و متون پهلوی.شاهنامه فردوسی داستان طهمورث دیو بند، جنگ کاووس و مازندران، دانشنامه تاریخ جهان کمبریج جروم بروون، جلد اول دلایل انقراض نئاندرتال ها

  • Sarmiento, Esteban et al. The Last Human, a guide to twenty-two species of extinct human, Yale University Press, 2007 ISBN 0-300-10047-7، 151–154