باز کردن منو اصلی

جواد اسحاقیان (زادهٔ ۱۳۲۷ در سبزوار) منتقد ادبی، مدرس دانشگاه، و پژوهشگر ادبیات داستانی معاصر ایران است. او مدرک کارشناسی‌اش را در ادبیات فارسی از دانشگاه فردوسی مشهد و مدرک کارشناسی ارشدش را از پژوهشکدهٔ فرهنگ ایران (دانشگاه علامه طباطبایی کنونی) گرفته‌است. او سابقهٔ تدریس در دانشگاه‌های آزاد بیرجند، پیام‌نور و فردوسی مشهد را دارد.

فعالیت حرفه‌ای او به سه بخش تقسیم می‌شود. دورهٔ اول در اوج جوانی با نگارش کوششی برای ارزیابی اندیشه‌های گوگول و ترجمهٔ نامه‌هایی از شیلی همراه بود. دورهٔ دوم پس از انقلاب با انتشار کلیدر، رمان عشق و حماسه، سایه‌های روشن در داستان‌های جلال آل‌احمد، درنگی بر سرگردانی‌های شهرزاد پسامدرن، راهی به هزارتوی رمان‌نو، از خشم و هیاهو تا سمفونی مردگان و . . . همراه بود. دورهٔ سوم با انتشار مجموعهٔ داستان‌شناخت ایران مرتبط است که به نقد و بررسی نویسندگان ایرانی در چندین جلد می‌پردازد.

منابعویرایش

  • «شرح حال – جواد اسحاقیان». دانشنامهٔ هنری خراسان. ۱ فروردین ۱۳۹۲.
  • فتح‌الله بی‌نیاز (۲۲ فروردین ۱۳۹۴). «پنجره‌ای تازه در نقد ادبی ایران». روزنامهٔ اعتماد.
  • سایر محمدی (۱۶ بهمن ۱۳۹۳). «ادبیات امروز آیندهٔ درخشانی دارد». روزنامهٔ ایران.
  • رضا شبانکاره (خرداد ۱۳۹۵). «مشخصه ی اصلی سبک چوبک مینیاتورکاری است». اتحاد خبر.