باز کردن منو اصلی

نظریه حاکمیت و مرجع‌گزینی

(تغییرمسیر از حاکمیت و مرجع‌گزینی)

حاکمیت و مرجع‌گزینی یا اقتدار و وابستگی[۱] (به انگلیسی: Government and binding)، به اختصار GB یا GBT یک نظریهٔ نحوی و یک دستور زبان ساخت عبارتی (در مقابل دستور وابستگی) در سنت دستور گشتاری است که عمدتاً توسط نوآم چامسکی در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی ایجاد شده است. این نظریه یک بازبینی بنیادی در نظریات قبلی اوست و بعداً (۱۹۹۵) در برنامهٔ کمینه‌گرا و بسیاری مقالات متعاقب آن بازنگری شده است که آخرین آنها سه عامل در طراحی زبان (۲۰۰۵) است. هرچند تعداد زیادی نوشته در مورد حاکمیت و مرجع‌گزینی وجود دارد که توسط چامسکی نوشته نشده‌اند، اما مقالات چامسکی برای تنظیم برنامهٔ پژوهشی اساس کار بوده است.

منابعویرایش

  1. اچیسون، جین (۱۳۷۱). مبانی زبان‌شناسی. ترجمهٔ محمد فائض. نگاه.