باز کردن منو اصلی

جوزفو زارلینو

آهنگساز ایتالیایی

جوزفو زارلینو (ایتالیایی: Gioseffo Zarlino، زادهٔ ۳۱ ژانویه ۱۵۱۷ – درگذشت ۴ فوریه ۱۵۹۰)، نظریه‌پرداز موسیقی و آهنگ‌ساز اهل جمهوری ونیز در دوره رنسانس بود. او یکی از مشهورترین نظریه‌پردازان موسیقی اروپا در کنار «آریستوکسنوس» و «ژان فیلیپ رامو» بود و سهم بزرگی در گسترش دانش کنترپوان داشته‌است.

جوزفو زارلینو
Zarlino2.jpg
زاده۳۱ ژانویهٔ ۱۵۱۷
کیوجا
درگذشت۴ فوریه ۱۵۹۰(1590-02-04)
ونیز
ملیتجمهوری ونیز

زندگی‌نامهویرایش

«جوزفو زارلینو» به تاریخ (۳۱ ژانویه ۱۵۱۷) در شهر کیوجا در نزدیک ونیز متولد شد. آموزش ابتدایی او با فرانسیسکویی‌ها بود و بعد به آنها پیوست. در سال (۱۵۳۶م) خوانندهٔ «کلیسای جامع کیوجا»[الف]شد و تا سال (۱۵۳۹م) نه تنها خوانندهٔ سرودهای مذهبی بود بلکه ارگانیست اصلی کلیسا نیز شد. وی در سال (۱۵۴۱م) به ونیز رفت تا با اساتید و کنترپوانیست‌های «آکاپلا» در «کلیسای جامع سینت مارکو» آشنا شود.

زارلینو در سال (۱۵۶۵م ) پس از استعفای «چیپریانو دِرورِ»[ب]از پُستِ استادی (کاپل مایستر) «مدرسهٔ ونیزی»[پ]، به این سِمَت که یکی از معتبرترین پُست‌های موسیقی در ایتالیا بود، منصوب شد و تا آخر عمر آن را حفظ کرد.

فعالیت‌هاویرایش

زارلینو با اینکه آهنگساز پرکار و متوسطی بود ولی «موتِت»‌های[ت][ث]درخشانی داشت که تسلط وی را در «کانن»‌های کنترپوانتیک نشان می‌داد. اما با این حال عمدهٔ شهرت اصلی وی به عنوان نظریه‌پرداز موسیقی بود و نخستین موسیقی‌دانی است که این کار را با دقت انجام داده‌است. گر چه این احتمال هم وجود دارد که «پیترو آرون»[ج]، اولین کسی باشد که نظریهٔ «اعتدال میانگین» را طرح کرده باشد.

زارلینو اولین کسی بود که اولویت استفاده از «سه‌صدایی» بر اساس فاصله را برای ایجاد هارمونی مطرح ساخت و همچنین اولین نظریه‌پرداز در ممنوعیت استفاده از فواصل پنجم و اکتاو موازی در کنترپوان بود.

یادداشتویرایش

  1. Chioggia Cathedral
  2. Cipriano de Rore
  3. Venetian School
  4. Motet
  5. نوعی موسیقی آوازی مذهبی
  6. Pietro Aaron

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش

  • نت‌های رایگان اثرِ جوزفو زارلینو در پروژه بین‌المللی کتابخانه نت‌های موسیقی (IMSLP)
  • نت‌های رایگان اثر جوزفو زارلینو در کتابخانه موسیقی کرال با مالکیت عمومی (کُرال‌ویکی)
  •   "Zarlino, Gioseffo". دانشنامه بریتانیکا (11th ed.). 1911.