ایل سوره‌میری

ایل سوره‌میری یا سرخه مهری یکی ازطوایف کرد ساکن غرب و جنوب غرب ایران و بخش‌هایی از کردستان عراق است.[۱]

سکونتگاه

کردهای سوره‌میری‌ در بخش‌هایی از استان همدان، لرستان، ایلام و کرمانشاه در ایران و خانقین در کردستان عراق پراکنده هستند.[۱] در دوره حکومت کریم‌خان زند عده‌ای از کردهای سوره‌میری‌ در استان فارس ساکن شدند.[۱] هنری راولینسون در سال ۱۸۳۶ میلادی جمعیت این ایل را ۲۰۰ خانوار و سکونتگاه آن‌ها را اطراف کوه‌های هلیلان معرفی می‌کند.[۱]

طوایف

طوایف ایل عبارتند از:[۱]

  1. طایفه مه‌میه‌وند
  2. طایفه قطبین
  3. طایفه بازگیر، تیره خربزانی
  4. طوایف عالی بدره‌ای
  5. طایفهٔ لشگری شهرستان سلسله استان لرستان
  6. مومیوند (از طایفه لشگری) مستقر در نهاوند
  7. سورمیلی یا سرومیلی‌های مهاجر به روستای الوند کمر نهاوند که کمتر از یک قرن پیش با صدور شناسنامه صاحب اسم فامیل جدید شدند

پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ «طایفه پراکنده». کیهان فرهنگی. خرداد ۱۳۸۲. دریافت‌شده در ۲۸ فوریه ۲۰۱۵.