در فیزیک ماده چگال، یک زوج کوپر یا زوج BCS شامل یک جفت الکترون (و یا فرمیون‌های دیگر) است که در دماهای پایین به صورت مشخصی در قید یکدیگر قرار دارند و برای اولین بار در سال ۱۹۶۵ توسط فیزیکدان آمریکایی لئون کوپر توضیح داده شد.[۱] کوپر نشان داد که یک جاذبهٔ تصادفی کوچک بین الکترون‌ها در یک فلز می‌تواند باعث یک حالت جفت شده از الکترون‌ها گردد که دارای انرژی کمتری از انرژی فرمی است و این به معنای مقید بودن این زوج است. در در ابررساناهای متعارف، این جاذبه ناشی از برهم کنش الکترون-فونون است. براساس نظریه BCS که توسط جان باردین، لئون کوپر، و جان شریفر ارائه شد و جایزه نوبل در سال ۱۹۷۲ را برای آنها به ارمغان آورد، حالت زوج کوپر باعث بروز ابررسانایی می‌شود.[۲]

جستارهای وابستهویرایش

نظریه بی‌سی‌اس

منابعویرایش

  1. Cooper, Leon N. (1956). "Bound electron pairs in a degenerate Fermi gas". Physical Review. 104 (4): 1189–1190. Bibcode:1956PhRv..104.1189C. doi:10.1103/PhysRev.104.1189.
  2. Nave, Carl R. (2006). "Cooper Pairs". Hyperphysics. Dept. of Physics and Astronomy, Georgia State Univ. Retrieved 2008-07-24.

پیوند به بیرونویرایش